6 ay kaldı geleceğimin belirlenmesine.Kimseye duygu fırtınalarımı açmaya yada içimdeki volkanları patlatmaya çalışmak gibi bir durumum yok.Sadece burayı beklentilerimin bir meyanı,ya da gönlümün bir köşesi olarak gördüğümden tüm bunlar;
Zahmete değer bir hayat yaşıyorum,farkındayım.Kimi zaman üstüme üstüme geliyorlar,ne yapacağımı şaşırıyorum.Aslında hiçbir şey bilmiyormuşum gibi geliyor bana.İnsanlara anlatamıyorum ki,benim babamın parası yok,hoş zaten eli cebinde bir babam da yok,,,
Geleceğim ben de saklı,yani bu sınavda.Şunu da biliyorum,içinizden bu sınavın bu kadar büyütülmesine kızanlarda var belki,ama gerçek bu.Öğrenmem gereken o kadar çok şey,taşımam gereken o kadar çok yük var ki omuzlarımda…Bazen hareket bile edemiyorum.Bir yandan telaşa düşüp kitap okumayı ders çalışmaya tercih ediyorum bir yandan da kendimle dalga geçip,bu sınavı kültürlüler kazanacak diyorum.Herkes benden kazanmayı beklerken acaba ben neler yapıyorum?Evet,çaba sarf ediyorum ve çalışıyorum.Hayatım senin ellerinde üç saat on beş dakika,,,
Ağzımla tuttuğum sımsıkı ip,sanırım kopma noktasında,düşlerim arasından kaymaya başlıyor gibi,her şey bir oldu bittiye gelse ne kadar güzel olacak.Hayattan tek istediğim bir öğretmen olmak yada çok iyi bir iletişimci olmak,sadece bunu istiyorum.Ve sonuç belgemi,birilerinin gözlerinin içine sokup,ayaklarımı yere basmak istiyorum,varı yoğu beni okutmak olan annemi mükafatlandırmak istiyorum.Uğraşıyorum…
Şimdi düşünüyorum,burada yazmaya bile zor zamanım kalıyor.Aslında öyle çok hayalim var ki,bunların hepsi geleceğimin elinde,o sınavda gizli.Yapmam gereken bu,ilk defa bir çılgınlık yapıyorum ve benden beklenilen doğrultusunda hareket ediyorum.Yaptırım gücü elektrikli duygular içerisindeyim.Tek istediğim kazanmak,,,Ve bu doğrultuda bekliyorum.Avuçla beni gelecek.,,,
