Hoşçakal Güzin

Kış günlerinde,Pazar kahvaltılarının ardından yapılabilecek en güzel aktivite film izlemek bence.Kahvaltıdan sonra tazelenen çayın eşliğinde koltuğa kurulup doya doya sinema keyfi yaşamak gibisi yok.Pazar matinemin bugünkü filmi,Hoşçakal Güzin idi.Uzun süredir adını duyduğum ve izleyemediğim bir filmdi,sonunda izledim.

Güzin İpek,ünlü bir Yeşilçam oyuncusudur.Zamanla ününü kaybetmiş ve yaşlanmış,bir huzurevinin bakımına bırakmıştır kendisini.Serkan ise üniversiteye hazırlanan,acımasız abisi ile yaşamaya çalışan bir gençtir.Serkan'ın yolu Güzin ile huzurevinde kesişir.Sonrasında ise hayallerin gerçeğe dönüşmesi ile noktalanan umut dolu bir hikaye başlar.

Bir Pazar sabahı evinize konuk edin derim Güzin'i ve hikayesini.

Sen Ne Dilersen

"Bana diyorsun ki sigarayı bırak.Sen sanır mısın ki bu yalnızca sigara? Bu,benim terk ettiğim ailem,anam,babam,kardeşim,toprağa verdiğim kocam,hasta kızım,anılarım bre...Sen diyorsun ki bütün bunları bırak.İnan ki bırakmayacağım doktor.Sen başka bir tedavi bul.

Doktor başka bir tedavi bulamadı,galiba ölüyorum.

Mimi hep söylerdi.İnsan yaşlanıp da önünde bir şey kalmayınca geçmişin anıları birer birer geri gelmeye başlarmış.İşte o zaman bil ki derdi,ölüm kapına dayanmış demektir.Haklıymış,anılar bu illet bana musallat olduğundan beri daha sık ziyaretime geliyorlar."

Cem Başeskioğlu'nun değerli filmi Sen Ne Dilersen Eleni'nin bu sözleri ile başlar.Sadece ölüm yaklaştığı zaman mı gelir geçmişin anıları ? Ya sürekli geçmişinde yaşayanlar ? Neresindeler tam olarak hayatın,tam olarak zamanın ?

kargacık burgacık bir ezgi ile başladık hayata hepimiz

dillerden düşmeyen bir hikaye anlattık geçmişimizden

takılıp kaldık eski zamanlara,eski insanlara

şimdi mezarımızda biriken otları toplayacak bir sevdalımız bile yok

ne içindi peki bunca çaba ?

Develerle Yaşıyorum

Uykumdan feragat edip ders çalıştığım bu gece,iki satır arası Agos'u karıştırayım dedim.Cem Köklükaya'nın yazısı dikkatimi çekti.Hemen okumaya başladım ve Gaye Su Akyol ile tanışmış oldum.İyi ki tanışmışım,Develerle Yaşıyorum adlı albümünü ve sanatçıyı çok ama çok beğendim.

Cem Köklükaya gibi kavun rakı mevcut değil yanımda lakin şort ve beyaz atlet imajının da Develerle Yaşıyorum'un bir yerlerinden sırıttığını düşünmekteyim.Hatta eminim.Uzun uzadıya anlatmak yerine sanatçıyı Cem Köklükaya'nın kaleminden okumakta yarar ve ısrar var.

Develerle Yaşıyorum