30 Ağustos 2008 Cumartesi

Puff




Zaman her ne kadar bedenlerimizi ve biçimimizi değiştirmeye çalışsa da asla ruhumuzu değiştiremeyecek,buna yürekten inanıyorum.Hayatımın on alttı yıllık tecrübesine dayanarak ruhlarımızın bizi şekillendirmesi gerektiği kanaatine vardım.Yani bedenlerimiz her nasıl olursa olsun ruh bir tane ve sanırım benim en iyi arkadaşım.Kimi zaman büyük sürprizlerin çocuksu coşkusunu beklesek de küçük mutluluklarla yetinmek bana daha büyük bir mutluluk yaşatıyor.Bu sefer sanmıyorum gerçekten böyle düşünüyorum.Bir kaç gün önce televizyonda polisiye romanlar üzerine bir belgesel izlerken birden annem odaya girdi.Elinde bir sürü puf,bilirsiniz minikken hepimizin çok severek yediği,Hindistan cevizlisi,kakaolusu ve değişik tatlarıyla bir ısırımlık şekerlemeler…Annemle karşılıklı oturup afiyetle yedik puflarımızı…Hayatımın en güzel ve en mutlu anlarından bir tanesiydi.Bir kez daha çocuk olmayı istedim,gerçi çok da büyük sayılmam ama gençlik yollarında şuan bedenim ama ruhum asla…Hep böyle kalalım anne olur mu?


7 yorum:

pRncfRn dedi ki...

Minikken mi?
Ben hala bayılırım :)
Bu arada fotoğraf hangi hikayeye aitti, düşündüm düşündüm hatırlayamadım.

Beyaz Çiklet dedi ki...

Hala çocukluk anılarında yaşamak ve çocuk kalabilek çok güzel:)Sanırım üstteki fotoğrafı soruyorsunuz?Ben de karar kılma aşamındaydım,hikayeyi tam olarak bilmiyorum ama Abidin Dino'ya ait mutluluğun bir resmi:)

pRncfRn dedi ki...

Ah hayır, Abidin Dino'ya ait sanılan bu resim aslında Dianne Dengel'e aittir.

delikanlı dedi ki...

o ne güzel bi annedir öyle

Beyaz Çiklet dedi ki...

Teşekkür ederim prncfrn,bende bilmiyordum öğrendiğim iyi oldu!:)

Delikanlı,sanırım herkese annesi ayrı bir güzel gelir ama benim annem yinede bir tanedir:)Teşekkürler:)

Kediayu dedi ki...

Önce Jelatini canhıraş açmaya çalışırsın , sonra üzerindeki minik şeker parçacıklarının hepsini yersin bisküvi ve marshmellow kalır geriye o ikisini de ayırırsın , once bisküvi en sonunda da marshmellow :)
Kabını atmıyorsun karşılıklı sivri uçlardan iki parmakla tutup üflüyorsun dönüyor fır fır :)
'memet abi bana 10 tane eti puf .. yok yok bi koli olsun'
:)

Beyaz Çiklet dedi ki...

Kediayu;
mükemmel anlatmışsın paketini açmanın zevki bile bambaşka doğrusu:)