Şarapçı Remzi

İki gündür yüzümde dalgalı, naif bir tebessümle dinlediğim güzel bir şarkıdan bahsetmek istiyorum, Şarapçı Remzi. Güney Marlen'in, Kalan Müzik etiketi ile yayımlanan "Şişelere Mektuplar" isimli albümünde bulunan şarkısı. 

Bir şarkı düşünün, Remzi amcayı anlatıyor. Sakallı, parkalı, tıp okumayı bırakmış, zengin babasından medet ummayı bırakmış, parkta yatıp kalkan, Adorno okuyup bilen, zamanımızın bir Robin Hood'u. Tutanamamış, izin vermemişler. Toplum kaideleri parkasının ceplerine bile sığmamış, çünkü kendi kalmış, kendisi olarak kalabilmek için pek çok şeye sırt çevirmiş. Hepimize bir cesaret örneği, güzel adam şarapçı Remzi amca. 

Güney Marlen'e içten bir teşekkür borçluyum. Güzel müzik yapan güzel adamlar da var memlekette, bir yerlerde. 

Havada Kalan

Bir başka dünya olsa gerçekten gitmek isterdim.Tek başıma çok uzaklara.

Hep kar yağsın ve karların içinde uyuyayım isterdim.Sonra bir şömine başında nefes almak.

Hep yorgunum çok ama çok yorgunum.Keşke anlasalar keşke hepimiz birbirimizi anlasak.

Bu sefer daha güçlüyüm ama.Daha iyi hissetmek zorundayım.Sürekli psikolojik bir savaşın içindeyim.

Sürekli birilerinin yaşadığı hayatları izlemek oturduğum yerden,ne kadar acı verici.Onların zengin hayatlarını izlemek.Bunu yapmak istemiyorum bu sefer yapmayacağım.

Geceleri çok zor uyuyorum.Düşünceler düşünceler.

Artık bir dur demem gerekiyor ve artık kendimi daha iyi hissetmem gerekiyor.

Bir çizgi çekmeliyim.

Ellerimi havaya doğru uzatıyorum ama bomboşlar.

Ellerim havada.