ece etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ece etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
4 Mayıs 2015 Pazartesi
Ece Temelkuran: Devir
Pek çok yazar sayabilirim heybemde isimleri olan, başucumda bir sürü kitabı bulunan. Hepsi de benim için değerlidir ama Ece bir başkadır. Ece demeyi tercih ediyorum ona, soyadını kullanmadan, ailedenmiş gibi. Tüm kitaplarını okuyan bir okuru ve imza günlerinde arkasından koşturan bir manyak olarak son kitabını okumayı üç ay kadar bekledim. Sebebi basit, herkes kitabı okuyup bitirdiğinde ben daha yeni katılıyor olacaktım serüvene. Böylece herkesten farklı, daha özel bir okuma zamanı yaratacaktım. Nitekim öyle de oldu.
Devir, Ali ve Ayşe'nin hikayesi. Onlar pırıl pırıl iki çocuk dersem yanılırım, aslında onlar ne kahraman ne de pırıl pırıl. Bizim çocukluklarımızdaki gibi, bu toprağa ait kimlikleri. Bu toprağın çocukları. Her ne kadar aile yapıları biraz farklı olsa da, Ali ve Ayşe ne yapıp edip bir araya gelirler. Kuğuyu da elde ettiler ya sonunda, içim ferahladı! Ne mücadeleydi ama! Tıpkı ülkemizde yıllar ve yıllardır verilen politik mücadele, yitirdiklerimizi unutmama çabası, Latife Tekin'in Unutma Bahçesinde biriktirdiklerimiz gibi... Adeta katmanlaşan bir eskimişlik, yıllanmışlık meselesi. İşte bu durumda yer alan bir ülkenin haleti ruhiyesini anlatıyor Ece son kitabında.
Diyor ki kapağında da: "Unutulmayacak olanlar kalır... Ya hatırlamayacaklarımız?"
29 Haziran 2014 Pazar
Agrı'nın Derinliği
Bir süredir Ermeniler ile ilgili araştırmalar yapıyorum.Belki de Kafkas kökenli oluşumdan mütevellit bu kadar sevişim Ermenileri.Belki de hayatımın acılarını ancak bir toplumun acıları üzerinden anlatabiliyorumdur dilim döndüğünce.
İkinci kez okumam ve not almam gerektiğini düşündüğüm Agrı'nın Derinliğinden bahsetmek istiyorum biraz.Ece Temelkuran ; Ermenistan,Amerika,Paris ve Türkiye hattı üzerinde ele aldığı Ermenileri salt soykırım ve diaspora üzerinden tanımlamaktan ziyade,şahsi yaşam öyküleri,kültürleri,dilleri ve nar taneleri misali dünyanın dört bir yanına dağılmışlıkları ile ele alıyor.
Ermenileri anlatan mühim sembol nar tanelerinden bahsedince ise aklıma degerli sanatçı Sayat Nova'nın güçlü şarkısı Thamam Askhar'ın Eva Rivas yorumlu klibi geliyor.Çöle düşen nar taneleri,Der Zor'a doğru sürgün edilen Ermeniler gibi...
Ece Temelkuran da tam olarak soykırım sözcüğünü ele almadan Ermenileri tanıyabilmenin ne kadar mümkün olduğunun peşinde kitapta.
Bir yerde şöyle diyor Temelkuran :
"Kalbin merkezine yolculuk başlatırsa biri,sen de inip kendininkine oradan bir hikaye bulup çıkarırsın yeryüzüne.Hızla yukarı çıkınca vurgun yeme korkusu yoktur,çünkü iki kişisinizdir."
Çifte hikayeler vardır 1915'te.Muammadır hikayeler,aynı zamanda apaçık ortadadır.Bir toplumu bir topluma bağlar,bir toplumu bir toplumdan ayırır.Bu ince noktada belki de en önemli olan hikayelerimizi saklandıkları yerden çıkarmak ve çekinmeden birbirimize anlatmaktır.
Etiketler:
agrı'nın,
derinliği,
ece,
ermeniler,
temelkuran
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)

