Yol sakindi,gök dingindi
Ben huzurlu ve mutluydum
Sanma aslında öfkem burnumda
Yollara düşsem,şehri terk etsem
Bağları çözsem,hiç düşünmeden
Ay düşmüştü,gök küsmüştü
Ben susmuştum ve bıkmıştım.
Sanma aslında,solmam bir anda
Bir beste resmedebilsem güneşli renklerle
Yüzümden hüznümü silsem yalın gülüşlerle