Rehber

Rehber, ne yazık ki yeni keşfettiğim bir müzik grubu. Bir süredir yalnızca kendilerini dinlemekteyim. Ne yazık ki dedim ya, aslında tam olarak böyle düşünmüyorum. Bazı edebiyat eserleri vardır, resimler, yerler, müzikler; üzülürüz geç keşfettiğimiz için. Belki de öyle değildir, her şeyin bir zamanı olduğu gibi, tam da zamanında bizi bulmuşlardır. 

Sorgu, Ruh ve Büyük Saat derken kendimden geçerek dinliyorum. İşte tam da Türkçe sözlü müzik böyle bir şey olmalı diyorum. Dağıldıklarına dair bir şeyler okudum, üzüldüm. Fakat onlar alelade bir grup değiller, bilmekteyim. Bir gün tekrar karşımıza çıkacaklar. 

Bir süredir yoktum, sanıyorum 12 gün geçmiş bir evvelki yazımdan. Bazı kararlar ile boğuşmakta, değişik ruh halleri ile çarpışmaktaydım. Taşınma planlarımız vardı, beni iki arada bir derede bırakan. Eskişehir'e yerleşmek gibi bir olasılığımız vardı, büyükçe bir olasılık. Tam karar verir gibi olmuştuk fakat sanıyorum İstanbul'da kalmaya devam edeceğiz. İşte malum sebepler; iş güç, ekmek parası, umut. 

Tüm bu 12 gün içerisinde kitaplığımda kalan son kitaplara da elveda ettim. Kitapların mülkünü edinmek, onları da bir tüketim malzemesi haline getirmek rahatsız ediyor artık beni. Pek çok kitabım yeni okurlarını bulmak üzere evimden yol aldılar. Biliyorum güzel insanlar okuyacak onları, içlerine düştüğüm notlara bakıp iç geçirecekler. 

"hayat sürerken ördün
zamanı günle böldün
gerekli miydi gördüğün?
karanlık işte..."

Hesap yaparken öldüğünün farkına varan biz fanilerin, suya vuran suretlerimizin, onun bunun, bir de güzelliğimize zeval gelmesin diye çektiğimiz kahırların... Hepsi bir yanda da ben neredeyim? Büyük saat, tik tak tik tak. 

"sürüyle beyaz gül
bir bak bu kırmızı..."

Günaşığı

Bugün oldukça yağmurlu bir İstanbul sabahında, Kadıköy sokaklarında gezerken Ahmet Ali Arslan'ın yeni albümü "Günaşığı"na rastladım. Ne güzel bir mutluluk oldu benim için, eve gelir gelmez önce albüm kartonetine uzun uzun baktım. Sonra bir türk kahvesi elbette, cama düşen yağmur damlalarını izleyerek doya doya dinledim.
Bitti, baştan dünledim. "Rüya bitti, biz uyandık."
Gönlüne sağlık Ahmet Ali.

Şarapçı Remzi

İki gündür yüzümde dalgalı, naif bir tebessümle dinlediğim güzel bir şarkıdan bahsetmek istiyorum, Şarapçı Remzi. Güney Marlen'in, Kalan Müzik etiketi ile yayımlanan "Şişelere Mektuplar" isimli albümünde bulunan şarkısı. 

Bir şarkı düşünün, Remzi amcayı anlatıyor. Sakallı, parkalı, tıp okumayı bırakmış, zengin babasından medet ummayı bırakmış, parkta yatıp kalkan, Adorno okuyup bilen, zamanımızın bir Robin Hood'u. Tutanamamış, izin vermemişler. Toplum kaideleri parkasının ceplerine bile sığmamış, çünkü kendi kalmış, kendisi olarak kalabilmek için pek çok şeye sırt çevirmiş. Hepimize bir cesaret örneği, güzel adam şarapçı Remzi amca. 

Güney Marlen'e içten bir teşekkür borçluyum. Güzel müzik yapan güzel adamlar da var memlekette, bir yerlerde. 

Neyse

Neyse, en sevdiğim müzik grubu. Bu abasıyanık, gaip ülkede iyi müzik yapan adamlar da var. Selim Kırılmaz'ın yazdığı her cümle, döktüğü her kelam taşımızın toprağımızın yüzü suyu hürmetine. 

"Haykırmadan Anlatamam" adlı albümleri şu aralar dinlediğim tek albüm. Dün itibari ile Deniz Tekin ile düet yaptıkları "Muteriz" adlı şarkılarına da çok güzel bir klip geldi. Pek özel, yaşam incisi bir şarkı. 

Albümde hem sözü hem de müziği ile en sevdiğim şarkı ise "Geçmiş Olsun" oldu benim için. Derler ki Neyse diyen adamlar; 

İntibaen mecnun sırlardan
Hacıyatmaz fani, pürtelaşından

Geçmiş olsun ne hale kaldık,
Yalnız kalsak daha kibar. 

Daim olun. Neyse dinleyen, hisseden, anlayan ruhlarımıza sağlık. Ruhunuza sağlık. 

Bir Kings Of Leon Gecesi

Ne çok not düştüm buraya bugün. Okumak ve yazmak olmasa bir çöle dönüşürdüm sanırım. On yıldır içimi buraya döküyorum. İnsanlara dert ve laf anlatmak külfet geliyor bana. İnsanların çoğuyla da barışamadım hiç, barışamıyorum. O yüzden burası benim saklanma yerim, hissettiğim yer. 

Lise yıllarımdan beri dinlediğim bir grup Kings Of Leon. En sevdiğim şarkıları da Pyro. Her seferinde bir şeyler veriyorlar bana. Tarif edemediğim. 

Bu gece Walls isimli parçaları bana iki tane öykü yazdırdı. Klibi izliyorum da bir yandan, aldığı yaşlara, yaşadıklarına ve açılan alnına rağmen Caleb Followill hala aynı benim için. Hem delişmen hem de o durgun, sakin adam hala. Müzikleri daim olsun, gecelerimize ilham vermeye devam etsinler. 

Bir Gregory Alan Isakov Sabahı

İstanbul'da boğuk, puslu bir hava var. Sanki ertesi gün sıcaktan bunaltmayacakmış gibi, bir garip Haziran havası hakim. Üstelik okulları da kapattık, önümüzdeki cuma yaz tatiline çıkıyoruz. Kocaman bir sene daha geride kaldı, alıştığım pek çok şey oldu. İnsan giderek ardında bırakmayı öğreniyor daha doğrusu ardında bıraktıkları için yıpranmamayı, yoluna bir şekilde devam etmeyi öğreniyor. 

Edebiyat yoldaş oluyor, yollar yollarınızı açıyor ve ruhunuzu özgürleştiriyor. Bu yaz bir özgürleşme yılı olacak benim için. Çantamı ve fotoğraf makinemi alıp uzaklara gitmeyi planlıyorum. Uzun tren yolculukları, bir başıma güneşle birlikte bir garip yolculuk. Önce yapılması gereken birkaç işim var, malum jüriyi bekliyorum. Sonra katılacağım bir yaz kampı var, ardından planlara gönül rahatlığı ile başlayabilirim. 

Yeri gelmişken bugünü Gregory Alan Isakov günü yaptığımı söylemek isterim. Çok sevdiğim bir müzisyen bilhassa "Time Will Tell" isimli şarkısını evirip çevirip dinlerim. Biraz balkon huzuru, biraz da puslu havanın dinginliği için gelsin Isakov. Hep çalsın, hep ruhumuz dinlensin. 

Olafur Arnalds

Broadchurch izleyenler Arnalds'ı tanırlar muhtemelen. Drama boyunca yükselen müziğin izleyicileri etkilememesi mümkün değil. Ben de kendisini dizi sayesinde tanıdım. Muhteşem bir yetenek ve oldukça mütevazı bir adam diye tarif edebilirim kendisini. 

Sakin, huzurlu ve duygu dolu bir görünümü var. Bazı sanatçılar ve müzikler siz onları keşfetmeden sizi keşfederler. Bir yerde bir şekilde karşınıza çıkarlar. Arnalds da öyle oldu benim için. Müzikleri Broadchurc'ü alıp başka bir yere taşıdı. 

Şu sıralar dizinin üçüncü sezonu devam ediyor. Birkaç yazı önce bahsetmiştim. Üçüncü sezon da ilk iki sezon kadar etkileyici. Özellikle 6. bölümde Mark'ın Joe ile karşılaşması beni çok üzdü. Bu sezon ağlamayacağıma dair kendime söz vermiştim ama ne mümkün. 

Kendinizi Olafur Arnalds'ın müziğinden mahrum etmeyin derim. Kapatın evinizin tüm gereksiz ışıklarını. Başınızı yastığa koyun ve yalnızca dinleyin. 

Acının İlacı

"kaderime, kederime razıyım ederime
 gönlünü duy, söyle dileğini
 bahçemiz olsun, dilimizi yutsun
 bilen çözer elbet bir gün düğümleri

 ne kralın tacı
 ne kısa günün kazancı
 garibin harcı
 acının ilacı..."

 Adamlar

Sanırım albümle ilgili bir şeyler karalamadan devam edemeyeceğim hayatıma, bu nasıl müziktir yahu? Uzun zamandır böyle sağlam bir albüm dinlememiştim. Her sözden mi duygu fışkırır içerimize içerimize, hep çalın hep söyleyim abiler, adamlar. Başımda kurbağalar gönlümde binbeşyüz metrelik duygular. 

Adamlar: Rüyalarda Buruşmuşuz

Yazı üzerine yazı oldu lakin bunu da şuraya not etmeden gitmeye içim el vermedi. Adamların yeni albümü "Rüyalarda Buruşmuşuz" çıktı efendim.

Şarkıların hepsi Adamlardan bizlere bir füze edası ile fırlatılmış durumda. Albümden en sevdiğim şarkı muhabbetine hiç girmeyecektim ama "Ah Benim Hayatım" adlı şarkıları bir başka dokundu kalbime, günlerdir yamacımda, saçlarımda, kulaklarımda, dilimin üzerinde dilim dilim. 

"nasıl güzel üzülüyorum bazen gece bir vitrine bakar gibi,

 nasıl güzel üzülüyorum bazen süs çiçeği koklar gibi..."

Dinleyiniz, dinlettiriniz. Saygılarımla. 

Amir: On dirait

Amir'i ilk kez bu yılki Eurovision şarkı yarışmasında tanıdım. "Ja'i cherche" isimli şarkısını çok sevmiş ve favorim olarak desteklemiştim. Kayıt ve klip dışında sahne performansı da gerçekten çok iyiydi. Eurovision 2016 ile ilgili yazdığım yazılarda, Ja'i cherche'in Eurovision üstü bir şarkı olduğunu söylemiştim. Hakikaten öyleydi, şarkısının güç veren farklı bir ezgisi, büyüsü vardı. 













Bugün rastladığım üzere kendisi bir süre önce yeni bir şarkı ve klip ile yoluna devam eder halde. Yarışmayı altıncı olarak tamamlasa da, bence çok büyük bir başarı yakaladı Amir. "On drait" isimli şarkısının ezgileri çok güzel, klip yüz güldüren cinsten. Sonbahar vakti insanın içine umut aşılıyor adeta. Defalarca dinledim bugün. Amir'i takip etmeye devam edeceğim, yolun açık olsun güler yüzlü adam. 

Ve Ev

Melis Danişmend'in yeni albümü "Ve Ev" üzerine çok fazla yazdım. Okuyanlara bıkkınlık gelsin istemem lakin Melis'i anlatmaya doyamıyorum. Çok samimi, çok huzurlu ve dingin bir enerjisi var. Evet, hem müziğinin hem de kendisinin oldukça dingin bir enerjisi var. Yalnızca Melis Danişmend'e özgü olan bir şeyler var. Öyle heyecan dolu ve mutlu idim ki, sabırsızlıkla albüme kavuşmayı bekliyordum. 

Melis Danişmend de her röportajında belirtir. Müziğe salt dijital ortamlar üzerinden erişilebiliyor olması beni de rahatsız ediyor. Albümün, kartonetin bıraktığı etki çok daha yüce. Eskinin verdiği his daha farklı. Albümün çıktığını duyar duymaz Kadıköy'e koştum. Şu an ellerimin arasında. Huzur içerisinde dinliyorum. Hakikaten "Bazı günler unutulmaz." Bugün de unutulmazlarım arasında kalacak. 

Hüsnü Arkan & Rubato: Kırık Hava

Bir dağ yıkılıyor ah içerimizde
Bir çiçek büyütmüşüz, saksıya sığmaz
Ne sevmekten korkmak
Ne zulümden korkmak
Bize yakışmaz...

Çorap

aç değil, açık değilim
kaçığım çorap gibi
kış gününde
ufaldım, ezildim
öldüm de dirildim ah önünde

neden istiyorsun 
uzaklara gitmemi
neden götürmedin
bir çay bahçesine
ne bir sinema
ne bir burgazada oldu ömrümde

içi su dolu odalarda
boğulduğu cümlelerde
ayrılmak için aradığım cümlelerde
kutularda, bavullarda ve kolilerde
ayrılmak için aradığım cümle
hangi çekmecede

kalben

Bazı Günler Unutulmaz

Ayaklarım değiyor suya

Yaz mı geldi, bu bir hayal mi

Bilmem boş ver

Bir öykü var kucağımda

Ama uyuttum

Uyanmaz artık asla

Bazı günler unutulmaz

Kokusu vardır, rengi hatta

İnan bana

Bazı günler hatırlanır

Tek taraflı

Bir taraf söner gider daima

Veda zamanı, veda 

Ağlama, ağlama sadece el salla

Yok olanlar, unutuldu, unutulsun

Geriye dönüp bakma

Kendine bunu yapma

Ayaklarım değiyor suya

Yaz mı geldi, bu bir hayal mi

Melis Danişmend

Jüri Pootsmann: Play

Birkaç gün önceki yazımda Eurovision 2016 şarkıları hakkında kişisel yorumlarımı belirtmiştim. Şarkıların hemen hemen hepsi yayınlandı. Hal böyle olunca favoriler de bir bir açığa çıkmaya başladı. En büyük favorimin Fransa olduğunu söylemiştim. İki numaralı favorim ise, bu yıl ülkesi Estonya'yı temsil edecek olan Jüri Pootsmann.

"Play" isimli şarkısı oldukça güzel, iddialı. Vakur bir parça. Ses tonu da oldukça tok, genç bir yetenek Jüri. Sanatsal bir duruşu, hoş bir havası var. Estonya, genel olarak Eurovision'u önemseyen ve kaliteli şarkılar çıkaran bir ülke. Bu seneki seçim de çok doğru olmuş bence, başarılar diliyorum Estonya'ya ve Jüri'ye. 

Ve Ev

Uzun süreli bekleyişimden sonra huzura erdim. Melis Danişmend'in yeni albümü Ve Ev çıktı. Henüz albüm şeklinde mağazalardan alamıyoruz ama yakın zamanda albüm satışı da başlayacak bildiğim kadarı ile. Şu an için dijital platformlardan edinmeniz mümkün. 

Melis Danişmend benim hem hüzünlü hem de umut dolu sığınağım. Kendisini çok seviyorum, müziğini çok seviyorum, naifliğini çok seviyorum. Onu dinlerken; yatıştırıcı sesinin ardındaki hüznü anlayabiliyorum. Hissedebiliyorum, her sözü dokunuyor bana. Müziği ahenkle karışık, hüznün son durağı gibi. Onca hüzünden sonra bir anda mutluluğa geçebiliyorsunuz. Bir tünel gibi, arası karanlık ama sonu umut dolu. 

Ve Ev'i edinip baştan sona dinledim, çok çok beğendim. İlk iki solo albümün yeri ayrıdır bende. Ama Ve Ev bir başka güzel, bir başka dolu olmuş. En çok beğendiğim şarkılardan biri Sinan Kaynakçı'nın imzasını taşıyan "Ondan Öyle" oldu. Şöyle diyor şarkının sözlerinde;

İnsanları tanımadığım içinmiş
Onlar yüzünden tüm korkular
Umutları birer birer tükenmiş
Ondan öyle davranıyorlar...

Albümün mağazalarda satışa çıkmasını heyecanla bekliyorum. Ayaklarımı kıçıma vura vura koşup alacağım. Mis gibi gecelerimde, mum ışığı eşliğinde dinleyeceğim her zaman yaptığım gibi. Var ol Melis. 

FARRO / HalfNoise

Paramore'u bilenler Zac Farro ve Josh Farro kardeşleri tanıyacaklardır. Uzun yıllar Paramore ile yollarına devam ettiler. İlk çıktıkları andan beri takip ettiğim ve gerçekten çok sevdiğim bir grup. Geçtiğimiz yıllarda Farro kardeşler gruptan ayrıldılar. Haberi ilk duyduğumda üzülmüştüm. Çünkü Paramore'u Paramore yapan şarkılarda Farro kardeşlerin emeği çok büyük. 

Uzun yıllar kendilerinden haber alamadık, müzik adına çalışmalar yapıyorlardı lakin bunlar bir oluşum ve ciddi albümler şeklinde değildi. Hoş, Novel American adından bir grup kurmuşlardı ama sanırım devamı gelmedi. Neredeyse kendilerini unutmuştum. Geçtiğimiz günlerde bir sosyal medya taraması yapayım derken çok şaşırdım. Josh Farro bir albüm çıkarmış. Cliffs isimli şarkısını neredeyse her gün dinliyorum. Çok ama çok güzel olmuş. Paramore zamanında Josh Farro'nun back vokal olarak albümlerde yer aldığını biliyordum. Sesi şarkılarına cuk oturmuş. 

Zac Farro ise HalfNoise isimli bir grup kurmuş ve o da bir albüm çıkarmış. Çifte mutluluk yaşadım gerçekten. Zac'in sesini duymamıştım, o da hoşuma gitti. Lakin sanırım ben baştan beri Josh'u dana çok seviyorum. Ve rock altyapılı müziğini daha çok beğendim. 

Sanıyorum ki Paramore'dan ayrılma sebepleri arasında, Paramore'un müziğinin pop müziğe kaymaya başlaması da vardı. Belki Paramore, oluşum itibari ile sandıklarından daha popüler oldu. Ama böylesi iyi oldu. Bütün tebriklerim, ayakta alkışlarım Farro kardeşlere geliyor şu sıralar. 

Nate Ruess: Take It Back

Nate Ruess, ilk solo albümündeki şarkıları birbiri ardına kliplendirmeye devam ediyor. Albümdeki en sevdiğim şarkılardan biri olan Take It Back için de güzel bir klip geldi yakın zamanda. 

Take It Back, Nate'in sesine yakışan sade ve dinlendirici bir şarkı. Nate'in solo kariyerinde sağlam adımlarla ilerlediğini düşünüyorum. Fun ile birlikteyken çok güzel bir çıkış yakaladılar, epey de popüler oldular. Solo albümü o kadar ses getirmemiş olabilir lakin bu daha ilk, her şey çok yeni. İlerleyen yıllarda müzik kariyerinde daha da iyi yerlere gelecektir, şüphem yok.  

Şimdi, şu yoğun kar yağışında pencere karşısına geçip bir de sıcacık bir kahve alıp Take It Back dinleme zamanı. 

Serseri Mayınlar

Ferzan Özpetek'in çok sevdiğim filmi Serseri Mayınlar'ın son sahnesi aklımdan hiç çıkmaz. Arada açarım, Sezen Aksu'nun Kutlama isimli şarkısı eşliğinde son sahneyi tekrar ve tekrar izlerim. Son sahnenin aklıma kazınan repliklerinden: 

"Nikola bana çok önemli bir şey öğretti. En kötü halinde hatta ölmeyi istediğinde bile gülümsemeyi... Benim için üzülmeyin, artık sesimi bu evde duymadığınızda... Yaşam asla dört duvar arasında değildir. Öleceğiz ve geri geleceğiz. Her şey gibi..."

Fantastiktir Bahtı Yarimin

Gaye Su Akyol'u artık yakinen tanıyoruz. Bir garip uzaylı, bir güzel sanat insanı. Zihni derya deniz, hem caz hem hicaz hem de içimizden biri. Daha başka nasıl tarif etmeli bilmem. Yaptığı güzel resimlerden tutun da ilmek ilmek işlediği müziğine kadar her bir şeyi enfes tonlarda. Çok severim kendisini, öyle böyle değil. Hatta bir arkadaş grubum var ki, sürekli dilimizdedir GSA Partisi. 

Gaye Su'dan yeni bir şarkı geldi. Sözleri ve sesleri öyle güzel bir şarkı ki, kaç gündür dinlemelere doyamıyorum. Söz ve müzik Gaye Su Akyol'a ait. 

Fantastiktir bahtı yarimin
Yol yordam bilmez
Bilmez lagaluga
Eski kafalı 
Bir rüya aleminde
Fantastiktir bahtı yarimin

Dramatiktir şekli yaremin
Ah o cazlar ve hicazlar
Yok mu benzeri 
Koskoca kainatta
Dramatiktir şekli yaremin

Agnostiktir fikri zihnimin
Narin bir su gibi, ince bir sır gibi
Kayboldum neredeyim
Demirden bir perdeyim
Fantastiktir bahtı yarimin