Çizgi

Güneş ne tarafta abi, İstanbul ne yana düşer?
Sokaklarında şarkılar söylenirmiş doğru, bulanık değil netmiş her şey. Boz rengini sevmem, ama beyaz beyaz öyle değil ya, narin böyle. Kırım kırım, her tarafı ince. 
Çizgileri severim, pantolon çizgileri, yüz çizgileri, vücut çatlakları, hepsi ayrı güzeldir nazarımda. Kimyayı pek bilmem, insan neyle kavrulur bilmem. 

Benimle evlenir misin abi? 

Çizgi!

Yaşadığımız dünyada sınırların olduğuna inanmıyorum.Ya da o sınırları bizim koyduğumuza.Eğer yaşıyorsak ve bunu çoğumuz bir nimet olarak kabul ediyorsa neden bir çizgi ile hayatımızı mahvedelim ki,şu uyduruk Amerikan filmlerinde olduğu gibi polisiye değil netice itibariyle her şey.Saçma sapan korku filmlerinde geleneksel inançlarla kapı eşiğine dökülen tuğla tozları gibi de değil.Ya da bir Çingenenin temizlenebilmesi için bir tuğlanın üzerinde o tuğlayı eritene kadar yıkanması gibi bir şey de değil.Ne kadar saçma,ne kadar gereksiz düşüncelerle sınırlar çiziyoruz kendimize.Bir belgesel izlemiştim Çingeneler ile ilgili o geldi aklıma şimdi.Bulgaristan’da yaşayanlarla ilgili,Azis diye bir şarkıcıyı ve starı tanıtmışlardı,roman kendisi.Sevdim şarkılarını zaten görüntüsü beni ilgilendirmez.Hatta “Zabravi Me” unut beni diye bir şarkısı var bomba,hafif Yunan ezgili.

Asla yabancı özentim yoktur,her ne kadar bana asimile olacaksın yakında,yüksek zümre falan deseler de öyle değilim.Sınırlar yok hayatımda istediğim her şeyi yapabilirim.Ama önemli olan hususun kendini kaybetmemek olduğunu düşünüyorum.Özgürlük sınır ister,her ne kadar adı özgürlük olsa da..Buna yasak yaşamak da dahil.Öyle ki eskiden televizyonlarda cenaze törenlerinin gösterilmesi bile yasakmış.İnsanların tüyleri diken diken olurmuş.Şimdi gayet normal bir durum gibi geliyor,onca acıklı hayat okuyoruz,nereye gidiyoruz hakikaten bilmiyorum.Yasak aşklar ekranda;o kadar normalmiş gibi geliyor ki bayılarak dizi izliyoruz,sanki normal her şey…Tüm bunlar…Geçen Face’de bir grup açmışlar.Artık biri Adnan’a söylesin yeğeni karısıyla kırıştırıyor diyenler grubu falan…Çok güldüm;)

Bu sıralara siyasete merak sardım.Daha doğrusu aldatmaca siyasete değil.Banu Avar’ın yaptığı gibi gerçek siyaseti gün yüzüne çıkaran insanların yaptığı siyasete.Gidince ilk işim Banu Avar’ın kitaplarını almak olacak zaten.Tarih ve siyaset kokan gerçek Türkiye ve gerçek dünya.Neler olup bittiğine seyirci kalmak istemiyorum artık;)

Akşama misafir var gene iftara…Huhu…Menüyü sayıyorum durun:

-Tavuk Çorbası

-Patlıcan Meze

-Çoban Salata

-Nohutlu Pirinç Pilavı

-Patates Püreli,Kaşarlı Köfte

-Mantar Dolması

-Aşure

Menü süper bence akşam bayram edeceğim sanırım;)