Mezuniyet Derecesi

7 Haziran'a az kaldı.Bir yandan bir iki parça bir şey aldım kendime,güzel olmak ister insan mezuniyetinde.Annem de tamamladı alışverişini,heyecanla İstanbul'a gelmeyi bekliyor.

Geçtiğimiz gün mezuniyet programı oluşturulurken bir gelişmeden haberdar oldum.

Bölümümüzde ilk üçte olduğumu öğrendim.

Hocam mezuniyet günü kürsüde okumak üzere bir mezuniyet konuşması hazırlamamı söyledi.

Hazırlar mıyım,oraya çıkar mıyım bilmiyorum.

Elbette güzel bir duygu bu ancak benim için çok sembolik.

Bir an annemi düşündüm,ne kadar gururlanacağını.Ne kadar sevineceğini ve hüngür hüngür ağlayacağını.

Bir yandan da babamı düşündüm,oğlu mezun olurken hele hele derece ile mezun olurken orada olmayacağını.Sevinmeyeceğini.Gururlanmayacağını.

İnsanların seçimlerine saygılıyım.Anne ve babamın seçimlerine de saygılıyım.Her ikisi de beni bırakıp gitmeyi tercih edebilirdi.Ama annem kolay olanı seçmedi.

Ben de onun oğluyum asla babam gibi kolay olanı seçmedim.

Bundan sonra da seçmeyip yoluma devam edeceğim.

Bir insanın sevgisi bile dünyaya bedel,başka bir dünyaya ihtiyacım yok.