Eskiden beri az nüfuslu ve küçük yapılı yerlerin panayır adeti ve tatlı bir telaşı vardır.Bilmem hiç gittiniz mi?Bütün kasaba halkı üç gün süren akşam eğlenceleri boyunca kendini sokaklara atarak bütün stresini atmaya çalışır.Özellikle iftardan sonra ailecek yapılan bir panayır gezisi ve müthiş dondurma faslı en sevdiğim özellikleri arasındadır.Bizim panayırda bu akşam başlıyor.Balerinden gondola,uçan sandalyeden çarpışan arabalara(ki benim en sevdiğim balerindir) mevcut karmaşıklığa inat eğlencenin doruğa ulaştığı her şeyi bulmak mümkün.(Yok çok abarttım galiba…)Bu akşam çıkmayacağım çünkü ilk akşam pek eğlenceli olmaz ama ikinci akşam her yer cıvıl cıvıldır.
Panayır programımdan kısaca söz etmem gerekirse;
Önce bütün çarşı dolaşılacak ki yanımda annemin olma ihtimalini gözler önüne seren bir eziyet…
Çeşmeden akan dondurmalardan muhakkak iki kere yenecek
Elma şekerine hayır demem ama evde yerim
Döner ekmek faslı var birde…
Balerin ve gondol maceraları
Korsan kitapçıdan annemin aldığı bir roman(Korsan okumaktan başka bir çare yok çünkü kitaplar ateş pahası üzülerek söylüyorum ama gerçek bu)
Ve ardından yorgunluk…
Aslında her eğlencenin sonunda bir yorgunluk yaşanır ama bu tatlı bir yorgunluktur bakalım nasıl geçecek panayırımız?
