6 Eylül 2009 Pazar

Gruplaşma Ve İletişimsizlik


Dün gece liseden bizim sınıftan bir arkadaşım ile sohbet ettik birkaç saat.Aslında pek fazla içli dışlı olduğumuz ve birbirimizi çok sevdiğimiz söylenemez fakat insan olgunlaştıkça bir şeylerin farkına varıyor.Bilinmeyen ne kadar çok yönümüzün olduğunu ve aynı sınıfın içinde üç sene boyunca ne kadar az şey paylaştığımızı keşfettik.Ve tabi birbirimizi ne kadar çok yanlış tanıdığımızı.Kulaktan duyma birtakım sözlerle insanların birbirlerini ne kadar yanlış tanıdığını…Sanırım iletişim kopukluğu olan bir milletiz.Başkalarının sözleri bizleri o kadar çok ilgilendiriyor ki hemen bir kalıba sokuyoruz insanları.Oysa Elif Şafak bir röportajında şunu söylemişti.Aslında bir Mevlana felsefesi,insanları dış görünüşünden veya fikirlerinden dolayı o kadar yanlış tanıyoruz ki bırakalım onlar da görüşlerini belirtsinler…


Küçük topluluklarda gruplaşmalar ise tamamen bununla ilgili bir husus.Evet yaşadığınızın sınıfın içinde kimse kimseyi sevmek zorunda değildir ve herkes de birbirinden hoşlanmak zorunda değildir,insan doğası gereği farklıdır bütün insanlarla uyum içinde yaşayamaz ama yine insan doğası gereği toplumsaldır.İstese de istemese de toplumsal bir grubun içinde yer almak zorundadır.Bizim sınıfımız da on parçaya ayrılmış bir bölünmüşlük içindeydi.Ben iki arkadaşımla mutluydum ama yara alanlar da vardı.İşte toplumu çökerten en büyük unsurlardan biri…Tarih hocamız hep şöyle derdi,Türk halkı zorluklar karşısından tek bilek tek yürek olmayı bilir.Maalesef bakıyorum o halka artık birliktelik zıvanadan çıkmış durumda bireyselliğe doğru adım atıyoruz giderek.Evet ben de bencilim kendimi düşünüyorum ve lise hayatım boyunca da kendimi düşündüm ama mühim olan benim veya başkasının böyle olması değil bu toplumun neden böyle olduğu?Bunu da sosyologlar araştırsın bir zahmet,Sosyal Bilgiler ilgi alanım olabilir ama bu kadar da değil…


Bundan bahsetmek istedim,bir fabrika insanları dolandırdı ama içeride gruplaşma olduğu için ve kimse kimseyi çekemediği için bir araya gelip kimse dava edemedi.Ya da yurda kayıt için gittik üç arkadaş aynı odada kalma istiyorken yurt görevlisi kadın karşı çıktı.Buraya sosyalleşmeye geliyorsunuz farklı insanlar tanıyın ve bir grup olmadan yaşayın dedi…Sanırım problemin çözümü biraz kurumsal…


Akşama biz iftara davetliyiz ama hemen eve geleceğim.Çünkü film var..Kuzenim de Ankara’da Kardeş Türküler’in konserindeydi bakalım ne yaptı?;)


Hop,nokta;)



7 yorum:

NoNeLeSS dedi ki...

Sevgili Çikletciğim,

Zaten iletişim kurabilen bir toplum olsaydık bu kadar sorun yaşamaz, yaşasak bile en azından çözüm bulabilirdik...

Terapist dedi ki...

Bi de iletişim denince çene anlaşılmasın lütfen. Bir bakış ya da tavır bile ilet5işimdir. Lendini her şekilde tam ifade edebilmektir, iletişim.

Beyaz Çiklet dedi ki...

Noneless;
Kesinlikle iletişim bozukluğu olan bir toplumuz;)

Terapist;
Gözlerle iletişim bence en güzeli;)

NoNeLeSS dedi ki...

Umarım gelecek nesiller sanallıktan uzak edebiyle iletişim kurar:)

Beyaz Çiklet dedi ki...

Noneless;)
Umarım;)

NoNeLeSS dedi ki...

Çiklet;)

Beraber umalım:D

MOMOL dedi ki...

gerçektende "ben" ci bi toplum olmaya başladık, herkes kendini kurtarma peşinde; ama kızmıyorum insanlara çünkü zamanın düzeni böyle...
iletişim; belkide çözüm noktası bu işin...herkesi olduğu gibi kabul edip, anlamaya çalışsak...en azından bunun için çaba harcasak bence çok büyük yolar kat edecez;)