İlk Psikolog Deneyimime Az Kala

Hayal kırıklığına uğradım.Biri,bir anda tüm hayallerimi,geleceğimi,mutluluğumu önümden koparırcasına alıp gitti.Onulmaz haldeyim.Tüm yaşam enerjim bitmiş,mutsuz hissediyorum.Daha önce pek çok zorlukla başa çıktım.Ama son zamanlarda yaşadıklarımı artık kaldırabilecek halde değilim.Çok kolay mutlu olabilen,enerjik bir yapım yok fakat artık kırıntısı bile kalmadı.Bir makine olsa ve geçmişte yaşadığım tüm kötü anıları silip süpürse.O zaman çare olur muydu bilmiyorum.İntihara meyilli bir insan değilim fakat çok kolay yılgınlığa düşüyorum.Sevdiğim insana hemen bağlanıyorum ve sonuç,ortalıkta gezen hüsranlar yığını bir insan.Keşke hiç güzel sözler verilmese ilişkiler sırasında.

Kendimi değersiz görmüyorum bilakis seviyorum.Fakat artık güçlü değilim ve her zamanki gibi güçlü olan taraf ben olmak istemiyorum.Yalnızlık ebedi bir şey,sadece mutlu olduğunuzda kenara geçiyor ve sizi izliyor.Fırsat kolluyor,hayatınızın tekrar kötüye gittiği zamanlarda geri dönebilmek için.

Yarınki ilk psikolog deneyimimden önce yazmak istedim hissettiklerimi.Olur da tekrar yaşama dönersem karşılaştırma yapmak istiyorum çünkü.Bir daha bu kadar kuvvetli bir aşk,bir sevgi yaşamayacağım.Bir daha bir sevgi macerasına sürüklemeyeceğim kendimi.Yeniden ve yeniden üzülmek istemiyorum.Keşke üzen taraf olmayı başarabilseydim,keşke bu kadar duyarlı olmasaydım ve keşke kendimi koruyabilseydim.Yapamadım.

Az Kala

Evi özledim.Odamı özledim.Günlerce eve kapanıp tek başıma film izlemeyi özledim.Mezun olmama çok az kaldı.Mezuniyet tarihimiz de belli oldu haliyle.7 Haziran'da İstanbul ve üniversite maceram sona eriyor.Belki de yeni bir hikaye başlıyor benim için.

Lakin biraz dinlenmeye ihtiyacım var.

Bahçemizde gece vakti rum müzikleri dinlemeye,aşırı miktarda kahve içmeye ve daha fazla okumaya ihtiyacım var.

Bundan sonraki süreç ne olur bilmiyorum.Belki de bu bilinmezlik yaşayabilir kılıyor beni.Onu da bilmiyorum.Buradan gitmeme iki ay kala her anımı dolu dolu yaşamak ve 'canımla' kalmak istiyorum.

Hadi bakalım sessiz oğlan,daha neler göreceksin hayatta.

Bekliyorum ve bekliyorum.

Yazıdaki resim ömrümün sonuna kadar telefonumun duvar kağıdı olarak kalacak,'onun' için.