Yusuf Atılgan: Bütün Öyküleri

"Ne güzel kurşun, di mi? dedi Korkut. 
Sarıbaş yan gözle bakıyordu kurşuna.
Uzan da alıver istersen, dedi.
Korkut elini uzattı, aldı. Sıcaktı. Ağzına götürdü, ısırdı. Dört dişinin izi kaldı üstünde. Bu yumuşak, zararsız nesne mi öldürecekti sarıasmayı, karamekeyi, gökçeliyi, alaca cereni, insanı?"

Yaz seçkimin onuncu kitabında yine Yusuf Atılgan eşlik etti bana. Bu sefer öyküleri ile. Kitabın sonunda iki de masalı var kendisinin. Hem küçüklere hem büyüklere masallar. Korkut'a masal ve Ceren'e masal. 

Yusuf Atılgan'ın dili öykülerinde de tıpkı romanlarındaki gibi. İşlediği konular benzer, öyküleri yük, gam ve his dolu desem yanılmam. Tasasız taşranın delişmen insanları. Samimiyeti buradan geliyor belki de, olduğu gibi içimize nüfuz etmesinden. Eğri büğrü yollarda ve zamanlarda yaşanan gerçeklik. Olduğu gibi hem de, ziyansız. Yusuf Atılgan'ın bu taşra ve gerçeklik bileşimi kokusunu bir tek Hasan Ali Toptaş'ta alabiliyorum. İç döndüren zamanlar, aynalar ve kır atlar. 

Sıradaki kitap Aylak Adam. Onu da okuduktan sonra Yusuf Atılgan külliyatını bitirmiş olacağım. Pek güzel olacak. Şimdi birkaç gün yaz tatili ve deniz molası veriyorum. Döndüğüm gibi edebiyat maceram devam edecek. 

Süt Ve Yağlı Boya

İsimler büyülüdür.

Sade büyülü mü,isimler hem de büyücüdür.

İsmi gibi saklı idi sırrı

Gün geldi vücudun şehri zehirlendi.

Elif Şafak/Pinhan

Son zamanlarda yoğun iş temposu sebebiyle ve benim boyumun bir seksenin üzerinde olması nedeniyle boynum uzun zamandır ağrımakta.Annem işi bırakalı beri evin işlerine dadandı.Evde her gün bir tamirci,onarımcı,badanacı,boyacı;ve cı meslek grubuna ait değerli sanatkarlar.Boyacılığında bir sanat dalı olduğunu düşünüyorum şahsen;neyse bugün de bahçe kapımızı boyattık,sarımsı krem adında uyduruk bir boyaya.Ama güzel oldu.Annem misafir ağırlayacağı için tüm bu tantana.Yarında giriş kapısını boyatalım diyoruz,ve ufaktan evin dış duvarının düzenlemelerine başladık,hayırlısı bakalım:)

Bu hamamın içinde ama her şeyin dışında bir yüzdü çocuğunki.

Murathan Mungan/Son İstanbul

Tam da bugün filmciye gidip;bir Pedro Almodovar Filmi olan Dönüş veya Barselona Barselona’yı alacaktım,ustanın yanında bekledik yine nasip olmadı.Vallahi boyu küçük olanlar hiç üzülmesin.Her yerde sorun bu uzun boy,maalesef kambur yürümek zorunda kalıyorsunuz;Tuğçe Kaza gibi-bir numaralı mankenimdir kendisi-;ve de toplu alanlarda eğer en önde dikiliyorsanız bir ton fırça yiyiyorsunuz,arkadaki bey amca ve hanım teyzelerden…

Söylemesi ayıp annem tarçınlı kek yapmış;bir de yanında koca bir bardak şekersiz pastörize soğuk süt değmeyin keyfime.Artık film işi yarına kaldı.Ayrıca elimde yine orijinal güzel bir İtalyan filmi var.La Dolce Vita;Federico Fellini filmi;sanırsam Oscar en iyi kostüm ödüllü.Vakit kalırsa onu izlerim ama saat dörde yaklaşıyor bile.Bugün de geldi geçti böyle…

Ne ne Nermin’i

Çok yeme peyniri

Peynir seni öldürür

Cehenneme götürür

Cehennemin kapıları

İstanbul’un cadıları

Ik mık

Kara kedi sen oyundan çık:)

Tekerleme/Elif Şafak/Pinhan