Yaşayabilmek

Tren yolculuğunda karşılaştığımız on altı yaşındaki kız,sanki konuşmaya ihtiyacı vardı.Biz sustuk o anlattı.Annesi babası sekiz yaşında iken ayrılmışlar,babası reddetmiş kızını.Annesi ikinciye evlenmiş.On altı yaşında ve altı ay depresyon tedavisi görmüş.Mutlu olmaya çalışsa,ne kadar mutlu olabilir ? On altı.Acılar için çok erken değil midir ?

Ben gerçekten bazen yaşamaktan utanıyorum,çok kolay değil hayatlarımız.Belki hiç birimizin.Ama neden bazılarının daha zor ? Allah sevdiği kuluna acı çektirirmiş derler,çektirmesin lütfen.

İnsan hayata ne için tutunur ? Bilmiyorum.Hayattan fazlasını istememeye karar verdim.Elde ettiklerimle mutlu olmaya.Üzdüm annemi,kızdım kendime.

Tek dileğim,mutluluk herkes için olsun.