Ayın Bu Yakası

Keyifsiz bir hafta geçirdim. Öyle başlı başına bir sebebi yok, genel hayat sıkıntısı. Enerjim ciddi anlamda çok az, okulda çok fazla nöbet tutuyorum ve yoruluyorum. Eğer moralim bozuksa sürekli uyuyorum, haliyle bu haftayı da sürekli uyuyarak geçirdim. 

Okul ortamından hoşlanmıyorum, okuldakilerden de hoşlanmıyorum. Saçma sapan bir düzen içerisindeyim, daha doğrusu düzensizlik. Ne yaptığımız belli değil, son dakika alınan kararlar, aptal işler, bana hiçbir şey katmayan abes çalışmalar, daha ne söyleyebilirim ki. İyice yıldım. 

Ağzımın içinde, dilimin altında koca bir aft çıktı ve bir haftadır geçmiyor. Gece uykumdan uyanıp duruyorum acısına, sürekli gözlerimi yaşartıyor. Ne illet bir şey. 

Yarın en yakın arkadaşım nikah kıyıyor. Avrupa yakasında çok ama çok uzak bir yere gideceğim. Muhtemelen iki buçuk saat kadar sürecek. Yoksa dışarı hiç çıkasım yok, yatağımdan da hiç çıkasım yok. 

Dostoyevski okumaya devam ediyorum, bu hafta üç eserini bitirdim. Bu kadar uyku ve bitkinlik arasında okumaya devam edebilmem bir mucize gerçekten. Beni şu hayata bağlayan en önemli şey edebiyat sanırım. Hafta sonu Suç ve Ceza'ya ikinci kez başlayacağım.

Sömestr tatilinde başka bir okul görüşmeye çağırdı. İşimi bırakıp ikinci döneme onlarla başlamamı teklif ettiler. Maaşı biraz daha iyiydi ama kabul etmedim. Öğrencilerimi yarı yolda bırakmak istemedim. Yoksa çalıştığım okulda bir dakika bile durmak istemiyorum.

Bunun dışında İstanbul'un en iyi okullarından biri, bir vakıf okulu beni haftaya cuma günü mülakata çağırdı. Bir şekilde işten izin aldım, bir aksilik çıkmazsa gideceğim. Esasen seneye orada çalışmaya başlarsam her şey daha iyi olabilir. Hem şartlar çok iyi hem de okul gerçekten güzel, içinde olmak isteyeceğim bir okul. Semt olarak bana epey uzak ama problem değil, yine taşınırız. Bana iyi şanslar dilemenizi isteyeceğim. Ne yazık ki hiç sevemediğim şu anki okulumda seneye de çalışmak zorunda kalmayı istemiyorum. Umarım görüşmem güzel geçer.

Yorgunum ve Ağrılar

Nedense bu aralar pek yorgunum, hiçbir şey yapmak istememe hali. Tüm hafta sonunu evde geçirdim, üstelik boş boş hiçbir şey yapmadan. Azıcık bir şeyler okuyayım dedim yine kapakları kapatıp kitapları raflara yerleştirdim. Çalıştığım kurumdan yaz tatilinde ayrılacağım için belki de onun rehavetini yaşamaya başladım. Şöyle uzun bir tatil istiyorum, başımda bir müdür yardımcısı olsun istemiyorum, samimi olsunlar istiyorum. İş ile ilgili dertler hiç bitmeyecek sanırım hayatımız boyunca. Sessiz kalmak da bir çözüm değil. Neyse. 

Neyse demişken hazır, Neyse'nin Akustikhane performansını dinlediniz mi? Çok güzel olmuş, iki haftadır aralıksız dinliyorum. Selim Kırılmaz'a olan hayranlığım her geçen gün artıyor. En azından bu aralar o avutuyor beni. 

Bir de çok saçma bir şey yaptım, sakallarımı kestim! İki senedir kesmediğim sakallarımı kısacık kesiverdim, nasıl bir üzüntü anlatamam! Lise öğrencisine döndüm, bir formam eksik. Hiç ama hiç hoş olmadı, bir an evvel uzarlar umarım. Dün organik hindistan cevizi yağı bile sürdüm, vallahi. Neden önemsiyorsak bu kadar kılı tüyü? Hiç. 

Kareli Battaniyeli Günler

Şu sıralar hasta ve yalnızım. Annem belirli aralıklar ile yatılı olarak şehir dışında fizik tedavi görüyor. Zamanı gelmişti, onu götürdüm işlemlerini tamamladım ve döndüm derken ben de hasta oldum. Sömestr tatilinde Bandırma'ya gitmiştim, arkadaşlarımı ziyarete. Epey güzel vakit geçirdim orada. Lakin sahil havası çarptı sanırım. Bir süredir bademcikler şiş, öksürük var, burun şırıl şırıl akıyor. Bir de evde yalnız kalınca kendime yemek bile hazırlayasım gelmiyor. Bütün gün battaniyeye sarılı, elimde kocaman bir bira bardağı dolusu bitki çayı ve bir kitap öylece oturuyorum. Kitap bitiyor film izliyorum film bitiyor kitap okuyorum.

Tam bir bunalım havası. Hasta olunca ve enerjim düşünce çok mutsuz oluyorum. Şu sıralarda da mutsuz mutsuz oturuyorum ve annemin dönmesini dört gözle bekliyorum. Bunalıma girsem hiç çekilmez bir kişi olacakmışım çok belli. Umarım en kısa zamanda eski enerjime kavuşurum.