Uzun Bir Ara Oldu Sanırım

Uzun uzun evet pek uzun bir ara oldu bu.Bir çok şey oldu esasen,Haziran ayında okulum bitiyor.Eve gidicem ve bunun için çok sevinçliyim.Ben sakin ve sessiz hayatımı özledim.Burası renkli ve kapitalizm dolu bir dünya.Yani üniversite..Her ne kadar üniversite eğitimi ve istediğim eğitimi görebildiğim için şanslı olsam da evim ve annem benim her şeyim asla değişmem.Bir çok geziye katıldım,bir sürü arkadaş edindim.Sanırım yabani hayatımı geride bırakmaya başladım.Fakat renkli bi şeyler yapmaya başlayınca eski siyah beyaz beni özlediğimi fark ettim.Yazamıyorum ya onun da burukluğu var içimde biraz.Hayat nasıl bir şeymiş hala bilemedim ben,ne desem yalan ne yapsam masumca şeyler arıyorum kendi halimde.

Derslerim iyi hem de bayağı iyi sayılır.Saçlarım malum uzadı artık uzun siyah ve kıvırcık saçlarım var ve sanırım yakıştılar bana.Bir kötü huyum hala devam etmekte.Dikkat çekmeyi neden bu kadar çok seviyorum ki ben?İlginç.
Eski hatıraları çok çabuk unutabilen bir insanım.Eskide ne varsa unuttum.Ama babamı unutamıyorum beni sevmesini çok isterdim.Dün otobüs yolculuğu yaparken düşledim,keşke mutlu bir ailemiz olsaydı da ben daha da mutlu olsaydım,insan güçlü olmaya çalıştıkça sanırım katılaşıyor.Evet,acımasız biri olmaya başladım eskiden ne kadar iyi biriydim.

Yeni insanlar tanıdıkça anlıyorum,hayatta beni anlayabilecek bi insan aramam çok saçma.Çünkü beni anlayabilecek biri yok bunun farkına vardım.Aslında kimse bence kendisini anlayacak birini aramamalı.Ben yalnızken daha mutlu bir insanım,evet burada yeni hayatımda çok sevenim oldu ama ben insan içinde iyi hissedemiyorum.Ben yalnız iyiyim sanırım,bu yüzden çevremdeki insanları da bazen kırıyorum.Hayatımı yalnız başıma yaşamam gerektiğini düşünüyorum bazen,bazen de biri olsun ne olur diye dua ediyorum.Dengesiz bi insanım.Terazi burcu..
Bir arkadaşım olsa keşke şöyle beni anlayacak,bir hafta susacak ve ben mutlu olduğum bir diğer hafta benimle olacak ama yok.Ne diyorum yine daha üstte yazdım öyle anlayışlı bir arkadaş aramak saçma.
Böyle işte çiklet,Türkçe sınavında "Tekrar hayata gelmek ister miydiniz" diye sorulan soruları asla diye cevaplayan,kusucu,boğucu kompozisyonlarına devam eden bir genç.

Ben büyüyorum sanırım.Her ne kadar sana ihtiyacım olsa da sen beni arama baba olur mu?Ben böyle idare ediyorum yapacak bi şeyim yok...Anneme anne derken baba demiş gibi olmaya alıştım.Çok oldu...

Aşık Mı Oldum?Ne,O Da Bana Mı Aşıkmış?

Nasıl söylenir bilmem ki?Daha geçen yazılarımın birinde aşktan bahsetmeme kararı almışken ya da bu konularda konuşmanın benim harcım olmadığından bahsederken…İçimde patlayan bir alevin ne anlama geldiğini bilmezmişim meğer…Yaptığım yırtılmış bir hayatı yapıştırmaya çalışmakmış ama ben yenisini istemişim ve kazanmışım bu hayatı…Onunla…İlk defa…Bir turda,okul gezisinde başladı aslında tanışmamız.Yeditepe gezisinden uzunca bahsetmiştim,hayallerden,dostluklardan yaşanan kocaman dolu dolu üç günden.Nereden bilebilirdim ki hayatımın aşkını,dostunu,can yoldaşını,GİZEM’ini orada bulacağımı.Hani genzi yanar ya insanın,kendinizi pamuk helva yerkenki kadar pembe ve somut hissedersiniz ya.İşte kendim gibi dışarıda doya doya elma şekeri ve pamuk helva yiyebileceğim biri çıktı karşıma…Bu öyle bir duyguymuş ki;insan bunu gerçekten hisseder gerçekten buna ihtiyaç duyarmış.Daha geçen gün konuştuk Feray ile yalnızlık bize göre dedik pek bir sözünden döner oldum ama çok mutluyum.Tıpkı Edward ile Bella gibi…Bir gece yarısı aşka kavuştum.Beni içmesine izin verdim ve onu korudum kolladım…Böyle bir şeye ihtiyacım vardı ve şimdi yeni bir hayat,yenir bir hakikat.Biraz uzak olsa da aşılır engeller kalmaz önlerde bir şey sizden başka;)

Ve şimdi geliyorum sana

Kırılgan cümleler kapandı içe

Uzandı sol yanım sana

Kabardı duygular en dibe

Ihlamur kadar saf kılıklı

Bir papağan kadar taze ve geveze

Sen kadar iki hece

Yaşadığımız sadece kendimizi dinlemece…

Facebook konusunda anlaştık tabi,öyle ilişkim var diye belirten saçmalardan olmayacağız.Her şey ikimiz arasında ve içimizde.Ben de aşktan bahsedersem anca bu kadar bahsederim.Odun!)

Kim ne derse desin aşk için….Naynananaynay….

Suyun öte yanı…

Dayan göğsüme hayda bre!

Mezun Oldum Gidiyorum

Daha dün gibi aklımda okulumun kapısından içeri heyecanla girişim ve kayıt oluşum.Bir de kazanmış olarak girmek ve kazananlar listesinden adınızı görmek daha büyük bir gurur kaynağıydı.Şimdi dört yılımı doldurmuş olarak gidiyorum okulumdan.Her duyguyu acımasızca yaşadığım ve günümün büyük bir çoğunluğunu hatta hayatımın merkezini oluşturan bu kaynağı bırakıyorum yerinde.Dün gece büyük bir heyecan yaşadık bu vesile ile.Mezuniyet gecemiz vardı.Okulumuzun hemen üst tarafındaki polis okulunun gösteri salonunda oldu mezuniyetimiz.Önce keplerimizi ve cüppelerimizi giydik ve bulduğumuz bütün hocalarımızla,arkadaşlarımızla fotoğraf çektirdik.Heyecanla sahnede yerimizi aldığımızda ise bambaşka bir gurur vardı.Arkada slaytta bizim resimlerimiz geçerken de kendimi bir ajanstaymış gibi hissettim.Spor bir kıyafetle takım elbiseye kaçmadan-ki asla-siyah bir kot,kırmızı bir gömlek ve yine siyah beyaz bir conserve:)

Her taraf cıvıl cıvıldı.Okulumuz müzik grubu şarkılarını çaldı ve biz anca ayakta dikilip beklemek durumunda kaldık ama yine de her şey çok güzeldi.Sonra okul dereceleri açıklandı.Okul birincimiz provalara gelmedi ama geceye geldi.Sanırım ders çalıştığı için provaları kaçırmış.Okul ikincisi ise bizim sınıfımızdan benim en yakın arkadaşlarımdan birisi çıktı ki bekliyorduk çok sevindim.Ben de ilk on hayal ettim ama olmadı sanırım kıl payı kaçırdım ama canım sağ olsun.Mezun oldum ya sonuçta,şimdi bir de sınavı kazanayım o bana yeter.En son kep attık ve ortalık bayram yerine dönüştü.Küsler barıştı-sanırım barıştık- deli dolu eğlendik,arkadaşlarımızın velileri ile tanıştık.Minik Sena ile tanıştım ve hala aklımda onun o güzel yüzü tombul yanakları…Bu arada teyzemden de bir ellilik aldım canım teyzem benim ama hemen anneme naklettim parayı kıyamam ki!En son Atilla Hocanın arabasına atladık ve hocalarımızın bizim için hazırladığı gece partisine eğlenmeye yol aldık.Herkes oynadı ama ben oynamadım yine.Çok ısrar ettiler ama ne bileyim sevmiyorum işte.Sonra evlere döndük tabi.Sonunda hüzün vardı.Manga’nın dediği gibi;

Bir hüzün şehir ayırdı bizi

Ve bu son olmayacak

Göz yaşı ile besledi

Her aşk ölümü tadacak.

Şimdi;yarın karnemi alacağım ve Pazar günü sınava.Ya nasip diyorum Allah’ım:)