Puslu Kıtalar Atlası

"Bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti. Acıyı, susuzluğu, açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor, bu yüzden daha rahat döşeklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı. Oysa Uzun İhsan Efendi, Dünya'nın şahidi olmanın gerçek bir ibadet olduğunu sık sık söylerdi. Her insan şu ya da bu şekilde dünyayı okumalıydı. Yaşanılanlar, görülenler ve öğrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük bir nimetti. Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu Dünya'nın şahidi olmaktı."

Efrasiyab'ın Hikayeleri

"Her insan ancak bilmediği şeyden korkar.Korkusunu yenmek için bilmek ister.Fakat bilmesi için araması gerekir.İşte,din de bu arayış değil midir ? Bununla birlikte,eğer insan bir şeyi arıyorsa,onu bulmuş ve ona kavuşmuş da değildir.Kavuşamadığı şeye erişmek için can atar.Eh ! Bu da aşktır işte ! Kısacası,yolumuzu şaşırmış değiliz.Korkudan arayışa,arayıştan ise aşka geçtik.Hikayeleri anlatırken,elimizde olmadan seçtiğimiz üsluba bakılırsa,daha önce geçtiğimiz yerlerden tekrar geçmiş bulunduğumuz kesin.Çünkü bu üç duyguya da çok aşina görünüyoruz.Ne korku,ne arayış,ne de aşk bizi şaşırtıyor.Bu duygular,gönlümüzde çoktan dinmiş fırtınalar gibi.Benim için bu durum fazlasıyla alelade.Arayış bitince,aranan şey artık bir kez bulunduğu için,korku da aşk da biter."

Ölüm'ün Cezzar Dede'ye cevaplarından bir tanesi bu...Efrasiyab'ın Hikayeleri,İhsan Oktay Anar'ın düş dünyasından çıkmış uçsuz bucaksız bir yolculuğa götürüyor insanı.İtiraf etmeliyim ki İhsan Oktay'ın kaleminden aldığım zevki başka hiçbir yerli yazarın kaleminden alamıyorum.

Suskunlar

Nicedir okumak istediğim bir yazardı İhsan Oktay Anar.Puslu Kıtalar Atlası adlı kitabını çevremdeki herkes okumuştur diyebilirim,hepsinin ağzından da güzel kelamlar duydum kitap ve yazarı hakkında.Genelde okurlar İhsan Oktay Anar okumaya Puslu Kıtalar Atlası ile başlıyorlar,bense Suskunları seçtim kendime.

Şimdi hatırlamıyorum lakin kitap hakkında yorumları okuduğum bir mecrada,yorumculardan biri " Kim bilir belki kitabı okuduktan sonra siz de suskunlardan biri olacaksınız " gibi bir söz söylemişti.Beni etkileyen de bu oldu sanırım.

Suskunları,öyle birkaç satırla birkaç icazetle anlatmam mümkün değil.Bir kere bu zühre yıldızı gibi parlayan kitabı yazabilmek için çok büyük bir gönüle,çok büyük bir hayale,çok büyük bir genel kültüre sahip olmak gerekli.Bunu okuduğunuzda anlıyorsunuz.Diyebilirim ki evet,bir edebiyat eseri bu kadar önemsenmeli ve yine evet,bir edebiyat eserinin yaratıcısı bu kadar dolu dolu olmalı.

Kitabın arka kapağında da söylendiği gibi "Eflatun rengi hayaller kuran bir "suskun'un" sözleridir,bu roman..."

Eflatun'un,Davut'un ve daha nicesinin sesine kulak verip,bir Konstantiniyye macerasına çıkmak için hiç tereddüt etmeyin derim.Tereddütü ve teessüfü geride bırakmanın vakti çoktan geldi de geçiyor bile...