Neşeli Bir Gün

Bugün çok güzel bir gündü.Önce ikiye doğru kurstan çıktım ve 'canımla' Beşiktaş'ta buluştuk.Biraz kitap baktık ardından yemek yedik.Balkan Restaurant'ı diye bir yer var.Beşiktaş'ta ve İstiklal'de olmak üzere iki şubesi var bildiğim kadarıyla.Yemeklerini çok beğeniyorum hem keseye de uygun.

Ardından vapurla Üsküdar'a geçtik.Çok neşeli bir bahar havası vardı.

Oradan Çengelköy'e vardık.Ara sokakların birinde,sahile yakın çok güzel bir çikolatacı var.Eskici dükkanı gibi uzaktan,antik bir tasarımı var.İçeride Rum şarkıları çalıyordu biz girdiğimizde.Bir tane de masası var hemen kapının dibinde,atmosferi nostaljik,güzel bir yer.Oranın leziz çikolatalarından aldık bir poşet.İçinde kestaneli çikolatasından tutun da frambuazlısına kadar hepsi vardı.

Ardından bir süre yürüyüp Kanlıca'ya geçtik.Sahilde güneşi izledik ve çikolatalarımızı yedik.

Dönüşte ise tam 45 dakika vapur yolculuğu yapıp şehrin tadını çıkarttık.Nadir zamanlardan biri dahaydı.Dolu dolu yaşadık bugün.

Bugün çok neşeliydi hakkaten İstanbul.

Bu arada gün boyu içimde Kings Of Convenience'den "Boat Behind" çaldı.Bu yazının şarkısı da o olsun madem.

Solgun Ama Neşeli

İçinde hep hüzün taşıyan biriyim.Mizacımın yarısını hüzün kaplıyor.Diğer yarısını ise neşe değil,hüznün biraz daha makul halleri.Tebessüm ile karışık,uzaklara bakarken dışarıdan göründüğüm gibi.Gözler kısık,düşünceli.

Bu halimi seviyorum,konuşurken dahi hüzünlü olan.Hüznü toplayan halimi.

Çok çok uzak diyarlardan gelmiş biri gibi,yaptığı yolculukların çoğu belki de haddinden fazlası içine olan biri gibi.

Fakat bazı şeyleri aşmaya başladığımı hissediyorum.Hüznen değil,zihnen.

Düşüncelerimi yavaşlatmayı,umudumu su yüzüne çıkarmayı öğreniyorum.Çok yavaş adımlarla olsa da ilerliyorum bir şekilde.Çok yüksek bir kumula tırmanmak gibi.Geçtiğim yerlerde ayak izlerim kalsın istemiyorum,geriye dönmemek için.

Bir yerimde,bana ait olan herhangi bir yerimde iyileşme sezinliyorum.

Kendimi takipteyim,gülücüklerimin artması sevindirici.

Solgun ama neşeli.