Şarapçı Remzi

İki gündür yüzümde dalgalı, naif bir tebessümle dinlediğim güzel bir şarkıdan bahsetmek istiyorum, Şarapçı Remzi. Güney Marlen'in, Kalan Müzik etiketi ile yayımlanan "Şişelere Mektuplar" isimli albümünde bulunan şarkısı. 

Bir şarkı düşünün, Remzi amcayı anlatıyor. Sakallı, parkalı, tıp okumayı bırakmış, zengin babasından medet ummayı bırakmış, parkta yatıp kalkan, Adorno okuyup bilen, zamanımızın bir Robin Hood'u. Tutanamamış, izin vermemişler. Toplum kaideleri parkasının ceplerine bile sığmamış, çünkü kendi kalmış, kendisi olarak kalabilmek için pek çok şeye sırt çevirmiş. Hepimize bir cesaret örneği, güzel adam şarapçı Remzi amca. 

Güney Marlen'e içten bir teşekkür borçluyum. Güzel müzik yapan güzel adamlar da var memlekette, bir yerlerde. 

Ferhan Amca İle Süheyla Nine

Mutfakta oturur hep bizim Ferhan amca,hiç kımıldamaz oradan.Yaz kış demeden mutfakta öylece oturur.Eşi Süheyla teyze geçen yıl hayatını kaybetti.Büyük bi bunalım yaşadı ardından;Süheyla nine miyoptu ileri derecede ama Ferhan amca astigmat olmasına rağmen tutturdu Süheyla Hanımın gözlüklerini takıcam diye.Engel olamadık annemle.Geçen sene almıştık onları eve.Çok mutlu bi çiftlerdi.Her ikisinin de saçlarında sadece iki tutam siyah saç vardı.Gürmüş eskiden Süheyla Hanımın saçları.Bi savurdu mu mahallenin delikanlılarının aklı çıkarmış.Televizyonu pek severlerdi karı koca.Televizyonun tepesinden inmezlerdi adeta.Gri giyinmekten ve kaşkolları ile oturmaktan haz alırlardı.Yaşlıydılar ama biz onlara bakmaktan pek memnunduk doğrusu.Hiç ummadığımız bi şekilde hayatını kaybetti Süheyla nine.Düştü,ayakları tutmaz oldu.Çok uğraştık ama yaşatamadık onu.O gidince hüzünle bakar oldu Ferhan amca bize.Kaşları hep yayvan,gülüşü çok mattı artık.Sanki bi kaleye haspedilmiş,yaşlı bi peri gibiydi.Kaleyi tırmanıp gökyüzüne ulaşmak çok zor geliyordu.Sihirleri olsa bile.Ama biliyordu,Süheyla ninenin sihirleri onu hiç yalnız bırakmazdı.

Bugün odama çıktık ilk kez Ferhan Amca ile.Masama uzun uzun baktı.En sonunda onu televizyon tutkusundan uzaklaştırabilmiş olamama seviniyordum içten içe.Kitaplarımı görünce pek hoşuna gitti.Annemse o sırada yorgan dikmekle falan uğraşıyordu,bize katılamadı.Bi de gece lambasını yaktım.Maziye dalmış olacak pek rutubetli baktı bana,sevecen.Ve ben de artık onun odamda kalmasına karar verdim.Nutuk'un üzerine oturttum onu,en güzel kitabın üzerine.Şimdi keyfi pek yerinde.Bi heykel ama ne de güzel bizim Ferhan Amca...

İnsancıklar

İlerliyorum dar sokaklar boyunca…Kırmızı insanların buruk dokunuşları geçiyor tenimden,gözlerimin içinden.Uzaklar sırıtıyor suratıma karşı,dudaklarım ifadesiz,soğuktan donmuş.Pembe donlu bir teyze geçiyor yanımdan.Yüzündeki ahengi uçmuş çizgiler hırçınca bakıyor bana,soğuyup gidiyor o da yanımdan.Uçsuz bucaksız bir serinliğe kucak açıyorum o aralar.Geceleri balkondaki ıssızlığı düşünüyorum taş sokaklar boyunca.Gecenin koyuluğu arasında ıslanan zihnimde,insanların,dünya üzerindeki insancıkların makus talihini düşlüyorum.Hüzün akıp gidiyor yanaklarımın kenarından.Bakıyorum sokaklara,boş suratlara,onları bu hale getiren kalleş hayatlara…Uzayıp gidiyor geceler,devam ediyorum yolculuğuma,serzenişte bekliyor mülteciler.Azmin,sabrın otobüsünü bekliyorlarmış,sonradan öğreniyorum,ıssızlaşıyorum.Tek istediklerinin insanlar tarafından kabul görmek olduğunu söylüyorlar.Sızlıyor bedenim,her birinin yanaklarından öpüp yoluma devam etmeye çalışıyorum.Ellerim buz kesmişken soğuktan bir kez daha anlıyorum kabul görmemenin ne demek olduğunu.Kaçarak kayboluyor yanımdan yaşlı bir teyze,arkasından bağırıyor bir amca gerisini işitemiyorum,uzak geliyor seslerinin tonu bana.Mavimsi bir aydınlığa düşüyor tenim,üç kuruş paraya hayatlarını kazanmaya çalışan insanların fotoğraflarını çekmek istiyorum.Sonra da bencilliğime kızıp makineyi kırıyorum oracıkta.Ruhlarıyla asilleşen bu insanların ruhlarını çalmak istemiyorum.Uçmak istiyorum,hayatın dramından aldığım rolle yaşamaktan kaçıp,mutluluğun başrolünde oynamak istiyorum.Ben de karışıyorum bu insanların içine,onlardan biriyim bende.İnsancık olmaktan,insancıklarla aynı havayı koklamaktan gurur duyuyorum…Uçuyorum…

Dipnot:Deneme Denemelerim:)