Beyaz Çiklet

2012-03-17T06:46:00.002-07:00

Kıçım Başım

Oyunun sonunu düşünüyorum.İzlediğimiz müthiş bir hayat var önümüzde,sahnede.İlk oyunu.Dipdiri bir vücut,muhteşem bir kadro.Süslü.Herkes yeni hayatına,yeni gösterisine hazırlanmakla meşgul.Heyecanlı.Yeni dünyaya gelmiş gibi daha.

Peki alkışı alıp oyun bittikten sonra nereye gider yaşam,hangi kuytu deliğin içine girerken görebiliriz onu.Bir yaşam mücadelesi verirken biz,nasıl gözlerinizin önünde mutlu olabilir,mutluluktan bir dünya yaratabiliriz.

Sokaktan gelip kapıyı kapayıp eve döndüğüm an en mutlu andır benim için.
Sankü üstüme üstüme yürür insanlar.Halbuki ne kadar kalabalıklar,olmasalar.
Kaçsam bırakıp diye bir şarkı başlatırım içimden,güzel bir İncesaz parçası.Nihayetinde kendi dünyama kapanınca her şey daha umutlu hale gelir benim için.Yaşam ümidi denen zırvalığa karşı alınmış en büyük önlem.Bir de yanında yulaflı bisküvi ve soğuk süt varsa benden daha mutlusu olamaz.

Ve mutluluk bizim tercih ettiğimiz bir olgu değildir.Bize bahşedilir.Çoğunun kapı dışarı edildiği şu dünyada.Ki ben de dahil,ebem de dahil.

Bir cinnet çığlığı olmalı bu,eşitsizliğin kol gezdiği düğüm olmuş bir düzen.Siz hala kıçınızı kaşımaya devam edin şanslı olduğunuz için,bizse boğulmaya devam edelim doğuştan duyarlı ve insan olduğumuz için.

2012-03-15T17:05:00.004-07:00

Ses

Saçma insanlar var çevremde,elbette benim etrafımda dönmüyor dünya.Herkes kendi etrafında eyvallah ama ben istemiyorum artık.Bir ağlayıp bir güler halinizi çekmek istemiyorum.Alıp başımı gidesim var tek başıma.Charles Bukowski okuyup içip içip sıçmalı bir yerlerde.Geriye dönüşü olmayan bir yer.

Gerçekten sıkıldım artık etraftan,çevreden.İnsanlardan.

Kaçacak bir yer olmalı bazen,müzikte olmasa ne yapardık ya ?
Ağlardım ben,çok ağlardım.Sonrasında belki bir tane olips evirip ağzımın içinde ardından buz gibi su üstüne.

Yaşamak için çok sebebe ihtiyacımız yok.
Susmaya ihtiyacımız var.
Her yanım ses.
Her yerde ses.

2012-03-14T14:00:00.004-07:00

Adam

Bir uçtan bir uca dünya.Belki de sadece kanatlarımın altında bir hayat.Sadece benim gözetimimde ve sınırları olmayan.İnsan ancak kendi hayatına sahip çıkarsa galip gelebilir düzene karşı.Başkasının hayatını korumaksa tamamen kişisel insiyatife bağlı bir durum.

Hastayım,nezle oldum.Ama çok iyi bakılıyorum.Çok hem de.

Bu aralar bir derdim yok.Sakallarım aşırı derecede uzadı,saçlarım için dört numara traş olduktan sonra aynada bakıcam kendime uzun uzun.Pembe burnumla,sanki adam oldum gibi hissediyorum.Kendime yirmi yaşına girmiş bir adam diyorum artık.

Adamlığın ne gibi vasıfları vardır bilmiyorum,vasıfsız olmak benim tercihim.
Sadece adam deyince kendimi güçlü hissediyorum.Ya da toplum bana bunu söylüyor.Çok konuşuyor toplum biliyorum,başımdaki en geveze bela.

Bir adam olmak neye yarar bilmiyorum sadece sakallarım var ve adam gibi hissediyorum.
Adam oldum diyorum,aklımı uçuruyorum.En iyisi kendim olmak,biraz daha Abis'i okuyup bir duş almalı.

2012-03-10T16:23:00.003-08:00

Gel Gör Beni

Mutlu olmak sanıldığı gibi kolay değil.İnsan her zaman gerçek hislerini teleffuz edemiyor.Birden yenilmek gibisi yok,kavram kargaşası zihnin türevlerinden biri.Peki ya içini nasıl açıklarız ?
Çok zor günlerdeyim aslında öyle değilim.

Biraz kendine eziyet çektirmek benimki.Nereye gitsem ne yapsam olmuyor.Sanki bir arayışın içindeyim ama ne aradığımı bilmiyorum.Sürüklenmek gibisi yoktur kuru yapraklar ile,ama gittiğim yerlerde de iklim hep soğuk.Kış geliyor diyor ya Mor ve Ötesi.İşte öyle,kar taneri çok soğuk.Bedenim çok soğuk.

Belki bir çığlık yeter dünyaya gelmemize,tekrar dirilmemize.
Diyorum kendi kendime.Bir yerlerde ışık olmalı.
Ama artık dönecek gücüm yok.

Sırf öyle gerekiyor diye yaşıyorum.
Çoğu şeyi gerekiyor diye yapmıyor muyuz zaten.

Metropolis söylüyor ;

Dar bu yol gidilmiyor
Bastığım yer bir var bir yok
Gel de gör zehir bu yol
Kaç milattır anlayan yok.

2012-03-05T03:16:00.006-08:00

Her Şey Biter

Yirmilik dişlerim çıkıyor,daha doğrusu çıkamıyor çünkü doktorum ağzımda yer olmadığını söyledi.Sanırım alınacaklar,korkmuyor değilim.

Haziran'da en yakın arkadaşım ve sevgilisi İstanbul'a gelecekler.Sevgilisi Fransız.Onlara güzel bir İstanbul turu yaptırıcaz.Ve tabi bol bol hasret gidermece.Çok özledim onları.

Kitap alıyorum bol bol.Param yoksa bile kitap alıyorum kendime.Okuyorum da.Otobüste,okulda ve yurtta.Charles Bukowski'nin Ekmek Arası'nı aldım.İstiklal'de çok şirin bir sahaf var.Ve zaten benim Metis Yayınlarına karşı da ayı bir zaafım var.

İşaret dili kursumun iki haftası kaldı,ardından eve gidicem sanırım.

Her hafta birkaç film izliyoruz.Ve gerçekten varlığın bizi sevindiriyor Tarık Zafer Tunaya.

Dinlediğim şarkıyı yazıyorum ve gidiyorum.

"Bir gün gelir herkes kendi yoluna gider
Her şey nasıl başladıysa öyle biter."

Mutlu uyu Yavuz Çetin.

2012-03-02T16:13:00.003-08:00

Karga

Bu gece Kadıköy'de idik.Sebebimiz ise Melis Danişmend konseri.Kendisini yakından görünce daha iyi anladım,çok duru ve mütevazı.Hele giydiği o güzel bluzu nasıl da yakışmıştı.Çok sempatik,canlı performansının kayıtlarından daha bile iyi olduğu kanaatine vardık en sonunda.

Daha az renge ihtiyaç duyduğum şu günlerde çok iyi geldi bünyeme.

Ayrıca yeni albüm için hazırlanan iki şarkısını da bizler için söyledi,değmeyin neşemize.

Melis Danişmend,güzel gece.

2012-02-27T14:35:00.001-08:00

Sevişmek

Arkadaşlarımın evine gece vakti giderken gördüm,zemin kattakiler perdelerini açık unutmuşlar sevişiyorlardı.Döndüm bir daha baktım vallahi de sevişiyorlardı.İnsanlar sevişiyorlar.

2012-02-26T16:25:00.002-08:00

Güneş'e

Bu hafta sonu Ece Temelkuran'ın imza günü vardı.Birkaç kitabımı imzalattım ve bir iki kelam ettim.Heyecanıma da yenik düştüm elbette,fobim mi var ne.Ardından Pierre Loti tepesine gittik ve osmanlı macunu yedik,kısa bir teleferik seyahati ile gezimizi sonlandırdık.

Aynı şekilde hayat,izlediğim rutin diziler ve bitirmek için okuduğum kitaplardan ibaret.Göz yorgunluğu bazen,bazen de dil yorgunluğu.İnsanoğlu bir garip,kırıcı.Saflığımız tamamiyle suç unsuru olabiliyor,ben yokum.

Bazen okula gitmeyi sevmiyorum,arkadaşlarımı özlüyorum.Bazen de hayatta ne çok şey yapıyorum,zorunda olduğum için diye düşünüp üzülüyorum.Ya da profiterol alıyor sevdiğim her şey düzeliyor.

En iyisi yaz ayının gelmesi,sıcağı sevmem.Fakat kendimi eve kapatıp tüm yaz film izlemek gibisi yok benim için.Arada güneşe de gösteriyorum yüzümü.Sadece güneşe.

2012-02-24T15:49:00.005-08:00

Birinci Çoğul Şahıs

Biraz daha derine,derinlik sarhoşluğu olmalı adı bu durumun.İçimin de ötesinde,ete işleyen bir koku.Biraz da ekmeğe,ekmeğimize.İnsanoğlu hıçkırıklara boğulduğunda bir şişe şarap olmalı yanında,mevsim salatası bir bahar akşamında.Belki sıcak bir yel,yüze dokunan sıcacık bir el.Tüm istediğim bu birkaç cümleden ibaret.Benim de hayat tanımım pardon yaşama amacım sadece bunlar,demeye getirmek.

Kings Of Leon dinlerim ben uzun zamandır,"Pyro" pek bir güzeldir.

İstanbul nasıl dersen,kalabalık derim.Yarın kursum var ardından Ece Temelkuran'ın imza gününe gideceğim.Çok kitabım olsun isterim yaşlılığımda,tozlansınlar ben de sileyim.

!F İstanbul bile geldi geçiyor,pahalı olması nedeniyle sadece bir filmle.Zenne'yi ise izlemiş olmaktan dolayı mutluyum ya da bu bir esinti sadece.Kırmızı şarap tadında,sarstı geçti.Damağımda dilimde acı tadı,halbuki sadece adı vardı.Beni terk etmeden önce ise soyadı.

Toplu taşımalar beni çok etkiliyor,insan gözlemlemenin en iyi yeri.Aslında mekan değiştirmek iyi gelmiyor bana,düzene alışığım.Hoş,neye alışırsak alışalım bir gün değişmek zorundayız.Gitmek zorundayız.

Düşüncelerimi ise birinci çoğul şahısa yüklemek konusunda ustayım.

Tıpkı onlar gibi,"beni"gizlemenin en güzel yolu.

2012-02-21T10:50:00.004-08:00

Ötede

Ne kadar ileriye gidebilir ki mutluluk ?

Savaşmadan gerçek mutluluk yakalanabilir mi ? Gerçekten yalnız ölmeyeceğimizin garantisini kim verebilir bize ?

Acımasız bir dünyada yaşadığımıza inananlardanım.Her gece vakti yurda dönerken kafamdan bitmek bilmeyen düşünceler geçiyor.Nasıl desem;gece,karanlık ve etrafta bir mezarlık.İstanbul'un bir kaldırım üstü.Hayatımın da üstü aslında,benim hayal edemeyeceğim bir mutluluğa sahip olmak.

Ramak kala derler ya,ne acı bir tabirdir o.Bir vurur bir ağlatır.Şamdanlı bir masada mumun sönmesi gibidir,gece yalnız başına devam etmek gibidir.

Tek başına bir adam olmak vardır gelecekte,ertelenir bu.Küçük mutluluklar ile,yer değişikliği ile.Ne kadar ağlarsak o kadar gerçektir yaşamımız.

Gerisi hayal dünyası.

2012-02-19T15:09:00.000-08:00

A Single Man

Bir haftadır İstanbul'dayım.Ders kayıt işlemleri,sevdiklerimle gezmeler derken yeni bir döneme başladım.Hafta sonları işaret dili kursuna devam ediyorum.Kursta,yaş olarak benden epeyce büyük olan bir kadın arkadaşımla sohbet ediyoruz bol bol kendisi çok tatlı.

Aydilge konserine bilet kazanmıştım.Gittik eğlendik,kendisini ilk kez yakından gördüm.Çok tatlıydı,şirindi ve aynı zamanda canlı performansı çok iyiydi.Taksim'in arka sokakları ise gayet melankolikti her zamanki gibi.Bir yanda pembe demirli camdan sarkan sarışın kadınlar diğer yanda son dikişlerini yapan,kumaşlarını toplayan bir terzi amca.Hemen yanı ise beş kişilik bir çay ocağı.İç içe hayat,samimiyeti ve soğukkanlılığı ile.

Mart başı ise Melis Danişmend konseri var,kendisini ilk defa canlı dinleme şansına sahip olacağım.En büyük heyecanım bu aralar kendisi olmakta.

Bunun dışında bir iki kitap okudum.Yurtta başka türlü zaman geçmiyor.Yurt dedim de,benim giysi dolabım odanın dışında yani koridorda idi.Kyk görevlileri -şaka gibi- bir hafta önce tüm dolapları odaların içine almışlar ve benim dolabım şu an başka birilerinin odasında.Zor buldum.Soyunmaya falan başka odaya gidiyorum.Gülsem mi ağlasam mı bilemiyorum.

Başrolünde Colin Firth olan benim en beğendiğim filmlerden biri "A Single Man"in uyarlandığı kitabı buldum İstiklal'de.Yazarı Christopher Isherwood.Kırmızı Kedi sağ olsun.Yurda gidince yine bol bol okumaca.

2012-02-09T18:11:00.000-08:00

Kış Ortasında Kaç Kere Doğar Güneş

Sabahı ettim,kahvemi de içtim hatta.Uyku tutmadı.Evde son gecem olunca hep böyle oluyor.Işıkları kapatıp odam ile vedalaştım biraz.Yazın bol bol görüşeceğiz diye söz verdim.Arada gelicem zaten o da biliyor bunu.

"Kış Geliyor" ne güzel bir Mor ve Ötesi şarkısıdır.

"Yeni rüyam da güneşimle soldu
Yeni adamla yeni kadın doğmadan zordu
Ayna ayna
Sihirli ayna
Neler söyledin bana."

2012-02-09T11:59:00.000-08:00

Öfke

Annem hastalandı dün,grip olmuş.Havalar çok soğuk ve sobalı evlerde oturma odanız hariç kışın donduğunuz için hasta olmak çok kolay.Soba ile materyalizm arasında bağlantı kurmayacağım.Bugün kahvaltı ile akşam yemeğini ben hazırladım.Kovaya yumurta kömürleri ben doldurup sobanın içine attım.(Şöyle de bir kapışmaca var soba kullanan komuşlar arasında : Aaa,şekerim sen hala parça kömür mü alıyorsun herkes yumurta kömür kullanıyor.Çok rahat sen de dene.) İlginç insanlar var,zeitgeist,kapitalizm ve sömürü derken insanlar cidden kömür karasına bulandılar.Etraftan aydınlık mı görünüyor yoksa her şey ?

Gökçe'nin yeni albümünü beğendim.İlk çıktığından beri takip ederim kendisini,şarkı sözlerini çok anlamlı bulmasam da dinliyorum.Zira insan bazen hayatında anlam aramaktan vaz geçiyor.Hatta ülkemizde,hayatında anlam aramayan insan sayısı tespit edilse bence epey yüksek bir sonuç çıkar ortaya.

Şifalı bitkiler kitabı okuyorum bu aralar.Sebebini bilmiyorum,kitaplığımda buldum.Turp uyku için birebir diyordu,doğru mudur bilmem ama turp severim.

Tatil boyunca ince belli dört kitap okudum ve birçok film izledim.İyi değerlendirdiğimi düşünüyorum tatilimi.

İşte kıçı kırık umutlarım vardı,onları da zaman içime göçertti.Bazen cidden neden hayattayım ki diyorum,bir site keşfettim onu okudukça da iyice din ile ilgili düşüncelerim çelişmeye başladı.

Bence en iyisi kendi bedenime ait bir din yaratmak,belki de böylece öfke azalır.

2012-02-08T14:33:00.000-08:00

Un Helvası

Annem çok güzel kabak tatlısı yapar,kestaneli kabak diye bir söylem var.Kestanesiz kabaktan tatlı olmaz der,bilhassa en güzellerini seçer kabakların.Üzerine de dövülmüş ceviz dökeriz.Bana güzel gelir dövülmüş ceviz.Kabak tatlılarının üzerinden çatalımla tabağın kenarına ayırıp öyle yerim onları.Belki de bir insanın nasıl dağılabileceğinin kanıtıdır küçük ceviz parçaları.

Kabak tatlısı bitti ve annem ağdasını ziyan etmemek için un helvası yaptı.Un helvasını da severim,dertop olmuş bir tatlıdır.Benim ruh halimi yanstır.

İki günüm kaldı evde.Evimi çok sevdiğim için İstanbul'a gitmek bana ölüm geliyor.Bu duyguyu anlatamıyorum,özgür ruhlu bir insan değilim ben.Hatta çoğu zaman cesaretsizimdir.Evde rahat hissediyorum kendimi,dışarı çıkmak bile hoşuma gitmiyor çoğu zaman.Hayatta hep sığanacak bir yer aradağım için olsa gerek,ev benim huzurlu yanım,bana huzur veren yarım.(Devlet yurdunda ömrü geçen varsa bilir,bire bin bahane uydurmuyorum.)

Sonra bizim kapımızın ipi vardır,yazın o ipi takar öyle dolaşırız mahallemizde.Artık pek kalmadı ama eskiye dair,evimizdeki en güzel hatıra sanırım o ip.Hala durur kapımızda.Yazın komşu geldiğinde o ipi çekip kapıyı açar,odaya kadar gelir yüzünde neşeyle.

Artık neşemizi de elimizden aldılar,Ece Temelkuran son kitabında bahsediyor.Umut etmiyorum çünkü umut biter ben inat ediyorum inat bitmez diyor.

Ben de umudu fakirin ekmeği inadı ise zenginin ekmeği olarak görüyorum.Tüm kitaplarını okumuş bir takipçisi olarak kendisini de çok seviyorum ayrıca belirtmek istedim.Son kitabı ise hemen alınası.

2012-02-05T17:23:00.001-08:00

Öyle Bir His

Küçük bir dünya istedim kendime hep,küçük hayatlar istedim.İklim değişikliğinden korktuğum gibi hayatımın değişmesinden de korktum hep.Zor zamanlar,zahmet etmek ve hürmet etmek kelimeleri arasında kalmış bir kadın ama yine de sizinle,nefesinizle.

Tesadüf bir yana öyle bir his ki bu,yani bu küçük yerde bizim evde yaşamak,bazen bana bir nimet gibi geliyor.Tıpkı kandil gecesi dua etmek gibi.Ya da yoga yapmak gibi de olabilir,bilemiyorum hiç yoga yapmadım.

Ama yine de bir şeyler var derinimde,içimde.Bu dünyadan değil gibi,deli gibi,içime işler gibi,beni deler gibi.

Neyi beklediğim konusundan bir fikrim yok,sadece yaşamamız gerekeni yaşayabiliyor muyuz bize gerekli iken,bu konuda emin değilim.Hep bir dinginlik halinde ve sistematik olarak bir şeyleri bekleme derdindeyim.Hayatı nasıl bu kadar sakince seyrediyorum bilmiyorum,evrende hiç bir hareket benim yüzümden olmuyor.Doğa beni seviyor çünkü yaradılışı en hafif mahlukatlardan biriyim.

Halbuki Reha Erdem'in dingin filmi "a ay"da olduğu gibi,çok mu seviyorum sahiden bizim evi.

Öyle bir his işte.
Melis Danişmend'in de dediği gibi,kalbimi yaktı.

2012-02-03T07:32:00.000-08:00

Beklence

Tam bir haftalık bir tatilim kaldı,sıkıldım mı asla sıkılmadım.Dışarıda kar varken evde kahve içmek gibisi yok bence.Bunun dışında bazen bazı beklentilere kapılıyorum,yoksa hayatımı devam ettiremem sanırım.Çünkü hayattan bir beklentim oldukça yaşayabiliyorum.Aynı zamanda geleceğe olan bağımlılığımı arttıran bir durum bu.Ama usta bir gözcü olmak yerine kendi durumuma bakmak kolayıma gidiyor.

Bence çok fena insanlar var hayatta,varsınız ve saklanma gereği bile duymuyorsunuz üstelik.Çok ayıp.

Misal Şubat'taki beklentilerimin başında Adam Lambert'in Better Than I Know Myself adlı şarkısının klibini artık yayınlaması gelmektedir.İki parça halinde klipten kısa kısa görüntüler yayınlayıp sonra da o parçaları birleştirmemizi istemeyeceksiniz herhalde ?

Aydilge,güzel Aydilge Sezen Aksu'nun Sorma adlı parçasını yorumlamış.Çok güzel olmuş,klibi de güzel olmuş.

Bunun haricinde yaptığım bir şey yok.Sadece yatmadan önce film izliyorum ve iki bardak kahve içiyorum.Beyaz kupamda.Aslında sırf bu cümleden de hayatın ne kadar gereksiz ve boktan olduğu konusunda iki sayfa beyanat verebilirdim ama vermeyeceğim.

Vermedim,asla vermem.

2012-01-31T11:01:00.000-08:00

Nokta

Yine İstanbul'da geçirdiğim bir haftasonu ve eve dönüş.Bu cümleyi bir yerlerden hatırlıyorum sanki.Yok onun dışında ne anlatsam diyorum acaba.Çok güzel birini ağırladık evimizde,keşke hep gelse.

Buralarda da kar var,az da olsa var evet.Kar tatiline çıkmak isterdim İskandinav ülkelerinin birinde,belki bir gün.Haydarpaşa'nın seferlerini iptal etmesi en çok beni etkiledi,devlet kurumları hakkında çok acımasız nidalarım var,bana kalsın en iyisi.

İzlediğim dizinin de etkisiyle İngiliz Kralı 8.Henry hakkında okumalar yapmaya başladım,adam fena.Şimdi de Thomas More'un Ütopyası'nı okuyorum.Bundan önce de Muazzez İlmiye Çığ'ın Sümerli Ludingirra adlı enfes kitabını okudum ve gerçekten çok beğendim ayrıca çok tatlı bir kadın kendisi.Nacizhane iltifatlarım olsun buradan.

Adam Lambert bir şarkı yapmış yeme de yanında yat,Better Than I Know Myself.

Bence çok sinsi insanlar var,bu dünyada dört kat ev çıktın da ne oldu iki katını az çıksaydın sefa içinde sevdiklerine yaşasaydın.Zenginliğiniz de malınız da sizin olsun.

Sevgisizlik kötü şey velhasıl,bir mumdur iki mumdur derken elindeki tüm mumları yakan ve zifiri karanlıkta seyrüsefere çıkan çıkını az bir sürü insan var.
Sevgiye de hazırlıksız yakalanmak kötüdür,derim hep ben.

Nokta olmaktansa üç nokta olmayı tercih ederdim maksat,sonum gelmesin.

2012-01-26T17:46:00.000-08:00

The Tudors

Dışarıda fırtına kopuyor adeta,kar fırtınası mı derler yoksa karın habercisi mi derler bilemiyorum ama perdelerim bile titriyor soğuktan.Kış günlerini çok severim,kendimi bulurum soğukta.
Gece yaklaştıkça sokaktaki hayatı düşünüyorum,bir yuvamızın olması ve evimde güvende olmak bana mutluluk veriyor.Ve bunun için şükrediyorum.

Şu an odamın atmosferi çok hoşuma gitti.Sıcacık,turuncu renkli gece lambam açık ve aynada yüzümün yarı aydınlık yansımasını görüyorum.

Ve yalnız gecelerime renk katıyorsun Tudors.Nasıl bir kendine güven bu Anne Boleyn ?

Daha fazla hareket istemiyorum evrenden,benim için daha az renk ve daha az hız diliyorum.Yaşamım boyunca dinginlik içinde olmak ve sessiz kalmak istiyorum. Daha az renk,daha az hız.

2012-01-25T09:24:00.000-08:00

Senin İçin

Keşke hayatımda da bir geri dönüşüm kutusu olsa,ne yaptığımın ve ne yapmak istediğimin farkında olmadan yaşamak yerine sadece dünyamın etrafında dönen bir mutluluğum olsa. Haliyle evde yalnız başına kalınca daha fazla düşünüyor insan,daha fazla kurcalıyor ve yılgınlığa düşebiliyor sebepsiz yere.

Filmekimi Festivalinde izlemek üzere bir film işaretlemiştim ama vaktimiz uygun olmamıştı.Çok merak ettiğim o filmi yeni izledim."Restless." O kadar yalın ve güzel bir filmdi ki,bazı yerlerinde fizik ötesine geçerek bir insan suretinin nasıl bu kadar temiz olabileceği hususunda çıkarımlarda bulundum.Bahsettiğim temizlik ise tam anlamıyla Mia Wasikowska'da bulunmakta.En beğendiğim yabancı oyuncu ilan edebilirim kendisini sanırım.Gus Van Sant ise güzel bir iş çıkarmış.

Öğretmen atamaları ve branş bazındaki uçurumlardan bahsetmeyeceğim,bir buçuk sene sonra zaten atanamayarak büyük bir hüsran yaşayıp gerçekle er geç tanışacağım için şimdiden moralimi bozup üzülmeme gerek yok.Öğretmenlik kutsal bir meslektir.

Türk Dünyası Coğrafyası hocamın önerdiği "Kazaklar" adlı kitabı okuyorum ama her gün iki sayfa okuyabiliyorum,sıkıldım.Rus klasiklerine karşı bir önyargım vardır zaten,o uzun şahıs adlarını telaffuz etmekte yaşadığım zorluk beni kitabı okumaktan alıkoyan baş hadisedir.

Paulo Coelho'nun "Piedra Irmağının Kıyısında" adlı romanına başladım.Gayet akıcı ama biraz yapay geldi nedense bana.

Restless dışında "Albert Nobbs" adlı güzel filmi de Mia oynuyor diye izledim.Şimdi de "Tudors" adlı diziye başladım.Savaş ve tarih merakı nereye kadar bilemiyorum.

2012-01-23T11:31:00.001-08:00

Her Şey Normal

Kurstan sonra tekrar evdeyim.Yol boyunca yeni aldığım bir kitabı okudum.İsmi "Kabil." Nobel ödüllü bir kitap olması ile birlikte konu itibari ile güzel yalnız noktadan noksan bir kitap kendileri.Bu aralar "Kırmızı Kedi" yayınevini çok beğeniyorum.Elbette ki Metis'ten sonra.Belki de Hüsnü Arkan'ın son kitabı buradan çıktı diyedir,gerçi pahalılığından dolayı alıp okuyamadım ama olsun.

Kadıköy'de çok minik ama şirin bir dükkan var ismi "Liman." Odam için birkaç güzel ve eğlenceli şey aldım.Buzdolabı için de bir iki tane magnet.Onları astım falan,en sevdiğim şey odamı düzenlemek zaten.Her geldiğimde değiştiririm.

Bu arada Melis Danişmend'in konserine davetiye kazanan acayip şanslı insanlardan birisi olamadım.Ama olsun,üzülmüyorum Melis,bir gün konserine gelicem zaten.

Bir de bu aralar beni bir kozmetik merakı sardı anlatamam.Ben ki eline bir krem bile sürmeyen insanım,kendime vücut losyonu aldım.Hem de çikolatalı.Sürerken yememek için zor tutuyorum kendimi.

Bu sıralar her şey normal.Melis Danişmend'in bir şarkısında dediği gibi;

Hepimiz en az bir kere çok eğleniyorum taklidi yapmadık mı ?
Her şeye dışarıdan bakıp içerdeymişiz gibi kahkaha atmadık mı ?

2012-01-19T16:03:00.000-08:00

Bok

Çok komik şeyler oluyor,karda kayıp düşüyoruz.Dün gece bir buçukta istasyondan eve dönüyorum,eşyalarımın ağırlığı yetmezmiş gibi istasyon bizim eve çok uzak.Annemi aradım ve çarşıya kadar gelmesini rica ettim.Tam eve giriyorduk ki annemin ayağı karların içinde kaydı ve yere düştü ama biz gülebilen bir aileyiz ki güldük hemen içeri geçtik.

Meryem teyze var bir de bizim mahallede,dişleri yok.Çok yayvan bir kadın,bu tabire bence çok uyuyor.Sonra bize geliyor oturmaya iki günde bir ve koltuğumuzda yatıp uyuyor falan.Çok değişik bence.Ama sağolsun bana bir sürü kivi ve birçok tereyağı getirmiş.İyi kadın severim.

Sonra bu gün benim için çok önemli.Melis Danişmend'in 29 Ocak Kanyon konserine gidebilmek için mesaj attım,kazananlar bu gün açıklanacak.Umarım bu haftanın talihli beş kişisinden biri benimdir.O gece bin doz öfke almayı ve kettle'da sular kaynatmayı düşünüyorum,sonra ayaklarımı kıçıma vura vura kaçıcam.

Avrasya maratonunda aldığım madalyayı da odamın baş köşesine astım.Hep özenirdim spor yapan arkadaşlarıma.

Sen ne olacaksın diye sorduklarında hep "bok" olucam demek istemişimdir.
Bir gün çok pis söyleyeceğim bunu birine.

2012-01-19T09:15:00.000-08:00

Yirmi Tatil

Okulum tatile girdi,finallerim de erken bitince iki günlüğüne evime geldim.Bizim buralara da kar yağmış,trende geçirdiğim üç saat boyunca sarı ışıkların karların üzerine yansımasını izledim. Üç haftalık bir tatil fakat benim için biraz farklı olacak.Kursa devam ettiğim için haftasonları İstanbul'a geçicem haftaiçleri de evde olucam.

Mahşer-i Cümbüş'ün gösterisine bilet aldık,bence çok heyecanlı.Bunun dışında hayat her zamanki gibi çok garip biraz da grip.Bu arada hiç grip olmadım bu kış,şeytan kulağıma kurşun. Bir süre popomu yaymayı düşünüyorum.Elbette boş boş popo yayılmayacağının farkındayım,bir yandan dramatik filmler izlerken bir yandan da kitap okuyacağım.Biraz da kahve içerim sanırım.

Bu sezon heyecanla beklediğim tek film "Güzel Günler Göreceğiz."Her gün birkaç kez fragmanını izliyorum ve Nesrin Cavadzade'nin tamamen oyuncu olmak için doğmuş bir kadın olduğunu düşünüyorum.En sevdiğimdir kendisi,oyuncu olarak.

Yirmi yaşında olmam da çabası tabi.
Yirmi lan yirmi.

2012-01-04T00:52:00.000-08:00

Bomboşmuş Meğer Dünya

Bir güfte var içimde sessizliğe dair.Çok tanıdık,bildik bir tını ama ben yine de çıkaramıyorum günyüzüne.Çok sessiz biriyim,etrafımdaki insanlarla bir şeyler yaparken bile gözlerim uzaklara dalıyor,denizaşırı hayallere.Belki de geçmişte yaşadığım üzüntüleri düşünüyorum,düşlerle kapatıyorum üzerlerini.Acaba diyorum hep,insanlar benden sıkılıyorlar mı sürekli kendimi dinlediğim,onları dinleyemediğim için.

İçlerdeyim,içimdeyim.
Herkes garip sesleri ile yankılanırken,ben erken uyandığımı düşünüyorum.Belki de bu dünya asla uyanılmaması gereken bir yer.Göğsüm titrerken benim,insanların eğlenebildiği bir yer.Bir tek annemle yaşayabildiğim bir yer. Güvenemiyorum ben insanlara,hemen samimi olamıyorum onlarla.Kendimi çekiyorum,çekiniyorum.İçimdeki denizlere sürmekten hoşlanıyorum yüzümün tuzunu,kendi denizimde köpürüyorum.Ve bazen çok sıkılıyorum,yirmi senemi susarak geçirdim.

Hayatı izliyorum,bir başına olmak bana güç veriyor ama daha da yalnızlığa itiyor. Konuşmaya başlıyorum,pencerem açılıyor.İçeriye giren soğuk rüzgar beni donduruyor. Bir ses duyuyorum o anda.Yokluyorum etrafı,hiç kimse yok.

Bomboşmuş meğer dünya.

2012-01-03T02:09:00.000-08:00

Bu Defa

Yaşamadığım şehirleri merak ediyorum.Ege'de olmak diye bir tabir vardı benim için,üniversiteye gidecektim orada,portakal ağaçlarını koklayacaktım turuncu nefesimle.Gittim de.Sonra İstanbul'da olmak geçti içimden.Belki dedim,güzel hikayeler çıkartırım kendime.İstanbul'un varoş semtlerinde biraz alkollü dolaşırım,bir alev gibi kırmızı renginde iken ben.Doğu ile tanışmak hayalimdi hep,kahverengi olsam derdim dağları gibi,bozkırı ile dans etsem.Görme şansına eriştim. Şimdi de bir Ankara var içimde.Hiç görmedim,bilmiyorum.Soğuk içime ürperirken Kızılay'da dolaşmak istiyorum mesela.Coğrafya kitaplarından gördüğüm Ankara'nın coğrafyasının içine girmek istiyorum.Yakın zamanda olmaz belki ama,bir gün görmek istiyorum.

Sonra ben,siyah bereli kara kuru bir oğlanım.Minik ellerim vardır erkeklere göre,ayaklarım ise sadece otuzdokuz numara.Boyum uzunca,çabuk ağlayabilen ama insanların çok güçlüsün dedikleri biriyimdir.Her şey donarken,ben sıcak kalabilirim genelde.Dünya beni tanımasa da olur derim,gıyabımda kehanetler üretirim ve ellimden sonra ölmek isterim.Likör tadında,çikolata damağımda kalırcasına,tıpkı oduncu gömleklerine hayranlığım gibi.Hayran olmak isterim ellili yaşlarıma,öldüğüm zamana.

Bildik bir ses olmuştun ya
Sonunda bir ben duyan
Kaçırdım orda bakarken hayaline

Bir defa kalsam yanında
Hayat,güzel hikayemde kalınca

Sakin / Bu Defa

2011-12-30T15:47:00.001-08:00

Kırmızı Düşünceler

Üzülüyorum ben,bu ülkede yaşadığım için.Beti benzi atmış bir yüreğin kirlenmesi,içi dışı karpuz kabuğu,nane yeşili bir cahillik bu.Ne desem,ne yakıştırsam zatımın tasvirlerine,elim ayağım dolandı.Bir insan olmak nasıl bu kadar kolay olabilir,nasıl bu kadar kolay hazmedebiliriz ölümü,ölü olmayı.

Hayret makamından kürdi hicazkar bir şarkı söylesim var,ağıt yakasım var dağlara beni de içine alsınlar diye.Koklayasım var yaylaların binbir renk iklimini,kilidi kırasım var insan kardeşim,hep birlikte uzak duralım diyesim var,bizi sevenlerin yanına göçelim,pılımızı pırtımızı toplayalım diyesim var.

Güç bela yaşıyoruz zaten,afaki durumlarda çabuk galeyana geliyoruz belki de bu yüzden şaşırıyoruz,soruyoruz kaptanımıza devamlı puslu kıtalar nerede,neresi oralar ? Güneş doğmaz mı hiç ? Oysa insandık biz,insan olmak istedik biraz daha güneşi görebilme umudu ile.

Üzgünüm ben,çok üzgünüm.
Oysa her şey normal gibiydi,hala Noel Baba vardı,kırmızı donlar vardı sokaklarda bugün,gülen insanlar vardı.Bense düşüncelerdeydim,kırmızı düşüncelerde.
İnsan mıydık biz oysa ?

2011-12-27T10:59:00.000-08:00

Ot Olmuş Bok Olmuş

Bugün kendi bütçeme göre çok para harcadım örneğin günde yirmi lira harcayınca benim için çok para oluyor diğerlerini bilemem tabii.Ders çalışmaya başlamam lazım ama bir türlü başlayamadım,neyime güveniyorsam.

Eldiven aldım kendime,ben parmakları kapalı eldivenleri pek sevmiyorum.İlginç bir tarzı var,mavi ve yeşil tonlarında örme bir eldiven.Aklıma Murathan Mungan'ın "Edivenler,Hikayeler" kitabı geldi.

Bu aralar hep Ece Temelkuran okudum."İkinci Yarısı" ve "Ne Anlatayım Ben Sana" adlı kitaplarını da bitirdikten sonra tek bir kitabı kaldı okumadığım.Tatile çıkmadan da almak istediğim birkaç kitap var,onları okumaktır planım.

Bir de çeyrek bilet aldık,umarım o talihli kişi benimdir.

Ve daha neler neler,sıradan mıradan şeyler
Ayşe top atmış,Ali örgü örmüş
Kızım bacak bacak üstüne atmış
Yemen'den tazecik kahve gelmiş
Ot olmuş bok olmuş
Hayat bir roman olmuş
Al sana
Ver bana

2011-12-26T12:46:00.000-08:00

Bum

Sonunda şu Topluma Hizmet Uygulamaları dersinin raporunu tamamlayabildim.Bir dönemde tam on yedi tane söyleşi,konferans vs takip edip konuşmacılardan imza ve telefon aldım.Her ne kadar emekli bir milletvekilinin korumalarının ardından koşturup yarım saat taramadan geçsem de yılmadım.Bunun neresi topluma hizmet olmuş oldu onu da anlamadım,bildiğin kişisel hizmet.Zaten Eğitim Fakültelerinin dört yılı doldurmak için uydurmadığı ders yok.

Saçlarım tekrar uzamaya başladı,ne yapacağım karar veremiyorum.Ve sanırım üç seneden sonra kendime yeni bir gözlük çerçevesi alacağım.Belki devamlı takabilirim bu sayede.

Metabolizmamda bir durağanlık var,uzaklara dalıp dalıp gitme konusunda tescilli bir alık olarak yirmi yaşlarımı sürdürmekteyim şu aralar.Hayır,nasıl bu kadar sakin bir insanım anlamıyorum.Ben de bir gün patlıycam lan,ben ağladım bütün dünya da ağlasın o zaman.Bum.

2011-12-24T13:11:00.000-08:00

Düşün-ce

İşaret Dili kursuna başladım ben. Sınıfımızda on küsür kişiyiz,azız.Alfabeden başladık ve temel şeyleri öğrendik.Şimdilik güzel gidiyor.

Lakin havalar güzel gitmiyor.İstanbul kadar soğuk,havalar.Ve tabi benim için hiç bitmeyen okumalar.Sanırım tüm paramı kitaplara ve gazetelere veriyorum,halbuki çok param da yok.

Üzerine gitmeye korktuğum konular hakkında okuyorum,hani çekinirsiniz ya böyle hep ertelersiniz zor gelir.Korkarsınız gerçeklerle yüzleşmeye.Sanırım siyaset ve tarih okudukça şekilleniyor.

Gündemin içinde olmak iyi ama bu ülkede düşüncelerimizin bile tutuklu olması ne kadar acı.Acı,bir düşünme halidir.Elbette,biz düşün-ce. Şimdi,bizden içre hayatlar var gündemimizde.Ben mesela,diyorum ki ; yaşasam niye,yaşamasam niye.Yoksa hayata dönüş mü yapsak bir operasyon eşliğinde.

2011-12-18T05:10:00.000-08:00

Duygu Faşizmi

Bir nesne'leşme halidir gidiyor durumum.Dinsel inancımın idaresi altındaki düşüncelerimden,evrenin maddeye taptığı ve olağandışı kuramları bir bir yuttuğu inancına doğru evriliyorum.Mor ve Ötesi Yardım Et adlı şarkılarında " Dünya yalan söylüyor " diyor.Günlerdir bu şarkıyı dinliyorum,sebebi yok.Sadece yalanın ne kadar basit bir şey olduğunu kavramaya sanırım yeni başlıyorum.

İçimizde yatan bir faşizanlık var,bunu inkar etmemiz çocukca olur.Toplumca,iklimleme cihazına sokulmuş gibiyiz.Hani şu bulmacalarda çıkan cinsten.Beş harfli,baş harfi " k ".Ama bilemediniz,doğru yanıt klima değil " katil ".Kendi kendimizin katiliyiz bu ülkede.Üzerimizdeki nem bize fazla gelirken bir anda kış mevsimi ile çarpılmış gibiyiz.Duygu faşizmi var bünyede.

Giderek herkesin normalleştiği hayatımızdan şüphe etmeye başladım artık.Başkalarının hayatının artıkları ile yaşamak,başkalarına mecbur olmak ya da gerçek anlamda sevgi tütünleri tüttürmek arasındaki uçurum beni yoruyor.Aslen uçurumlardan korkmam.Eğer hayatın ikinci yarısına gelmişsek,bu yaşla ölçülmemeli bir nevi.Ruhun erken yaşlanması denmeli bunun adına.Tensel anlamda ikinci yarıya gelmeden ruhu yaşlanan kaç insan sayabiliriz ? Bence,bir tanesi de benim bunlardan.

İnsan kardeşim der ya Ece Temelkuran,ne güzel bir kitaptır " İkinci Yarısı " öyle.Sonra bir denemesinde şöyle yazar ve beni benden alır bu hatun kişi :

"Rakı içilmeyecekse kavunla peynir niye var ? Sigara içilmeyecekse yağmurla çay ? Madem aşık olunmayacak kadınlar ve adamlar niye ? Madem büyük yanlışlar ve acayip maceralar olmayacak niye hayat ?"

Sizin ruhunuz hala yaşlanmadı mı dersiniz ? Hayat mel'un bir kavun.İçi bok rengi,dışı bok rengi.

2011-12-13T16:52:00.000-08:00

Şimdi Bir Meleğim,Huzurlu ve Sakin

Blog yazarlarına çemkirdiği için Susanna Tamaro okumayı bıraktım.Aslında Jane Austen için de aynı şeyleri söylüyorlar,yani blog yazma konusunda değil de daha çok kadınların,ananelerin kitapları diye.Öyle değil bence,ben okuyorum.Lakin bu aralar insanlık tarihi okumaya karar verdim.Çünkü ikilemde kalıyorum,edebiyatı tarihten daha üstün tutunca alanımda bir eksik hissediyorum kendimi.Tıpkı yeşil zeytini kekiksiz yemek kadar absürd.

Tübitak yayınlarını seviyorum ve İstanbulu'u da.Bu bokumsu şehirde,üçüncü sayfaya düşmüş bir katil olmadan yapılabilecek en güzel şeyler pislik içinde yaşamanın tadını çıkartmak,wuffle yemek ve istediğin her kitabı bulabilmek.

Bir gün sanat yapmak istiyorum.Sanmıyorum,kendimi sanattan satmıyorum,ağırdan da satmıyorum.Kendimi nimet saymıyorum ama ortalıkta bir yerlerde,çöplük kenarlarında bir duvarda ya da eprimiş bir magazin dergisinin arasında,siyah beyaz bir gazetede bir eserim olsun isterdim.Sanat yapan insanların,doyumsuz kültür birikimlerine hayranım doğrusu.

şimdi bir meleğim,
huzurlu ve sakin.

Bu ülkede sohbet etmek istediğim iki kadın var.Biri Melis Danişmend.Benim kadın versiyonum bence.

2011-12-11T16:32:00.000-08:00

La La La

Yakın zamanda yirmi yaşına girdim.Aslında ondokuz benim için güzeldi,ben sayılara ve harflere bazı renkler yüklerim.Mesela ondokuz gri ve beyaz tonlarıdır benim için.Fakat yirmi ise kiremit rengi sanki,daha bir kahverengi tonları.

Belki de kendini gündelik hayata kaptırmak en iyisidir,o kadar derli toplu olmak yerine bacaklarımızı açıp yayılmak daha da rahatlatır belki bizleri,bilhassa beni.Dertop olmuş.Düstur edip kişiliğimi bir dağın ortasına atasım var.Biraz da ruhum olmadan yaşasaydım fena olmazdı.

Güzel bir pazar kahvaltısı yaptık birlikte.Beraberce,o demledi ben içtim.Sonra traş oldum.
İstanbul'da yaşamakta traş olmak gibi,hep bir şeyleri yüklenmek ve daha sonra onları kazımak,yok etmek gibi.

Oysa ne güzeldi bugün kitapçıda çalan şarkı.
Daha basit yaşamak için ne yapmalı ki ?
Yoksa bunu düşünmemeye çalışmakla mı başlamalı,belki de sadece Brett Anderson gibi "la la la" demeli yaşarken,tatlıca.

2011-12-04T02:02:00.001-08:00

Anima Mundi

"Artık açık seçik anlamıştım ki,mutsuzluğun büyük bölümü yanlış yol seçmekten kaynaklanıyordu.Çok dar, - ya da çok geniş - ayakkabılarla birkaç kilometre yürüdükten sonra dünyaya lanet etmeye başlanır.Benim çözemediğim insanın neden en baştan kendi ayağına uygun ayakkabıları seçemediği sorusuydu."

Susanna Tamaro / Anima Mundi ( Dünyanın Ruhu )

2011-11-30T13:01:00.000-08:00

Anam Hellas

Hayatın en büyük işvesi,dünyanın ruhunu taşımaktır yüreğinde.Aklına yatan ne varsa yaşamaktır içinden geldiğince,peki içinden gelmiyorsa bu işin içinden kim çıkacaktır senden başka ? Giyindiği roller uyutur insanı,boyansan da güvensen de,gücensen de bir işe yaramaz,yeniden yalnız kalırsın.Bir Rembet kadar içli bakar gözlerin,siyah dalgalı saçların gençliğinin hüznünü yansıtır.

Bir bakarsın ardına,kimse kalmamış etrafta.Yalnızlığı sekseninden sonra yaşayacaksın,eğer yirmisinde yalnızsan senin için yapabileceği başka bir şey yoktur artık hayatın ? O yönetmendir.
Bir daha bakarsın şöyle etrafına bir tek annen vardır ardında,önünde,yanında,her yanında.

yalan sözler,büyük laflar
söyledin bana ilk verdiğin sütle
ama şimdiki yılanlar uyandı
sen eski süslerini takındın
hiç mi gözün yaşar mıyor anam Hellas
evladını köle gibi satarken

( Rembetiko filminden " Mana Mou Ellas " )

2011-11-28T14:38:00.000-08:00

Hiç

"Bana kalırsa,hep kendi kişiliğimizin aynı,kapalı yolundan gideceksek koşmanın hiçbir anlamı yoktu.Bazı insanlar yaşamak için doğar,bazıları çalışmak için,bazıları da hayatı seyretmek için.Benim küçük ve değersiz bir seyirci rolüm vardı.O rolden çıkmam imkansızdı.O anda benim tek gerçeğim korkunç bir yürek sıkıntısıydı."

Carmen Laforet'in "Hiç" adlı muhteşem romanından aldım bu sözleri.Beni anlattığını düşünüyorum.Ben de hayatı seyretmek için doğanlardanım.

2011-11-27T13:52:00.000-08:00

Batarken Güneşim

Yarın yine İstanbul'a dönüş,evdeki rahatım sona eriyor.Kara fatmaların tiz çığlıkları ve altı kişinin ada (oda) koşullarındaki amansız mücadelesine katılmaya,kendimi heder edip pasaklı hayatıma geri dönüyorum.Bunun dışında evde hayatım iyi,kabak tatlısını yastığının yanına koyarak uyuyabilen bir insanım,kestaneli ise.Annem benim.

En sevdiğim yayınevi Metis'tir benim.Çok kaliteli ve çok ender buluyorum yapıtlarını.Hele ki imgesi,çok hoşuma gidiyor.Reklamcılıktan anlamam lakin Turkcell'in son reklamını daha doğrusu şarkısını beğeniyorum.

Şafak Vakti'ni ise sadece seriyi tamamlamak için izledim.Ergenken beğenirdim artık anlamsız geliyor.Merak ettiğim ise Dedemin İnsanları.Göçmenliğin,kalbin arada kalmasının ne demek olduğunu anlayabiliyorum.Hüznün müziği çalınınca kendimi tutamıyorum.Benim için sanatların en güzeli sinemadır diyebilirim.

Opera izledim hayatımda ilk defa.La Traviata.Lakin yorum yapmayacağım,yorum yapabilecek kadar anlamıyorum operadan.Ama diyebilirim ki,bir kırmızı ruj kadar asildi.

Topraklarım nemli bu aralar,kış geldi ve içimin buzları eridi.Ondan başka sebebi yok.

2011-11-26T11:14:00.000-08:00

Meczup

Tren yolculukları,hayatımın bir ray üzerinde ilerlemesi gibi güven verici.Ama öznesi olmam gerekirken sanki yüklem görevi üstleniyorum hayatımda.Benlik kayması ya da bellek yitimi değil,sadece kendine güven eksikliği bu.Farkında olmak ama değişim için çabalamamak bu bendeki.

Materyal tasarlayıp duruyorum bir dersimiz için." İletişim Bulutları " koydum adını materyalimin.Bulutlarım var benim.İleride bulutları öğreteceğim çocuklara.Onlarla konuşun diyeceğim,doğunun sıcağını ve sılanın gücünü,tiz feryatların en sadesini haykırmaktan korkmayın diyeceğim,yer açın kendinize gökyüzünde.

Birçok tiyatro izliyorum lakin " Arzunun Onda Dokuzu " bir başkaydı.Bunalım hali içimize işlemiş,gasp etmiş durumda bizi.Hayatın ritmine nasıl atabilir insan tüm bunlar yaşanırken kendini ?

Hayır yok,güvenmiyorum ben dünyaya.Bir Bedevi kadının aşkı ne kadar gerçekse,bir o kadar sahte olduğunu düşünüyorum altımızdaki toprakların.Yoksa hiç belaltı vurmadı mı hayat size ?

Güvenemiyorum yaşamaya böyle bir dünyada,benim de tarihimi yok etmelerinden korkuyorum.Ben mi,bense bir meczup,adaşım Can Bonomo diyor ki ;

En ileri durma meczup seni de üzerler
Kimileri var ki meczup derini yüzerler
Kafana da takma meczup yoluna bakarlar
Hiç oralı olma meczup seni de yakarlar

2011-11-18T12:27:00.001-08:00

Sığ

Benden habersiz ne çok şey dönüyor sanki etrafımda,dünyanın ekseni etrafında.Bir çizgi gibi hayatım,hep en doğru yere ulaşmaya çalıştığım.Çizgisel hızı gibiyim dünyanın,hayatım hep ekvatorun orta yerinde.

Küçüklüğümden beri her şeyin düzenli bir şekilde işlemesine alışmışım,hayatımdaki en ufak değişikliğe tahammül etmekte zorlanıyorum.Evet popomla koca bir şehir devirip,daha kocaman bir şehire intikal ettim.Cesaretime hayranım.Ama doğruluk mu cesaret mi deseler elbette doğruluk derim.

Bazen sınav anında dönüp arkadaşlarıma bakıyorum,hepsi harıl harıl biraz daha yazma derdinde,bir endişe içinde.Öleceğimizi bile bile bu kadar uğraşmak niye ?

Kendimi tarif etmekte zorlanıyorum bazen.Kuzenimle sabaha karşı odamda yaptığımız sohbetlerin birinde sordum.Sence ben nasıl bir insanım dedim ? Bana derinsin dedi,dünyanın içinden daha derin.

Derin olmak istemiyorum,sığ kalmak istiyorum.Kıyılarda yaşamak istiyorum.

2011-11-12T11:05:00.000-08:00

Hello Cold World

Bazen nefes alabildiğim için bile hayata şükür ediyorum.Göğüs çukurum çok derin,küçüklüğümden beri ağrır.Geçen gece de ağrımaya başladı ve sabah beşe kadar uyuyamadım.Sabah onda ise yine kalktım çünkü sınavlara çalışmak zorundaydım.Değişik haller bunlar.

Valizimi hazırladım,numarasız kompartmanda üç saat İnsan Hakları ve Demokrasi sınavı için notlarımı aklımdan geçirirken,ayakta durmaktan dolayı ayaklarımın ağrısını es geçip Amelie Poulain gibi acaba şu an dünyada kaç kişi orgazm çığlıkları atıyordur diye düşüneceğim.

Dedemin İnsanları'nı bekliyorum merakla,Gelecek Uzun Sürer'e ise gidemeyeceğim zira sınavlarım var.

Aslında evde rahatım,keşke hiç gitmesem.

Son olarak ise tüm olumsuzlukları lokum gibi yutabileceğim tek sevinçli hadise Paramore'un yakında çıkacak olan dördüncü stüdyo albümüdür." Hello Cold World " ise yeni şarkılarından.

Diyorlar ki ;

Don't need my eyes open
Oh I,I just want to feel something

2011-11-11T06:51:00.000-08:00

Balık

Pazar günü dönüyorum İstanbul'a.Tatilde de hep evdeydim,ders çalışmak için bir yere çıkmadım.Onun dışında evde balık yiyebilmek keyif verici,okula gidince en çok balık yemeyi özlüyorum.

In Treatment'ı kaldığım yerden izlemeye başladım.Birinci sınıfta Sosyal Psikoloji almıştım,hocamız Michael A.Hogg ve Graham M.Vaughan'ın kitabını okutmuştu bize ki ilk sene aldığım en güzel dersti.Kitabımı hala saklarım ve açar okurum.İnsanın kendi kimliğini,hissettiklerini akıl yolu ile değil de sayfalar dolusu bir kitaptan keşfetmesi de bir o kadar ilginç.

Sanırım hayatım boyunca konuşabileceğim bir psikoterapistimin olmasını isterdim.
Balık yemek kadar güzel olabilirdi.

2011-11-09T14:58:00.000-08:00

Sorma

Sorma,uzun yıllar geçti üzerinden.Nöbetteydim sanki bir dehlizin içinde.Karanlığın kuşatması altında dertlerimi sineme çekmiştim.Günbatımına dokunmuştum ellerimle,dilimde iki çift kelamın gönlümü avutmaktaydım.Uzak diyarların sessizlik bellediği ahlakımdan,çılgınlığa vakit kalmadı hayatım boyunca.Çok zor güldüm,tebessüm eyledim çok az kimseye sen gittiğinden beri.Ne kadar zor dedim dünya,hayat.Enkaz altında kalmak demekti benim için yaşam,terk edilmişlik korkusuyla başımın dumanına sarılmak biraz daha içime kapanmak demekti.

Sorma,tek başıma tutundum hayata,güç bela ilerledim yollarında ahi evrenin.Sırtımı dönesim geldi,dedim ki en iyisi kendi köşeme çekilmek.Ya diğerleri de senin gibi giderlerse ne yapardım,çok zordu benim için tekrar uzaklara dalmak.Hayat,yanık bir kağıda resmini çizmek,kelamlarını lütuf eyleyip hayalini tasvir etmekti.Bu günün mutluluğunu yarına nasıl devşirseydim ya ? Pençik pençik olurdu sevdan içimde.

Sorma,yaralanmadım sanıyorsan yanılıyorsun.Güneşin mutluluğuna gözlerimi kısarken yandığımı bilemedin.Bozkırın soğuğunda bir başıma kaldım.Gafletinden aman dedim dünya kahrının,onca çileyi nasıl çekeyim bir başıma dedim,bülbülüm çilemedi,tohumun kurudu gitti.

Sorma
Hayat o kadar zormuş ki buralarda,hep bir alıp başını gitme isteği bendeki.
Sezen Aksu diyor ya bir şarkısında ;

Sorma ne haldeyim
Sorma kederdeyim
Sorma yangınlardayım zaman zaman

Sen de sorma emi hayat,beni bozkırına kapat
Bu kadar kötü hale getirdiğin için insanlığı
Utanıyorum senden
Sorma beni hayat,beni bozkırına kapat.

( Fotoğraf Özcan Alper'in güzel filmi " Sonbahar'dan " )

2011-11-03T03:37:00.000-07:00

Sevda Dediğin

Soğuk gecelerde tren garlarında uzun bekleyişler,eve geri dönüşler.Sizi uğurlayan bir sevdiğinizin olması hayatınızda.Diğer insanlardan farklı davranan,kızıp söylendiğinizde susan ve beş dakika sonra tekrardan size sokulan.Yürürken kolunuza giren,yemek yerken karşınızda oturan,sevdiğiniz bir diziyi izlerken birlikte yorganın altına girdiğiniz,size sıcaklık veren birisi.
Bir yıldan fazladır bana gülüyorsun ya,her seferinde susuyor ve " ama seviyorum ne yapayım işte " diyorsun ya.Bir hafta bile zor geliyor bana,bakışlarından uzak kalmaya.

Uzun zamandır gülüyorum ya,senin sayende.

Hayat
Yalnızca sen olduğun için dört mevsim.

2011-10-28T11:37:00.000-07:00

Ömür Dediğin

Sözüm ona şu saniye gark edesim var dünyayı.Çıplak bir gecenin ertesinde,ayazda kalmış bir baharın hemen gündönümünde,geriye bakmayı zorlaştıran,yutkunamadıklarımı dilimin altında sakladığım bir sabah uyandığım bir kabustu hayat.

İki yıl önce gitmiştim Hakkari'ye.Gönüllü çalışmalarımızı tamamladıktan sonra Ferit Melen'den dönüşün hemen bir iki saat öncesinde bir zaman diliminde.İşte o sıralar tanıştım Van ile.Kahvaltısı meşhurmuş dediler,kahvaltı edelim dedik.Otlu peynirinden yedik,mekanın sahibi ile sohbetler ettik,gönüllüyüz biz dedik.Hayata gönüllüyüz,uzak yaşamlara da uzanır elimiz erdiğince gönlümüz dedik,dergah eyledik sofralarında.

Van benim için bir film misali idi," Hayat Öğretmen " demekti,güneşi başına tac eden bir kentin içine sokulmak demekti.Çok kısa sürdü arkadaşlığımız,kardeşliğimiz Van ile.Yurdun her bir diyarını sineme çektikten sonra,heybemin içine biraz daha hayat koyup yoluma devam etme vaktiydi.

İnsan olmak içi neden bu kadar acıtır,gönüle nasıl bir yara açar bilemedim ben.Üstü kapalı konuşmakla nasıl anlatırım derdimi,nasıl anlaşılırım diye düşünmeyen bir insanım ben.İnsan kelimesinin altında ihsan yattığına inanan,gönül kelimesinin altında ise ömür yattığını bilen bir insanım ben.Gönlümüzü koyduğumuz hayatların ömrümüzü uzattığını düşünürüm ben.

Bir şehir ile vedalaşmak,bir şehre merhaba demek kadar kolay değil elbet.Tıpkı bir sevgiliye merhaba demenin kolay olduğu,hoşçakal demenin zor olduğu gibi.Şimdi insanlık ve iyilik diliyorum ben tekrar,diyorum ki ;

Bir zamanlar " Anadolu " vardı,

İnsanlar ne hoş yaşardı,

Şimdi sadece anılar kaldı

Doldu gönlümüzdeki sevdalar

Çok gelir oldu kendimiziden gayrısını düşünmek

Ömür dediğin nedir ki

Bir dünyaya merhaba,bir de hoşçakal demek.

2011-10-25T10:37:00.000-07:00

Kahve Falları

Kahve fallarına inanırım,kuzenim de güzel kahve yapar ve iyi fal bakar.İstanbul'a gelmişken diyorum bir falcı bulayım,yirmi liradan aşağı değil onu da biliyorum ama bunun için fon ayırmış bulunmaktayım.
Yakın bir arkadaşım zamanında fal baktırmıştı sıkı bir kadına ve falda bana dair şeyler anlatmış.İleride çok mutlu olacağımı söylemiş,bende bir de burada baktırmak istiyorum ki mutlu olacak mıyım ileride teyit ettirmek istiyorum.Bu sayede bir süre hayat hakkında iyi düşünüp,mutlu olabileceğimi tasavvur ediyorum.
Bu akşam da o arkadaşım hatta dostum olur kendisi ( ki hayatta çok az insana dost derim ben ) arkadaşına benim niyetime fal baktıracak,meraktayım.

Aslında hayattan beklediğim mutluluğu kahve fallarında bulabileceğimi sanacak kadar,telve kıvamındayım.

2011-10-20T02:29:00.000-07:00

Hayat Bir Ney Misali Üfleyen " Can " Üflenen Canan

Yaşamın renkleri nerede ?

Bir bahçe dolusu çiçeği soluyabilmek için damaklarıma kadar,biraz daha hayat canlısı bir insan olabilsem neler değişirdi hayatımda ?
Eskiden yani lise yıllarıma kadar çok daha mutlu olduğumu söyler annem,ne gördümde birkaç sene içinde hayatta,kendi içime sokulmaya başladım.Sadece kendimle konuşmaya başladım.Kendimle öyle sık konuşuyorum ki,günler süren baş ağrıları çekiyorum.Her zaman yalnızmışım gibi hissetmeme ne sebep oldu ? Büyüdükçe bunlar olağan şeyler midir hiç birinden emin değilim.Sanki biri beni zorluyor böyle yaşamalısın diye,bir kez daha dünyaya gelmek istesem bu türlü bir hayatı seçmezdim kendime.

Sabahları kalktığımda düşüncelerim de benimle birlikte uyanıyor.İçimden bir şarkı ile günümü geçirmeye çalışıyorum.Evet,toplum içine karışmak için bir çaba harcamıyorum ama kimseye anlatamadığım bir şeyler korkutuyor beni hayattan.

İnsan mutluluğunu kendi mi yaratır,yoksa yaşam koşulları insanı tümden mutsuz edebilir mi ? Bu iki sorunun ikinci kısmı beni oldukça mutsuz ediyor.
Bi köşeye çekilip hüzünlenmekten gerçekten çok sıkıldım.

Bir arkadaşım sen güçlüsün demişti,güçlü olmak istemiyorum.Ben de biraz omzumu dayamak istiyorum birilerine.

Bir şey değişti mi sence buralarda ? Sanırım,hayır.

2011-10-17T02:26:00.000-07:00

Yurt

Yurdun en sevdiğim yeri sadece etüd odası.Çünkü odadaki beş kişiden kaçıp orada tek başıma saatlerce kitap okuyup ders çalışabiliyorum.Çok çalışkan biri olmamdan mütevellit değil bu durum,odadaki diğer beş kişiden kaçmam.Biriyle de anlaşabilsem kafamı kırardım zaten.

Kyk'lar,resmen ömrümü yediniz.

2011-10-08T03:49:00.000-07:00

Değiştiremeyeceğin Şeyler İçin Ağlama

Düstur edip hayatımı,suskun bir şehirde nice yaşlara devam etmek istesem de,içine girdiğimiz kalabalığın peşinden koşturmak en güzeli belki de.Kendimizi avutmak adına,kırdığımız şişelerin dibine daha yakından bakmak adına.Boş yere yaptığım ne çok şey var hayatta.

Hayrına meyletmez kimse,kendimize düşman kendimize yenik olma durumunu nasıl aşmalı,bilmem.Gidip gayr-ı ihtiyari bir yaşam mı edinsem kendime ya da eski bir sergiden yitip giden bir hayatı seçip kendime örnek mi çıkarsam,bizim sehpanın üzerindeki dantel örneği gibi,bir ilmek daha mı atmak demek hayat üzerine.

Chris Abanı'nin Graceland isimli kitabını okuyorum,bir yerde diyor ki

" Değiştiremeyeceğin şeyler için ağlama "

Peki ağladığımız şeyler değiştiremeyeceğimiz şeyler mi ? Bu sorunun cevabı ne yazık ki evet. Boşuna mı ağladım bunca sene ?

Boş yere.

2011-10-03T15:09:00.000-07:00

Kandilli / Yedi Numara

Sonunda ziyaretimi gerçekleştirdim.Bunun için öylesine dua etmiştim ki küçüklüğümden beri,bir gün gerçek olacağına emindim.Geçtiğimiz Cuma günü Kandilli'ye gittik.Kandilli İskelesinden yukrarıya doğru emin adımlarla çıkarken,bir yandan da o müthiş sessizliği,yeşilin ve denizin verdiği eşsiz dinginliği bedenimde hissetmekten dolayı müthiş bir keyif duyuyordum.Aynı zamanda yağmurlu günlerde gezmek gibisi yoktur.

Yokuştan çıkarken,sağa sola bakınırken falan tam karşımda Yedi Numara dizisinin çekildiği ev.Bina satılık imiş.Giriş katındaki kırık camdan "koçların" kaldıkları yeşil badanalı oda rahatlıkla görülmekte.Meryem'in onlara köfte yaptığı sonrada mangal yapıp yedikleri ve mutfaktan bir kapı ile açılan bahçeye ise hemen sol yandan ulaşabiliyorsunuz.Bahçeden bakınca Cansu ile Ayten'in odası görülüyor,pembe badanalı,perdeler ise yerli yerinde.

Evin içini gezmeyi de öyle çok isterdim ki ama o eve dokunmak ailem olarak kabul ettiğim dizi oyuncularının ahşaba sinmiş kokularını duyumsamak bile yetti bana.Evin önünde oturup kahvaltı yaptık.Vahit Emminin bakkal dükkanın içine iyice seyirttik.İmkanım olsa o evi satın almak isterdim.Her gün dizi oyuncularının hayali ile o evde uyanmak,bana ömür boyu mutluluk verebilirdi.

Gitmek isteyenler için tam adresi de verebilirim.Kandilli iskelesinden yukarıya uzanan yokuştan hiç sapmadan çıktığınızda ev karşınızda,Derman Sokak'ta.

Uzun süredir böyle mutlu olmamıştım,teşekkürler güzel Kandilli,teşekkürler Yedi Numara.

2011-09-27T02:37:00.001-07:00

Oysa Hayat,Bir Gecede Binbir Bilmece

Bir dilek tutsam,kendim için hiçbir şey istemezdim.Bir başkasının hatrına muhtaç,sohbeti baldan,gönlü tabiatın en yeşiline layık insanlar için dilerdim.Hayatta kaybedeceğimiz ya da kazanabileceğimiz hiçbir şey yok bence.Hayat,hoyrat bir dağın tepesinden filizlenip,dağın eteklerine güneşin izinde kendini bırakan bir pınar gibi gelip geçiyor.Hem de gözlerimiz kapalı iken.Bu kadar dinginse ve gerçekten beyaz yerine renksiz bir şeyse hayat,ben böyle yaşamak istiyorum.

Okul vaktine kadar,Üsküdar sahilinin hemen yanındaki bir kütüphanede kitap okuyorum ve saatlerce kendimi dinliyorum orada.Bugün de oraya gidicem ve uzak diyarlardaki bir arkadaşıma mektup yazıcam.Belki de buraların kalabalığından kaçmanın en güzel yolu,bir kütüphaneye saklanıp kendi başıma Jane Austen okumak.Ve yazmak elbette.

İstanbul'a geldiğimden beri görmek istediğim bir yer var.Yedi Numara'nın çekildiği tarihi ev elbette.Sanırım Kandilli'de imiş.Can atıyorum orayı görmek için.Geçen gün uzun bir mail attım Engin Alkan'a.Acaba cevap verir mi ümidiyle merakta kalsam da hemen ertesi gün cevap attı bana ve bir kez daha saygı duydum kendisine.Çok mutlu etti beni.

Oysa hayat içinde yürümeyi bilene.
Oysa hayat,bir gecede binbir bilmece.

2011-09-21T08:49:00.000-07:00

Yeditepe'de Hayat

Yeditepe İstanbul'da yeni hayatıma başladım.Henüz tam bir başlangıç sayılmasa da artık buradayım.Ve Haydarpaşa garını her gördüğümde,eve gitme özlemim artıyor,duygulanıyorum.Bundan sonra daha ne kadar uzun yaşarım bilmiyorum ama mutlu olmak için sebepler bulmaya çalışsam yerinde bir davranış olacak benim için.Ya da mutlu olmak için bahaneler üretsem de güzel olabilir.

Okulda kimseyi tanımadığımdan ötürü canım çok sıkılıyor,iki gün gittim ders kayıt işlemlerini hallettim ve geri döndüm.Ders işlenmediği için yeni sınıfımdaki insanları tanıyamadım henüz.

Bir de ben kalabalık şehirlere hiç alışkınım değilim.Hep bahçeli evlerde ve sakin,küçük yerlerde büyüdüm.İnsan bir anda böyle kocaman bir dünyaya açılınca kendini kötü hissediyor.

Tek dilediğim bu alışma evresini çabuk atlatayım ve hemen kış gelsin.Paltonun altına gizlenmek ve kışın kendimi dinlemek hep hoşuma giderdi.Bakalım İstanbul beni dinleyecek mi ?

2011-09-14T16:29:00.000-07:00

İnsan'lık Halleri

Bir Yeditepe hikayesidir bizimkisi,etrafı dağlarla çevirili ve gücü bedeninden akan.Zorlu zamanların en hain atışlarıyla hayatın kurşunlarını yemiş,gam yüklenmiş bir belin fıtığıdır yaşamamızdan arta kalan.Ne mümkündür ki insanların zorluk içindeyken kendilerini mutlu hissetmesi.Çerçeveye sürülen bir yağlı boya kadar akıcıdır hayat,ömrü kısadır etrafa damlatırsınız boyarken ve o lekeler çıkmaz bir daha.

Dedemle ananemi özlerim hep.Hiç tanımadığı insanları özlemek ayrı bir kederdir,bir gün öleceğini bile bile yaşama yürümek gibi.Arka mahallelerin birinde pek çok hayat yaşar insanlar.Kuytu sokakların fakir insanları.Benim insanlarım,günlük yaşamın gailesine düşmüş üzüntüsünü şalvarına gizleyen teyzeler,paçasına kadar akan kumaş pantolonu ve afilli gömleği ile elinde tütün tüttürüp dolaşan amcalar,abiler.

Oysa biz eskiden yoksulduk,birbirimizin derdini dinlerdik hoş tutardık sevdiklerimizin kalbini.Biz eskiden iyinin yanındaydık,sırtımıza çuval yükler hamallık yapar,gücü yetmezlerin derdine koşar sonra yüzümüzdeki gülümseyişi hiç yalnız bırakmazdık. İslendik zamanla,sabaha kadar yağmurlarla yıkandık ve küflendik.

Facebook kullanıyorum,bakıyorum insanların fotoğraflarına gezdikleri yerlere,giydikleri kıyafetlere ve kullandıkları kaliteli eşyalara.Bu kadar mutlu musunuz gerçekten,bu kadar mı çabuk eskidi eski sizin için ? Kalbiniz kırık,kaleminiz bitik mührünüzü artık açan yok.Tek yol ise,hafiften bir gülümseyişin ardında insanlara gösteriş yapmak.

Oysa arka mahallelerde yaşayan insanlar kibirlerini azad etmişler,mutlulukla uçmaktalar.Ben de bir arka mahalle çocuğuyum ve bizim buralardakiler gibi benim de kanatlarım var,her gece semaya uçuyorum.

2011-09-11T19:17:00.000-07:00

Üzerimde Beyaz Pike İle Bu Yaz Bembeyaz

Sabahın bilmem kaçı,horozlar ötüyor.Bunlar beni yaşama bağlayan şeyler.Geceyi evimde geçirebildiğim için bile şanslı hissediyorum.

Sanki dünyada bir müzik varmış,onun peşinden koşup dünyayı dolaşıyormuşum gibi hissediyorum bazen.Ölüme içki karıştırmak,sarhoşken oryantal yapmak gibi bir şey bu.

Aslında kalabalık içinde yalnız hisseden insanlar,onların hikayelerini anlatmak isterdim.

Gözü yaş dolu iken,kalbinin düğümlerini ayakkabılarına bağlayıp gezen,dağınık ama güzel birinin hikayesini anlatmak isterdim.Dünyaya değil kendi dünyama.

Şimdi sen bana bir içki söylesen ben içmesem mesela.Ölünün üzerine bir şişe sütü boşaltsak,kahverengi ve beyazın uyumuna dalsak.Uyanmasak.

Bir de bu yaz ilk defa pike kullandım.Üzerimde beyaz pike ile bu yaz bembeyaz.

2011-09-09T22:15:00.000-07:00

Öncelikle,Yaşamın Tadı

Kendimi sarhoş gibi hissediyorum.Akşama kadar uyuyor sabaha kadar film izliyorum.Bir yanım keşke hep evde kalsam diyor ama elbette ergenlik çağından kalma bunalımlara girmeyip aynı zamanda olgun bir insan gibi davranıp eğitim hayatına devam etmek lazım gelmekte ve bununla birlikte keşke şu sağ yanağımda çıkan azgın sivilceler kaybolsalar acilen.

Bayramda akrabamızın düğünü vardı,benim lisedeki okul müdürüm aynı zamanda çok yakın bir akrabamızdı.Kendisini uzun süredir görmemiştim ve merhaba deyip bayramını kutlayayım dedim.Bana espri yaptı."Hala ergenlikten çıkamamışsın galiba,ne o öyle yanağındaki sivilceler" diye.Ben ki ergenlikte hiç sivilce dökmemiş bir insanım,neticede insanlar espritüel.

Sabahın beşinde damla sakızlı tavukgöğsü yedim,ardından da mercimek çorbası içtim bir bardak dolusu.Ben her zaman tatlıyı ana yemekten önce yerim.

Sanırım disiplinli hayatımda yaptığım en büyük kaçamaklardan biri tatlıyı önce yemek.Halbuki ne saçma gelirdi bana,annelerimizle gittiğimiz kadınlar gününde,tabağa konulan keki en son yiyen çocuklar.

Bir de bir haftadır aynı tişörtü giyiyorum.

2011-09-05T16:55:00.000-07:00

Gerçek

Tatlı ve acı,hayatın en kısa anlamı.Sonuna nokta konulmamış hali,bol keseden ünlem işaretli.Meksika sosu gibi,mide bozucu türden.Yazmayalı beri başımdan bir düğün ve sekiz tane Pedro Almodovar filmi geçti.Evet zekasına hayran olduğum sayın Almodovar'ın sekiz filmini ardı ardına izleme cesaretinde bulundum ve Meksika sosu gibi hissediyorum kendimi şuan.İspanyol şarabı,cinsinden.Mümkün değil anlatamam,miadımın dolması lazım.Yaş alınca falan tekar etmeliyim zihnimdeki Pedro arşivini.Sadece şunu diyebilirim ki hep demişimdir.

Gerçek yaşam sokaklarda,sizin üstten bakan burunlarınızın,giydiğiniz pahalı kazakların altında.Tıpkı sakladığınız çirkin memeleriniz gibi.

Sinema da bu değil midir ? İçinize dokunmalıdır,baharatlı sıcak bir şarap tadında,burnunuza kokusunu bıraktıktan sonra içinizi titretip midenizi ekşittikten de öte rengarenk ve sımsıcak bir tuvalet macerası bırakmak anınızın en orta yerinde,terbiyesizce.

Gerçekten yaşamak mı istiyorsun ? O zaman acı çekmelisin.Esmer,ateşli bi delikanlının eşsiz flamenko gösterisinde topuğunu sahnenin en tozlu yerine ve en dibine vurması gibi.

"Umarım çıkış neşelidir ve umarım bir daha geri dönmem."

Frida

2011-09-04T07:04:00.000-07:00

Farzedin ki,bir dostunuz size şöyle diyor : "Solcular (ya da sağcılar) toplumsal sorunlarımızın temel nedenidir."Siz hemen kendi görüşünüzü (hangisiyse) savunmak yerine,bu görüşten öğrenebileceğiniz yeni bir şey var mı diye bakın.Arkadaşınıza "Neden böyle düşündüğünü söyler misin ?" diye sorun.Ama bunu hemen ardından kendi iddianızı ispatlayacakmış gibi değil,gerçekten de farklı bir görüşü öğrenmek için sorun.Arkadaşınızı düzeltmeye ve onun nerede yanlış düşündüğünü kanıtlamaya kalkışmayın.Bırakın o haklı çıkmanın tadını yaşasın.Siz önce iyi bir dinleyici olmaya çalışın.

Hiç esneklik göstermediğiniz bir iddiayı devamlı kanıtlamak insanı çok yorar.Oysa,haklı olmayı başkasına bırakmak hiç bir çaba gerektirmez.Hatta size doğrudan enerji verir.

Dr.Richard Carlson

2011-08-28T15:56:00.000-07:00

Kendimi Bulmaya Başlamak Adına

Bahçemizden yazıyorum bu sefer,boyumu aşan sarı ve kırmızı renkli mısır çiçeklerinin arasından bi yerlerden.Adet edindim kendime,gündüzleri birkaç film seçiyorum ve saat on iki gibi yiyecek bi şeyler alıyorum ve bahçeye çıkıyorum,bazen sesli izliyorum bazen de kulaklıklarımı takıyorum dışarıya gürültü vermemek adına.

Kişisel gelişim kitapları şu hayatta en nefret ettiğim kitap türleri arasında yer alırdı şimdiye kadar.Aslında Sosyal Psikoloji gördükten sonra bu istemli huyumdan vazgeçmeye başladım diyebilirim,son bir ki haftadır kişisel gelişim kitapları okuyorum.Bunu da şuna bağlıyorum,büyüyorum ve bazen üstesinden gelemeyeceğim problemlerle karşılaşıyorum.

Okuduğum ve aşmak istediğim konu sanırım hayatımda sürekli olarak karşılaştırmalar yapmak ve sosyal medya araçlarını ' gereksiz ve fazla ' kullanmak.Ben bi bireyim ve diğerlerinden farklı olmalıyım,yani nasıl hissediyorsam öyle olmalıyım.Sürekli olarak diğer insanların uğraşlarının ya da yaşantılarının içine girip kıyaslama yapmak ve her seferinde kendimi haksız çıkarıp mutsuzluğa giden en ücra yolu seçmek sanırım bana umutsuzluktan başka bi şey getirmiyor.

Artık sanmayacağım.Çünkü yazılarımda bile ne kadar çok kullanıyorum " sanırım " lafını.En iyisi ve en boylusu enine boyuna kendim olmak.Sanmak - kendi içimde yaptığım bi çıkarıma göre - kendine güvensizliği getiriyor beraberinde.Sanmak ve güven kelimeleri bence bi ilişkiye başlasalar geçinemez hemen ayrılırlardı.Her neyse,diyor ki yazar " Savaşlarınızı iyi seçin " ya da buna benzer bi şeydi.

2011-08-28T07:28:00.000-07:00

Birine " Seni Anlıyorum " Demek Uydurduğunuz En Büyük Yalanlardan Biridir,Çünkü Anlayamazsınız

" Gerçek kayıp nedir,bilmiyorsun.
Çünkü hiçbir şeyi kendinden daha fazla sevmedin
Yetimsin değil mi ?
Sırf Oliver Twist'i okudum diye hayatının ilk dönemlerinde neler hissettiğini anlayabilir miyim ?
Bu seni anlatır mı ? "

Good Will Hunting / 1997

2011-08-25T16:22:00.000-07:00

Öyle Günler Var Ki Baştan Sonu Gelmiş,Böyle İstenmiş Sen Yaşamalısın

Kütahya / Yoncalı'da yemyeşil bir park alanı vardı,upuzun bir yürüyüş yolu,her yerde hayratlar,kafamı yıkadım hepsinde.Tıpkı çocukluğumda olduğu gibi,her tarafım sırılsıklam ama serin.Ardından iki saat kadar yürüdüm güneşte,Oya Bora çiftinden " Sevmek Zamanını " dinleyerek.Ama böyle doğal bir ortama sokmadım elbette elektronik aletleri.Zihnimde söyledim şarkıyı.

Bir bank vardı,üzerimde ise kocaman bi ağaç.Banka boylu boyunca uzandım ve dallarının arasından sızan güneşi izledim.Kollarımı açtım ve sanırım hafifçe de gülümsedim.O sırada istem dışı ağzımdan bi cümle çıktı.

" İyki yaşıyorum "

Krishnamurti'nin kitabında bahsettiği gibi,doğanın güzelliklerini keşfetmek sanırım insanın kendini keşfetmesine yardımcı oluyor.Mutluluğu uzakta aramak yersiz demek ki.

2011-08-25T13:04:00.000-07:00

Yaşayabilmek

Tren yolculuğunda karşılaştığımız on altı yaşındaki kız,sanki konuşmaya ihtiyacı vardı.Biz sustuk o anlattı.Annesi babası sekiz yaşında iken ayrılmışlar,babası reddetmiş kızını.Annesi ikinciye evlenmiş.On altı yaşında ve altı ay depresyon tedavisi görmüş.Mutlu olmaya çalışsa,ne kadar mutlu olabilir ? On altı.Acılar için çok erken değil midir ?

Ben gerçekten bazen yaşamaktan utanıyorum,çok kolay değil hayatlarımız.Belki hiç birimizin.Ama neden bazılarının daha zor ? Allah sevdiği kuluna acı çektirirmiş derler,çektirmesin lütfen.

İnsan hayata ne için tutunur ? Bilmiyorum.Hayattan fazlasını istememeye karar verdim.Elde ettiklerimle mutlu olmaya.Üzdüm annemi,kızdım kendime.

Tek dileğim,mutluluk herkes için olsun.

2011-08-23T07:27:00.000-07:00

Marmara

Gittim geldim,saatler süren yolculuklar,benim telaşlı kişiliğim,olacak mı olmayacak mı derken ve ne yaptığımı bildiğimin pekte farkında olduğumu düşünmeden sonunda Marmara Üniversitesi'ne yatay geçiş yaptım.Yurt işlemlerimi de hallettim.Altunizade diye bi yurt var,Anadolu Yakasındaki tek erkek devlet öğrenci yurdu imiş.Hemen giriş katına verdiler beni.İyi midir bilmem.

Hem bedenen hem de beynen,beynelmilel yoruldum.

Yeni arkadaşlıklar,yeni insanlar,gelecek planları,ne olacağım nasıl yapacağım bunun gibi absürt ve aynı zamandan gerekli soruların cevaplarını sanırım okul başladığında sene içerisinde değerlendireceğim sakin bir zihinle.

Lakin bizde yolculuklar bitmiyor,bu akşam itibari ile Eskişehir ardından yarın Kütahya yolcusuyuz.Annemin hastane işlemleri için gidiyoruz.

Aydilge'nin yeni şarkısı,dinlemek lazım gelir : " Akıllı Bir Deli ." Tıpkı Aydilge gibi.Klibi de pek bi hoş hani.

2011-08-16T20:06:00.000-07:00

Into The Wild

Tracy'ye : " Ve sakın unutma,hayatta bi şey istersen,elini uzat ve yakala."

" Çok fazla şey yaşadım,galiba artık mutluluk için neyin gerekli olduğunu buldum.Şehirden ve gözlerden uzak sessiz bi yer.İyilik yapabilecek insanlara faydalı bi şeyler yapabilme ihtimali ve kendisine iyilik yapılmaya alışmamış insanlar.

Kişinin birilerine bi fayda sağlayabileceği umudu.

Sonra dinlenme,doğa,kitaplar,müzik,komşuna duyduğun sevgi.

Bunlar benim için mutluluk demek."

2011-08-16T09:20:00.001-07:00

Sense & Sensibility

Jane Austen klasiği ve yine bir BBC uyarlaması daha.Araştırdığıma göre İngiliz aksanı ile İngilizce öğrenmek isteyenler için bire bir olduğunu söylüyorlar BCC'nin mini dizilerinin.Ben dil açısından bakmıyorumda atmosfer olarak derinden etkiliyor beni.Dizinin çekildiği mekanlar,sıkmayan senaryosu;kendimi bir kış günü,dışarıda kar yağarken şöminenin başına elinde sıcak çay ile uzanmış bir şövalye olarak görüyorum.Şövalyelerin zamanında çay var mıydı bilmiyorum.

Emma ve Jane Eyre'den daha çok etkiledi beni bu dizi.Jane Eyre'in duygusal yoğunluğu fazla olduğu için biraz daha cansız ilerlediğini söyleyebilirim.Ama bu dizi için aynı şeyi söyleyemem.

Dizi boyunca hep,o küçük evin bulunduğu ıssız kıyıda yaşasam ne çok mutlu olurdum diye geçirdim içimden.

Sırada ise altı bölümlük olan " Pride & Prejudice " var.

2011-08-14T15:49:00.000-07:00

Bir Bakarsın Ben De Uçmuşum

Uçmak ne güzel şey,kanatlarının altına almak tüm dünyayı.Bazen ben de düşünüyorum,uçmanın nasıl bi duygu olduğunu merak ediyorum.Üzerime çöken dünyayı birde havadan görmek,kanatlarımın altına alıp dünyanın benden çaldıklarını birer birer tespit etmek istiyorum.

Mavidir çünkü duygular,gökyüzü gibi çok derindedir uçsuz bucaksız.Kıt kanaat yaşayan insanlarız,ne alsak,ne istesek,ne yapsak çoktur ya bize bu düzende.Sahip çıkanımız yok,paramız yok,üç kuruşun hesabını yapmaca her ay başına denk gelen sürede.

Fakir bi mahallenin çatısına konsam kuş olup,seyre dalsam sefaleti.Tıpkı içinde yaşadığımız gibi.
Umut fakirin ekmeği deyip yine sürsek düşlerimizi,kurumuş ekmek misali kalplerimizin üstüne.

İnsanın çok yakını bile acımazken haline,hangi alemden bi insan gelecekte deva olacak derdine.Böyle insanların daha fazla inanması öte aleme,imana,dine.Gerçekten garip kılar mı onları bu alemdeki düzene ?

Demek istediğim zenginin kaygısı yok,nasıl namus fakirin düşündüğü en temel şey ise iman da fakirin düşündüğü en temel şeydir.Parası olmayan insan imanı ve inancı ile yaşar,onda hayat bulur.Daha güzel bi hayatı bu dünyada elde etmesi pek mümkün değildir,cenneti düşler.Çok doğaldır,takdir edilesidir bu.

Bir bakarsın kuş olmuşum genç yaşımda,ben de uçmuşum.Hem de maviye,masmaviye.

2011-08-14T05:11:00.000-07:00

Evren

Bugün kuzenimi yolcu ettim.Eniştemlerin buradaki evlerinin lağımında mı ne bi sorun varmış sanırım,hem onu yapmaya hem de kuzenimi götürmeye gelmiş.Kuzenim tüm kuantum kitaplarını bende bıraktı,belki ben de okurum belli olmaz.Ama "Kuantum Olumlama" diye bir kitap var onu çok merak ediyorum.Özetle,aslında tüm dertlerimizi,sorunlarımızı ve hastalıklarımızı evrene kötü enerji göndererek ve sürekli bi şeyleri olumsuzlaştırarak kendimize çektiğimizi söylüyorlar.Halbuki evrenden güzel olan ne istersek,evrenin zaten bize onu sunacağını söylüyorlar gibi bi şey,en azından ben öyle anladım.Biraz daha okuyayım denemeye koyulucam.Kitapların bir tanesi ise Jiddu Krishnamurti'ye ait.

Bi de kuzenim belgesel hastası çıktı,hiç abartmıyorum ben sahurdan sonra uyudum sabah on bir gibi uyandım hala bilgisayar başında evren ile ilgili belgeseller izliyordu.Neyse arada daha sanatsal bi aktivite olan sinema filmi izlemeye ikna ettim kendisini. Bilim okumaya başlayınca aslında dini öğretilerimiz ile bilimin ters olan hiç bi yanının olmadığını sezinliyorum sanki.Ama bilim okumuyorum pek.

2011-08-12T12:16:00.000-07:00

İnsan

Bazen ölsem ne iyi olurdu diye düşünüyorum.Ayrıca Little Eye Paramore'un Monster şarkısını ne de güzel yorumlamış.

Ben sadece bi insanım,iskeletten ibaret olan.

Dünya bi gün adaletli olmayacak,zenginler hep zengin olacak.

Kuzenim dün şey dedi " namus fakirin biliyorsun zenginin değil ."

2011-08-11T05:28:00.000-07:00

Rüya Bilmecesi

Bu aralar dizi / film / belgesel trafiği hayatımın dönüm noktalarını oluşturuyor.Kuzenimle birlikte garip bi hatme başladık diyebilirim.Yeşilçam gecelerine " Bülbül Yuvasını " izledikten sonra ara verdik.Ardından Sinan Çetin imzalı pek iyi bulmadığım " Kağıt " adlı filmi izledik.O bitti Didem Erayda'nın " Lodos " isimli filmini izledik.Ardından güzel bi akışı olan,duru,taze bi film " Bizim Büyük Çaresizliğimizi " izledik.Ntv Hayat belgesellerinin ise hemen hemen hepsi bitti sandımca.Bi de facebook üzerinde " Bilim ve Felsefe Kulübü " varmış.Çok güzel videolar yüklü içinde.

Dün ise " Rüya Bilmecesi " adlı filmi izledik.Başrollerinde Gael Garcia Bernal oynuyor.Öyle en beğendiğim oyuncu kategorim yoktur ama ben Gael Garcia'yı çok çok severim.2005 yapımı masalsı bi film.Yönetmeni ise Michel Gondri imiş.

İşte böyle.

2011-08-08T19:16:00.000-07:00

Sevgi / Aşk / Yazmak / Unutmak Üzerine

Sevmek kolay şey değildir.Aynı zaman diliminde,bi kaç ay arayla bi çok insan sevilmez.Sevmek,ya da en azından seviyorum demek sadakat ister,önüne gelen doğru insan olmayabilir,fırsatlar her zaman değerlendirilmez,değerlendirilse bile sonuçları olumlu olmaz olsa bile bu güçsüz bi kişilik özelliğidir,sevgi öyle kolay bulunmaz aynı zamanda aranmaz.Ya da sevgi yerine aşkı koy.

Kanunlara aykırı bi hayat,kendini gerçekleştirmiş ve hayatı yolunda giden mutlu insanların hayatı,başımı döndürüyorlar,düşüncelerimi suluyorlar ki daha yeni temizlediğim güllerin altındaki otlar yeniden bitsin,neticede boktan bi ot,bi gül kadar asil olamaz.Komünist otlar.

Kuzenim bizde.Bu aralar okuyup,izleme derdindeyim.

Ellerimi alnımdan aşağı doğru kaydırıp şuh hareketlerle yanaklarımı süzerek tenime değdirdiğimde kendimi hissediyorum.Ama olmaz ilişkilerde insan deneme yanılma yöntemini kullanamaz.İlk gördüğünde yüreğinde bi ışık çakıyorsa,yıldızlar savaşıyor ve cinsel atakta bulunma gereğinde bulunuyorsan ki bu vücut atraksiyonunun paralel hızı ile ilgili bi hadisedir,o zaman aşıksın.Değil mi,artık deneme ve kendini kandırma.Yazılardan da bi anlam çıkarma.

Sadece yazılırlar ve unutulurlar.

2011-08-02T06:47:00.000-07:00

Yeşilçam Günleri

Evet,öyle üst düzey bi aile değiliz.Ortalama bi aileyiz.Yani anne ve oğuluz.Bizim de kendimize göre kültürel bi o kadar da sine / sanatsal aktivitelerimiz var.Misal : Yeşilçam Günleri. "

Susuz Yaz " filmi ile başladık.Necati Cumalı'nın eseri.1964 yapımı.Başrollerinde Hülya Koçyiğit,Erol Taş ve Ulvi Doğan oynuyor.İlk " Goldener Bar" alan filmimizmiş.Sonralarda ise bu ödülle dönen filmimiz " Bal " olmuş.

İzlediğimiz ikinci film ise " Boş Çerçeve ." Başrollerde ise Hülya Koçyiğit ve Kartal Tibet.1969 yapımı.Zeki Müren'in de evinde hep bi boş çerçeve asılıymış.Annem öyle derdi bana.Belki de bu onun bi aileye özleminden kaynaklanıyor derdi bi de.

Dün gece izlediğimiz film ise " Ah Güzel İstanbul ." 1966 yapımı.Sanırım en çok bunu beğendim ben.Başrollerde Sadri Alışık ve Ayla Algan oynuyor.Ki ben Ayla Algan'ın gençliğini ilk defa görüyorum bu klasik sayesinde.Muazzam bi film diyebilirim.Ayşe adında İzmir'den İstanbul'a artist olmak için gelmiş bir kız ile ona abilik yapayım derken aşık olan Haşmet'in hikayesini anlatıyor.Tabi,eski İstanbul'u görmekte ayrı bi güzel oluyor filmi izlerken.

Şimdilik bu kadar ama sine / sanatsal aktivitelerimize devam edeceğiz.

2011-08-01T06:02:00.000-07:00

Emma

Sanırım bundan sonra Jane Austen okumaya başlayabilirim.Eskilerin Barbara Cartland'ı gibi bi tarzı mı var bilmem ama ben çok beğendim.Zarif,şık ve etkileyici.Kesinlikle.

Emma'dan bahsediyorum.BBC'nin uyarlaması,mini dizi.Romola Garai,o kadar güzel bi kadın ki,bi insan gülmeye bu kadar layık olabilir kanımca.Dişlerini bi kenara bırakırsak tabi.

Şimdi BBC'nin diğer uyarlamalarını bulmaya çalışacağım.Ve okul dönemi başladığında da Jane Austen kitapları bulup okumakta ilk işim olacak.Bundan sonra tren yolculuğu yapacağım bol bol.Bir kışı günü kar yağarken ve ben okuldan eve dönerken,Jane Austen okumak mutluluk verici olsa gerek.

2011-07-31T07:50:00.000-07:00

Belgesel

Sabahtan akşama kadar Trt Türk kanalını izliyorum.Her biri eşsiz belgeseller adeta.Tarihten,günümüzden,hamurumuzdan,farklı kültürlerden.Maziye yolculuk etmek çok iyi geliyor bana.

Aynı zamanda kuponlarla biriktirdiğim belgesel setimi aldım ve ilkini izledim.Küresel ısınma ve deltanın gücü ile ilgili idi.Çok beğendim,görüntü kalitesi de çok iyi.

Jane Austen okumuşluğum yok.Zaten bu sıcak yaz günlerinde de hiç okuyamıyorum ben.Sanırsam ölmeden yazılan bi romanını dizi / film yapmışlar.İsmi Emma,dört bölüm sadece.Onu izlemeye başladım bi de.

Ramazan da geliyor.Sahura kadar uyumayız gene,bahçede falan otururuz,film izlenir vakit geçer bi şekilde.

2011-07-30T05:16:00.000-07:00

Kaybolsam

Son zamanlarda kendimi iyi hissetmiyorum,kararsız kalıyorum,bi anda her şeyi değiştirmek beni çok korkutuyor.Kaybolsam diyorum bazen,başka hayatlara girmek,bi anda ben geldim demek istemiyorum.Kendi kabuğumda yaşıyorum,kendi kabuğumdan dışarı çıkmayı pek sevmiyorum.

Aslında yalnızlığı seven ve yalnızlığa alışkın bi insanım,kalabalık beni çok korkutuyor.Lüzumsuz,gerek yok bence kalabalığa.Hele çılgın olanına asla. Yorgun hissediyorum,böyle tek başıma bi tekne ile açılsam fena olmazdı.Bu bi hayal tabi,teknem de param da yok.

Gerçek hayatın filmlerdeki gibi olmasını isterdim.Reha Erdem'in " Hayat Var"ında yaşasam,sanırım en çok düşlediğim hayat tarzı bu,sessiz,kendi içimde.

-Gökçe Pehlivanoğlu fotoğrafımı çeksin isterdim çok.-

Bilmem,alışamadım gitti şu hayatta yaşamaya.Diğerleri nasıl beceriyor hiç anlamıyorum.Öleceğini bile bile,üzüleceğini bile bile nasıl yaşıyorlar,bi kahine sorup danışmak istiyorum,bana anlatsınlar. Başından sonu belli olsun istemiyorum.

2011-07-29T16:10:00.001-07:00

Şahmaran'a Dönsem

İki ucu boklu değnek dedikleri bu olsa gerek.
Hayattan zevk almayı bilmiyor olsam gerek.
Bella'nın yüzü gibi yüzüm desem,acı çekeninden.

Bi lavantalı Haci Şakiri sevdim bi de seni sevdim vişne suyu.İnsanlar olmasa da olur.Hayat sosyal ortamlara konulan sırıtkan fotoğraflardan ibaret değildir sonuçta değil mi ? Gerçeği bulamadılar,hayallerde yaşadılar.

Çok boktan bi durum.Kimin eli,kimin beli.

2011-07-29T10:12:00.000-07:00

Zanneder Misin Ki Sen Kocaman Bi Şehirsin,Çok Heybetlisin ?

Zor bi karar dönemindeydim.Arkadaşlarım,alıştığım bi şehir.Oradaki yaşamım.Küçük şehirlerin küçük insanları,benim gibi küçük insanlar.Rahat bi yurt hayatı.Pek fazla imkanı olmasa da yaşadığı yerde mutlu öğrenciler,uzak olmasına rağmen.İki senemi geçirdikten sonra radikal bir karar ile yatay geçişe başvurmak sonuçların açıklanması ve yatay geçişle Marmara Üniversitesi'ne kayıt yaptırmak ve trenle eve geri dönmek,düşünmek,uyuyamamak,yeni bi hayata başlamak,arkadaş edinmek konusunda bayat bi ekmekten ve donmuş bi çeşme suyundan farksız olan ben'e inat böylesi bi konuda cesaretli davranıp,garantici kişilik özelliğimi hiçe saymak.

Şehr-i İstanbul derler ya,nelere şahittir İstanbul,ne sırlar saklar kendinde,omurgasında ne yükler taşır,kimleri paralar bilmem.Biz de filmlerde izlerdik.Doğduğum şehirdir,ama yaşayamadığımdır aynı zamanda.Kötülükleri barındırır,terk edilmişlik demektir benim için.'Anlat İstanbul' vardır,yıllar önce izlediğim,ne güzel filmdir.

İki senemi emanet ediyorum şimdi İstanbul'a.İnsanların bana merhametsiz davranmasına alışkınım,öyle bi hayranlık uyandırmaz ben de İstanbul.Hem daha yurt işlemleri ve dilekçeydi falan uğraşmam gerekecek.Şuan sakin kafayla geleceği düşünmek ve aslında düşlemek istiyorum.Korkmuyor değilim.

Büyük ihtimal Ece Temelkuran gibi ' Dışarıdan ' bakıcam.Baktığım yer sen olmayacaksın İstanbul.İçindeki insanlar olacak.Ve yaşamım.

İyilik ve işlerimde yolundalık getir bana,başka bi şey istemiyorum.

O zaman "Rita Abaci"den gelsin sana "Ferte Preza Na Prezaro"

2011-07-25T05:24:00.000-07:00

Hayatı yaşarken mutsuzluklar dertler
Gelirler peşinden,bırakmaz elinden

2011-07-23T07:25:00.001-07:00

Set Apart This Dream / For Me

Gerçekten önemi yok mu ? Yanınızdaki insanların statüleri,gelirleri,kültürel düzeyleri,giyimi,tarzı,yaşama biçimi,dış görünümü,aile yapısı,anne ve babası,abi,abla ve kardeşleri,akrabaları ? Gerçekten insaların sizinle iletişim kurmaları için cüzdanlarının dolu,evlerinin klimalı,yüzlerinin makyajlı olması önemli değil mi ?

Tıpkı sokakta yaşayan insanlara yüzümüzle birlikte vücudumuzun başka uzuvlarını da aynı anda dönebildiğimiz gibi,hayatın da bize karşı dönen uzuvları var.İnsanı insan olduğu için sevebilmek ne de zor oysa.Sosyal veya cinsel mesaj vermek değil.Nikaragua devrimini anlatmak ya da sanal sosyalizim de değil yapılan,siyasetin tadı bok gibi zaten.

Sadece güzel müzikler çalsın bu dünyada.

Başlık bi "Flyleaf" şarkısı.

Aydilge'de dikkati çeker,aynaya baktığımızda neden kendimizi çirkin görelim ki diye."Kalbim Hep Seninle" diye bi şarkısı vardır ve orada der ki ;

Dur ağlama,dön bir bak aynaya
Çok güzelsin aslında,dur ağlama

Siyaset Bilimi hocamız da söylerdi,aynaya baktığınız her an ne kadar güzel olduğunuzu söyleyin kendinize,durmadan tekrarlayın diye.

Tekrar yapmayı sevmezdik hiç okullarda oysa,böyle büyüdük.Öğretilmedi.

2011-07-21T12:05:00.000-07:00

Littlething

Çok güzel bi sezon finali idi.Bakkala gittim ve sezon finali için kendime bi tane Redbull aldım.Tadı güzeldi.İkinci kez içiyorum bunu da.Sanırım bu alkolik olduğum anlamına gelmiyor ? Erkek olmak ne demek hep merak etmişimdir.Ama hiç bilmem,evde bi erkekle büyümedim.

Döndürüp döndürüp izliyorum.Hele ki yapım,finali "Cake" ve "Jimmy Eat World" parçaları ile süslemiş ya daha da bi şey demem ben.Fiona'yı koltuğumdan kalkıp alkışladım hatta ekranıma yapışıp yanaklarından öpesim geldi.Keşke bi kardeşim olsaydı,Fiona gibi bi ablam olsun isterdim.

Hayal ettim de,donuk ve damarsız bi yüzden uzak kar yağarken ıssız bi caddede elimi tutsun.Gülsün hafifçe ve burnumun ucuna dokunsun.Elimden tutup koşsun ve ben de onun ayaklarının ve botlarının ritmine uygun peşinden gideyim.Bunun için her şeyimi verirdim.Aşktır bu.Hayalden ibaret olmasa keşke.O gelse.

Bu ayın yirmi altısı hayatımın dönüm noktası olabilir.Çok çabaladım.Emeklerimin karşılığını almayı hak etmişimdir umarım.Sadece yalvarabilirim.Hayalde kalmasın lütfen.

Hayat,bu sefer karşıma içine soğan doğranmış bi çoban salatası olarak çıkma olur mu ? Çeki düzen ver kendine.Mesela İstanbul salatası olabilirsin.

2011-07-20T17:34:00.001-07:00

Alkol

İlk kez içtim ben,o da yalnızca bir teneke kutunun yarısı oluyor.Ya da o teneke kutuya verilen özel bi isim var mı bilmiyorum.Bi kaç hafta önce.İnsan sevdiği ile birlikte içebiliyormuş meğer,hafif bi müzik eşliğinde.Hafif olması şart ama.

Sanırım en iyi Kings Of Leon dinlerken içilir.Bi daha ne zaman içerim bilmem.Belki de hiç içmem.Ama anılarımdan da o geceyi hiç çıkarmam.

Şarkılar da içki gibi bence.İçtikçe derinleşiyor,anlamlaşıyor.Dilimizi dar kalıplara sokup çekmiş kıyafetler giydirmek yerine içtikçe büyüyor bedenler,duygulardan taşıyor.Müzik gibi işte.Matematik gibi bi de.Duygusal bi şeyler.

Ya da her ne haltsa.

2011-07-20T08:12:00.000-07:00

Shameless

Günlerimin yalnızlığını ben de dizi izleyerek dolduruyorum zira bu sıcaklarda başka bi halt yaptığım yok.Hali hazırda sezonları bitmiş üç dizim var ve ben halt edip dördüncüye başladım bitmek üzere o da.Avrupa'nın ya da Amerika'nın her ne haltsa içi sex ve uçarılık dolu dizileri dikkatimi çekiyor,belki de bizim ülkemiz öyle sanıldığı gibi serbest ve apolitik olamadığı için ilginç geliyor.Bilmiyorum.

Ama dokuzuncu bölümde Fiona'nın evi terk edip,karlı Chicago sokaklarında yürüdüğü o kısacık sahne ve müzik beni benden aldı. Neticede Frank hakkında bi şey demiycem.Ha,bi şey söyleyeyim.Kendi hayatımla kıyasaladığımda Frank aslında o kadar kötü bi baba değil.Evet,bu doğru.

Bunu da araya sıkıştırmalıyım.Popüler kültürün en popüler durumlarından olan yabancı dizi izleme merakına kendimi kaptırmış olmaktan dolayı bi garabet duyuyorum evet,ben de bi dizi çeksem ismi Postmodern Family olabilirdi.Ama taş gibi Yedi Numara varken bütün diziler halt etmiş bunun yanında.Ne kadar halt'lı bi yazı oldu.Oysa amacım sadece bu dizi hakkında biraz karalama yapmaktı.Neyse.

Artık bu da bitsin başka dizi yok,biraz okusam iyi olacak.

2011-07-19T09:06:00.000-07:00

Giderken

Yaşamak çok zor,eğer hala hayatı mutlu hale getirecek şeyin ne olduğunu bulamamışsak,ya da bulmamıza ramak kala elimizden alınmışsa.Hafif bir müzik eşliğinde ağlamak gibi bi şey yaşamak,acı çekmenin daha da fazlası,güzel bir yüze sürülen koyu kırmızı ruj kıvamında,çirkinlerin ise ellerinde çomaklarla karalar bağlandığı,tersine eşit dünyada. Belki de çevremde beni anlayan birileri yok diye bu gailem.Kim,neden beni anlamaya çalışsın ki oysa,insanların onca derdi varken,giderek yaşanılmaz bi dünya yaratırken kendi ellerimizle.Gelecek için çabalarken ve gelecekte ne olacağını bile bilemezken.

Özlü sözler söylemiyorum,söylemem de.Garip kelimeler kullanmıyorum kullanmam da.Ama burası çok farklı bi yer,bu yaşadığımız alan,bazen bir an önce gitmeyi planlıyorum.Öbür dünya alemi,eğer gerçekten varsa,lütfen giderken bineceğimiz vapura beni dinleyecek birini koysunlar yanıma yoldaş diye.Kahvelerimizi alalım ve o bana kendini anlat desin,sözümü hiç kesmesin,sevgisini hiç kesmediği gibi.Nokta koyduktan sonra son cümleme,tek bi sözle beni anlatsın.O kadar ihtiyacım var ki konuşmaya.Susmamaya.

Yaşamının son yıllarında hiç gitmediği Tanrısının kapısını çalar Eleni.Her gün onlarca şey isteyen insanlardan olmadığını söyler.Sadece kızı için iyilik diler ve gider. Bi gün gitmek istiyorum ben de,sanırım tek başıma.Arkama bakmadan.Bi istisna varsa o da olmamalı yanımda.Giderken de biri için ağlanmaz öyle değil mi ?

2011-07-15T13:24:00.001-07:00

Biliyordum

Uzun yıllar oldu koca bi şehirde tek başına yaşamaya alışmak.Gündelik işlerin ritmi ile tekdüze bi hayatın dinginliği arasında geçen vakit beni bile aştı,yükseldikçe yükseldi gövdemde.Yeşillenmesini bekledim uzun zaman.Bir anda büyüyemezdi elbette,bekledikçe bekledim.Sanki bu geçen sürede kendime ve yalnızlığıma daha da alıştım.Geceleri mutfağımdan sızan sarı ışık eşliğinde odanın ortasındaki masaya oturur,bir yudum şarap,zeytinyağı ile bezenmiş koca tabak bir salata ve yanına en sevdiğim balık mezgit.

Hayat mı,aşk mı yoksa yılgınlık mı bu yaşadağım bilemiyordum.İnsanın kendisiyle yüzleşmesi çok zordur derler.Ya bunu hiç başarmayanlar ne yapmalı?Kendisine söz geçiremeyenler ne yapmalı sahi.İnsan kendisinin psikoloğu olmalı bence.Kendisinden başka hastası olmamalı insanın.Yoksa pansumanlar,ilaçlar ve git geller eksik kalır odasında,güneş girmeyen,perdeleri kapalı hastanın.Hayatta kurabilmeye korkmadığım tek cümle " Hiç Bilmiyorum " oldu.Bundan başka iddialı cümle kuramadım
...

2011-07-14T07:15:00.000-07:00

Ben çok gençken

Babamın ağladığını görmüştüm,rüzgara lanet okuduğunu

Kendi kalbini kendinin kırdığını

Tekrar birleştirmeye çalıştığını izledim

Ve annem yemin etmişti

Kendinin asla unutmasına izin vermeyeceğine

İşte o gün söz verdim ben de

Asla aşık olduğumu söylemeyeceğime

Eğer gerçekten var değilse

Ama sevgilim sen

Tek istisnasın

Çok iyi anlıyorum gerçekleri

Ama önümdekini bırakmayı yapamıyorum

Biliyorum gidiyorsun

Sabaha uyandığında

Her şeyin rüya olmadığına dair bir kanıt bırak bana

Tek istisna sensin

Sensin tek istisna

Ben de başladım inanmaya.

Paramore / The Only Exception

2011-07-06T17:03:00.000-07:00

Bugüne Dek Yaşadığın Her Acıya Benimle Ağla : Rembetiko

Limon pazarında küçük bi kız.Taverna arkası,Rembetiko eşliğinde açtı gözlerini dünyaya.Ağlamadı,hep donuk donuk baktı hayata.Tıpkı aynada kendine baktığı gibi.İçinden geldi müzik onun,savaştı,aslında kendi hayallerini yaşamak istedi.Dramdı hayatı ya da komedi,tıpkı rembetler gibi.Gitti geri gelemedi.İzmir'i sevdi.Yunan'dı ama buralardan bi yerlerden.

Öyle bi yerden vurdu ki Rembetiko adlı film beni.Sanırım ömrüm boyunca filmin müziklerini dinliycem ve şu sahne aklımdan asla çıkmayacak.

-Ben çok utangacım Yorgos.Hem sesimin güzel olduğunu nereden bileceğim ?
-Ne sesi ? Kederli misin ? Üzüntün var mı ? Tek ihtiyacın olan bu.

Öyle künyesinden bahsetmeyeceğim filmin,daha çok bünyesi ve bünyede bıraktığı etki önemli.Hayatın kendisi esastır,acı olan gerçektir ve gerçek olan,acı içinde yaşadığınız hayattır.Gerisi palavra,tıpkı sizin olmadığınız yerde yaşanan mutluluklar gibi.

Marika söylüyor filmde,bu sese bu müziğe dokunabilmek için anca kafaya tetiği çekmek gerekir.

" Yanıyorum,yanıyorum ateşe daha fazla yağ dök
Boğuluyorum boğuluyorum beni derin denizlere at "

Şarkının adı ise : Kaigomai

Hala gülebiliyor etrafta oysa.

2011-07-05T03:04:00.000-07:00

Beyazdan Bi Güneş

Güneş ve ay tutulmuş,çevrelerini zulmet bulutları bürümüş

Gayret gözüyle bakılacak olsa dünyanın da gözyaşı akıttığı görülür.

ııı.Selim

Sanırım uzun zamandır gözyaşı akıtmıyorum.Çok uzun zamandır değil,ama yine de uzun bi zaman sayılır.Mutluluk güncesi tutmak derdinde değilim.Mutluluk nedir onu da bilmem.Herhalde yüzüm gülüyorsa bu mutlu olduğum anlamına gelir. Güzel bir tatil,güzel dinlenmece,güzel şeyler.Sanırım denize ve tatile en uygun şarkı James Blunt " Stay The Night " kanaatim bu yöndedir.

Çok dolaştım çok gezdim ama yorulmadım.Şimdi eve geldim.Gezmek zamanı,sevmek zamanı dedim ya,hiç bitmesin bu zamanlar.Yakında bir seyahat daha.

Bi daha Boğaziçi Ekspresine binmiycem.

Kendimi yazı yazacak kadar dolu dolu hissetmiyorum.Yaz geldiği zaman tembellik çöküyor üzerime.Ne doğru düzgün kitap okuyabiliyor bu bünye,ne de film izleyebiliyor en sanatlısından.Ancak oturup saatlerce dizi izliyorum hepsi bu.Sanki farklı hayatlar yaşıyoruz dimi ? Mesala,üniversitedeki hayat,evdeki hayat,sevdiklerimizin yanlarındaki hayat ve en önemlisi ulaşmaya çalıştığımız bi hayat.Sanırım hiç bi zaman ulaşamıyoruz ona.Sansürlü evet.

Bi çok kitap buldum,bi film aldım.Rembetiko ismi.Bir Costas Ferris filmi.1983 yapımı.Yunan filmi.Rembetiko ki biz Rebetiko diyoruz sanırsam "mp" harfleri Yunanca'da "b" diye okunurmuş ondan dolayı.Güzel bi tür.Bu filmi izleyeceğim.

Neticede ben beyaz bi çikletim.Artık temizlikten midir,çikletten midir,beyazlıktan mıdır yoksa çiğnenmişlik hissinden midir bilmiyorum ama şu sıralar kendimi iyi hissediyorum.Bi süre daha iyi hissedeyim istiyorum.Tek eksiğim dalıp gitmek.Trende giderken mucizevi bi şekilde bi yere on dakika odaklanıp aklımdan bin türlü şey düşünebiliyorum.Düşünmek istemiyorum.Sadece yaşamak istiyorum.

Belki de çiğnenmek istiyorum ya da paketim hiç açılmasın.Ben de bilmiyorum.

2011-06-25T05:17:00.000-07:00

Sevmek Zamanı,Gezmek Zamanı

Bu hafta çok güzeldi.Yüzdük,eğlendik,gezdik,yedik,içtik,dizi izledik,gülüştük,mutluyduk yani.Çok mutluyduk.Bence mutluluğumuz hiç bitmesin.Mutluluk herkesle ve bizle olsun.Herkes mutlu olsun.

Ben çok güzel mısır yapıyorum.Konserve mısır.Ki bu sefer mısırlar katıydı beğenmedim.Ama yine de yaptım.Önce mısırları süzüp sonra bol tereyağının içine atıyorum ocakta.Onlar hafif kavrulunca üzerine mayonez ekliyorum bol bol.Güzel oluyor.Yaparım ben.

Yarın da ben gidiyorum.İstanbul'a doğru.Zaman gezmek zamanı.Sevmek zamanı.Mutlu olmak zamanı.

2011-06-16T12:35:00.000-07:00

Mavi'nin Gökyüzü Olabildiği Bi'Yer

Havalar ne kadar güzel.Keşke yazlar hep böyle,insanı terletmeden geçse.Bu yaz kadar,kulağa fısıldanan şarkılar da çok güzel.Bi'sevgilinin fısıldadığı sözlerden,bi'aşk hikayesinin sözlerinden daha çok ne mutlu edebilir ki şu zaman diliminde insanı.Kaliteli aşk mı yoksa darmadağın aşk mı diye sorsalar,tüm büyük burunluluğumla ve tüm heybetiyle darmadağın bi'aşkı tercih ederdim.Sonunda tek başıma kalmaya mahkum olsam da.

Bi'şarkı var dinlediğim.Sence şarkının için de mi dans edilir yoksa şarkının ritmine göre mi ? Bence şarkının içinde dans edilir.Her hikayenin ayrı bi'aşkı vardır.Ve her insanın yaşadığı aşk başkadır.Hikayeler ise hep aynı." Historia De Un Amor " Benim tercihim ise aşk ve bedendir.Aşk benim bedenime ait olmalıdır ve onun bedeninde yaşamalıdır.Yaklamalıdır beni,onu ise ısıtmalı.

Karşı Pencere'de mektuplar vardır hani,hüzünlü,geçmişe dair.Penceresinden çıkamayan insanların yazdığı mektuplar.Sözcükleri dilimleyip insanlara sunmayı bilmeyenler yazıları tercih ederler.Yazanlar,suskundurlar.

"Senden sonra kırmızı artık kırmızı değil,göğün mavisi mavi değil,ağaçlar yeşil değil.Senden sonra renkleri,bizden kalan nostaljide aramalıyım.Senden sonra bizi utangaç ve gizemli yapan acının bile hasretini çekiyorum.Bekleyişin,vaz geçişin,şifreli mesajların hasretini çekiyorum.Görmek istemeyen körlerin dünyasındaki kaçak bakışlarımızın da.Çünkü eğer görünseydik onların utancı,onların nefreti,onların zorbalığı olacaktık.Senden af dilemeye yeterli cesaretimin olmayışının acısını çekiyorum.

Bundan dolayı artık,pencerenden içeri bile bakamam.Daha ismini bile bilmezken,daima orada seni gördüğüm yerdeydin.Ve daha iyi bi'dünyanın düşünü kuruyordun.Bi'ağacın bi'ağaç oluşunun engellenmediği bi'dünya.Ve mavi'nin gökyüzü olabildiği bi'yer.Bu daha iyi bi'dünya mı bilmiyorum.Şimdi beni ' Davide ' diye çağıran kimse yok artık.Şimdi beni artık yalnızca ' Bay Veroli ' diye çağırıyorlar.Nasıl söylesem,bu daha iyi bi'dünya mı ?Sen olmadan nasıl söyleyebilirim ?"

2011-06-15T05:24:00.000-07:00

Game Of Thrones

Taht oyunları demekmiş bizim dilde.Gözlerim patlayana kadar,uykusuz,yani sabaha kadar bu diziyi izliyorum.Ve ben mest oldum resmen,müthiş desem yeterli olacak.Daha fazla övmeyeceğim.Ama övgüyü hak ediyor.Zaten HBO'nun dizileri on numara oluyormuş.Ben bilmem sözlük'ten duydum.Ama izlerim.

2011-06-13T11:38:00.000-07:00

Eurovision geçiyor ama ben başta beğenmediğim şarkıları sonradan beğenmeye başlıyorum.Yani dinledikçe daha güzel geliyorlar.Bunlardan bi'tanesi de Yunansitan'ın bu seneki şarkısı."Loukas Giorkas" söylüyor rapçi kişinin adını bilmiyorum ki zaten rap sevmiyorum.O şarkıdan rap kısmını atsalarmış daha başarılı olurlarmış bence.Şarkının adı " Watch My Dance ."

Dansımı izle başım yukarıda ellerim kanat gibi ve uçacağım
Başım yukarıda ve kollarım açık
Ruhumun bütün korkuları yakan ateşi var
Tanrı'ya giden yolumda yürüyorum
Ve eğer düşersem yeniden ayağa kalkacağım.

Bu arada Berger bitti artık,şimdi yeni bi'diziye başladım.Spartacus gibi ama daha reel.Cinsellik de Spartacus'te olduğu kadar ön planda değil."Game of Thrones".İyi yani.

2011-06-12T04:48:00.000-07:00

" Başta sadece tutku olan aşkın geliştiğini görmek,değişimine yardımcı olmak,zamanın akışına karşı korumak güzel bi'şey olmalı. "

Karşı Pencere

2011-06-11T17:01:00.000-07:00

Karşı Pencere'yi,Ferzan Özpetek'i,Andrea Guerra'yı ve o eşsiz müzikleri tekrardan hatırlamak çok iyi geldi bana gece gece.Gece durgun ve koyu turuncu.

2011-06-11T11:20:00.001-07:00

Çeşm-i Bülbül

"Kaderine inat yaşanır bu hayat,baharın kıştan daha hoyrat.
Umudun yasaklı sevdaların saklı sen değil hep hüzünlü haklı.
Ağla ya da gül mevsim erken değil açtırır bi'gül içinde çeşm-i bülbül.
Düşlerin mühürlü hayat denilen sahnede,mutluluk zehirli sana yarınsız gecede.
Bilmeden rolünü oynarsın oyunu,kapatır perdeyi alkışlar bu çeşm-i bülbül.
Ağlamak niye gül,mevsim erken değil,açtırır bi'gül çeşm-i bülbül."

Şu hayatta anlamlı diyebileceğim pek fazla şarkı yoktur.Yok yani.Sözleri o kadar anlamlı ki bu şarkının.Sanırım Hüsnü Şenlendirici tarafından altı yıl önce,Yedi Numara'nın kıymetli oyuncularının oynadığı fakat sadece bi bölüm yayınlanabilen " Çeşm-i Bülbül " adlı dizi için yapılmış bu eser.Kibariye seslendiriyor,acıklı ve sonuna kadar çingene sesiyle.Çok anlamlı.Arada dinlerim bu şarkıyı.

Çeşm-i bülbül , bülbül gözü adlı cam eşyaya verilen isimmiş bu arada.Dizinin başkarakterinin adı da Bülbül idi.Sanırım ondan dolayı dizinin adı bu oldu.Keşke devam etseydi de izleseydik.

Bu arada "R.J. Berger'ı" izlemeye devam.Matrak dizi.Lily'i seviyorum ben çok.Lily karakterini "Kara Taitz" canlandırıyor.Ki bence çok iyi bi'komedi oyuncusu olacaktır ileride.Penis meraklısı daha doğrusu R.J'in penisinin meraklısı uçuk kaçık hop çıktı bi kız Lily.Yani başka birine sokak ortasında otobüs çarpsa üzülürüm ama ilk sezonda Lily'e otobüs çarpınca acayip gülmüştüm.Başrolü ise Harry Potter gözlüklü "Paul Lacono" oynuyor.Can Bonomo gibi.Neticede izliyorum yani.

2011-06-09T15:58:00.000-07:00

Aşkı yaşamak istiyorsan,taşımasını öğreneceksin / Mimi

Ben başka bi’dünyanın imla işaretiyim / Ece Temelkuran

Öyle başkadır ki hayatlarımız.Ya da hikaye mi demek lazım onlara bilemem ki ben.” Aşkı yaşamak istiyorsan taşımasını öğreneceksin.” Bi yaz akşamı tek başına yapılan bi akşam yemeği kadar yalnızlaştıramaz başka bi şey insanı.

“Bana diyorsun ki sigarayı bırak,sen sanıyorsun ki bu yalnızca sigara.Bu benim terk ettiğim ailem,anam,babam,kardeşim,toprağa verdiğim kocam,hasta kızım,anılarım bre.Sen diyorsun ki bütün bunları bırak.İnan ki bırakmayacağım doktor.Sen başka bi tedavi bul“

“Mimi hep söylerdi.İnsan yaşlanıpta önünde bi şey kalmayınca geçmişin anıları birer birer geri gelmeye başlarmış.İşte o zaman bil ki derdi,ölüm kapına dayanmış demektir.Haklıymış.Anılar bu illet bana musallat olduğundan beri daha sık ziyaretime geliyor"

Düşünen bi adam haline geldim.Konuşmuyorum artık.Hoş,eskiden de fazla konuşmazdım ama şimdi susup dinlemek daha çok hoşuma gidiyor.Veryansın eden,hayıflanan insanlardan hoşlanmıyorum.Duyumsamak diye buna mı diyorlar pek bilmiyorum,duymayı tercih ediyorum.Konuşmak çok yoruyor beni.Hele akşam yemekleri sırasında.Masada sadece ağzıma attığım yiyeceklerin sesini duymaya bayılıyorum,tabak çanak,çatal bıçak sesi.Metalik olan şeyler.Hayatı da metalin rengine buluyorlar.Asla renkleri değiştirmiyorlar.Sadece renklere buluyorlar bizi.Gri bulanıklığın rengi.

Yanına uzandığımda huzur doluyor içim.Sanki tüm sıkıntılar kayboluyor bi’anda.Ne sıkıntım var onu da bilmiyorum.Ama yine de çok mutlu oluyorum.Senin yanında.Bi’odada.

‎" İnsan senin yaşındayken hiçbir şeyi affetmeyeceğini sanır..
ama sonra acıları içinde büyütüp de benim yaşıma geldiğinde bir de bakarsın ki onlar senin yerini almış.."

Çok severim bu filmi.Öyle hayatımı değiştirmedi ama,bi Stavro ve Bi Eleni,iki kişi nasıl birbirini sever onu öğretti.Şimdi birini çok seviyorsam,ona aşıksam belki Eleni var bu işin içinde belki de Stavro.

2011-06-09T11:45:00.001-07:00

Değmesin Ellerimiz

Gözlüklerimi taktım yarı çıplak oturuyorum bilgisayar masamın başında.Yarı çıplaklıktan kasıt bi erotizm değil,sadece filmlerde afilli sahneler vardır ya.Bir tabak dolusu yeşil erik,ten rengine en uygun kombinasyonu oluşturuyor bence.

Annemin,kızı eczacı olan bi arkadaşı var.Ben eczacı kalemlerini çok severim ve elbetteki not defterlerini de.Kadın getirmiş afilli afilli ne güzel.

Biz hiç beceremedik

Sevmeyi de terk etmeyi de

Aşk kokan dudakların

Karşısında direnmeyi de

Ne güzel şarkı.

2011-06-08T12:11:00.000-07:00

Eylül

Sonunda internetimi bi süreliğine sınırsız hale getirdim.Bahçeyi suladım ve yeşil soğan da yedim geldim.

Bu grubu çok seviyorum.Bahsi geçen grup : Pinhani

Çünkü tüm yeni şarkılarını internet siteleri üzerinden sunuyorlar aynı zamanda indirebiliyorsunuz bilgisayarınıza.

Ben bi yelkovan
Akrebimse güneşle ay
Geçen her gün bi'çizgi ile karşımda.

2011-06-07T15:17:00.000-07:00

Ziftle Çizdiğim Çemberin İçinde,İçimde Sevdan

- Bi insanın on dokuz yaşında ne gibi bi sorunu olabilir ki ?
- Bilmem,bu dünyadan daha çok bile sorunu olabilir
dedim bugün annem sorduğunda,mutfak tezgahının önünde.

Yaşamak,buzdolabından yeni çıkmış bi'litre sütü boca etmek olabilir mideye.Şarkıdaki ' Peter ' gerçekten dünyanı kurtarmak ister miydi acaba ?

Sevmek çok garip bi'şey.Kendim kaybolsam bu kadar telaşa kapılmam ya da başıma kötü bi şey gelse kendi halime üzülmem bu kadar ne bileyim ağlamam bi taşa oturup.Ama birini sevince,ağlıyorum bildiğin o üzüldüğü zaman.

Kafkasyalılar eskiden dağ başlarında veya açıkta yaşamaları gerektiğinde,zararlı böcek ve yılanlardan kendilerini korumak için bi çember yaparlarmış etraflarına.Ziftle çizdikleri bu çemberin üstüne pamuk veya yün serpiştirirlermiş börtü böcek takılıp geçemesin diye.
Nur Dolay / Kafkasya Çemberi / 2001

Böyle bi çemberin içine aldım ben de seni.Bunu söylemek çok zor blog,ama ben gerçekten çok seviyorum.Seviyorum blog.

2011-06-07T10:13:00.000-07:00

Da Da Dam

Bugün eve gelen tesisatçı abi bana Kılıçdaroğlu'nun mitinginden görüntüler izletti,daha doğrusu 30 sn izledikten sonra kendisine telefonu geri uzattım.Nerede yapılırsa yapılsın siyaseti sevmiyorum ben.Mecliste bile.Evet bi siyasi görüşüm var ama hayat görüşümle karışık.Ayrıca bu siyasi görüşü olmayan insanları boşlukta ya da aptal yapmaz.Sanat siyasetten daha önde gelmeli.

Evde sıkıcı günler başladı ha Can ? Yani evet ağlıyordum bi süre önce şu an daha huzur doluyum bu bi gerçek.

Şu Eurovision'da Danimarka adına yarışan grubun solisti Hollanda kendilerine 12 puan verince tüm Avrupa'ya okkalı bi küfür etmiş.Helal.

Acaba onlar gibi olmak istediğim insanların hayatları gerçekten muhteşem midir ? Gerçekten dışarıdan göründükleri kadar mutlular mıdır ? Hiç bilmiyorum,keşke ben de öyle olsaydım demekten kendimi alamıyorum.İnternet aslında çok da faydalı bi şey değil.

Uzaklardasın şimdi ama o kadar da değil,mesafeler azaldı.

Nemli değil artık buralar,geldiğim yerler kadar

Zor günlerdi,zar zor yaşadım sana gelene kadar

Bir elma düştü belki de kafama

Ve hala portakalı soymayı beceremiyorum bıçak olmaksızın

Bir dilim gülüşü yakıştıramıyorum gri kotumun üzerine sen olmaksızın

Geldim artık
Şimdi bana gelme sırası sende.

2011-06-07T01:19:00.000-07:00

Annemi Öldürdüm !

Xavier Dolan ismini yeni duydum.89 doğumlu bir yönetmen aynı zamanda bir oyuncu kendisi.Eve dönmeden önce D&R'de dolaşırken rastgele bir filmini gördüm rafta.Başlıkta adı geçen film.Konusu ve aldığı ödüller dikkatimi çekti.Arka kısmını okuyup fiyat kısmında 20 Tl yazdığını görünce geri bıraktım tabi.Rafta da bir tane kalmıştı sadece.Hüzünlü bir şekilde ayrıldım mağazadan.Zaten bu mağazaya girince hep böyle oluyor.

Adamın kendine ait bi tarzı ve karizması var bu bi gerçek.Ayrıca ekşi sözlükte söyleşilerinin birinden bi kesit buldum.

"Filmin freudian bir film olması üzerinden yola çıkıp oğulun cinsel tercihi üzerinden annesi ile arasındaki ilişkisine bağlanmakla kalmayıp bunun hikayeye etkisinin ciciğini" soran söyleşi sahibine verdiği :

"Sabahın bu vaktinde cevaplayamayacağım kadar karmaşık bir soru bu; şu an saat dokuzu dört geçiyor. Açıkcası freud'u çok okumadım. Daha zeki ve kültürlü olmam için bana biraz zaman tanıyın. Aynı soruyu mesela 4.5 yıl sonra sorsanız daha iyi olacak. Muhtemelen o zaman size satacağım afili bir teorim olur ve saatlerce anlatırım."

Demiş bu zat-ı muhterem.Bence iyi demiş.

Her neyse,kendisinin " Good Neighbours " , " Hayali Aşklar " ve " İşkence Odası " adında başka filmleri de var.Bulup izlemeliyim sanırım.İzlemezsem ayıp Facebook'ta bile beğendim kendilerini.

Bu arada Paramore Transformes için bir single çıkarmış piyasaya.Şarkının adı " Monster " Elbetteki çok hoşuma gitti şarkı.

2011-06-06T04:29:00.001-07:00

New Tomorrow

Eve geldim ben.Üniversite ikiyi de bitirdim.Ekim'de de 20 olucam,bunun bi önemi yok tabi.Üniversiteyi hep başka hayal ederdim.Ama hayal ettiğim gibi değilmiş.İnsan giderek yalnızlaşıyor sanki.Bu benim seçimim mi yoksa böyle mi oluyor gerçekten bilmiyorum.Gençler bedensel zevklerini gönüllerinden daha önde tutuyorlar.Bu da onları duygusal ilişkilerinde kırılgan yapmıyor.İlginç bi anlayış,ben anlayamıyorum.

Büyüdüğümü hissediyorum ama.Bedenen ve ruhen değil de sadece fotoğraflara bakınca hissediyorum.Kesilen saçlar,uzayan sakallar,giderek diğerleri gibi olan garip giyinmekten kaçan bir erkeğe dönüşüyorum.İnsan evrimine inanıyorum bazen ne yalan söyleyeyim.Ya da bu dönem gördüğümüz antropoloji dersi beni çok etkiledi.Umrumda değil,finalim iyi gelsin de geçeyim diye bakıyorum.Antropolijiyi de sevmiyorum.

Milliyet'in verdiği ' Vahşi Yaşam ' belgesel setini biriktirmeye başladım.39 kupon.Sorun değil,daha önce 59 biriktirmişliğim var.

Gelirken Atıf Yılmaz sinemasının güzel olduğunu tahmin ettiğim bir filmini aldım." Asiye Nasıl Kurtulur ." Çünkü gayet ucuzdu.

İzleyeceğim ama önce PTT'ye kargomu almaya gitmeliyim.Gelmeden kitaplarımı kargoya vermiştim de.

Son günlerde en beğendiğim şarkıların hepsi tabii ki Eurovision'daki şarkılardan.Mesela Paradise Oskar'dan " Da Da Dam " isimli şarkı gayet güzeldi.Finlandiya adına katılmıştı.Onun haricinde Romanya adına katılan Hotel Fm'in " Change " adlı şarkısı favorimdi zaten.Bir de Danimarka adına katılan A Friend In London adlı grubun " New Tomorrow " adlı şarkısı var.Bu kadar.

Bir çok yazım birikti ama bu günlük iki tane yeter.

2011-06-06T02:27:00.000-07:00

Tereddüt

İki “ D “ harfinin yan yana geldiği kelimelerden korkmuşumdur hep.Çok güçlü,çok heybetli ve boyun eğilesi gelir o kelimeler bana.Günlük yaşamımda kelimeleri kullanırken çok dikkat etmem ama bazı kelimelerin söylenişi ve bende uyandırdığı fikirler gayet viran-ı tabiat bi durum yaratabiliyor.

Misal,hiddet,şiddet,mukadderat,mukaddes vb. kelimeler.Hepsi pek bi görkemli.Söylerken bile manidar,acınası bi tat bırakıyor insanın ağzında.

İncesaz’ın “Tereddüt” isimli bi şarkısı var.Diyor ki ;

Bir adım ötesi dönüşü olmayan yolun başında

Ya da korkularına mağlup kırk küsür yaşında

Hayat dokunuyor yüzüne

Gecikmiş bir keder gölgesiyle

Kim bilir belki de kelimelerin de bir dili vardır.Her ne kadar bazı kelimeleri söylemekten çekinsek,dilimizde tereddüt soslu bir tat bırakmalarından kaçınsak bile,belki vardır onların da anlatmak istediği şeyler bize.

2011-04-30T15:39:00.000-07:00

Yıllarca her şey demir bi kutunun içinde kaldı,bu kutu içinde öylesine derinlere gömülmüştü ki,neler taşıdığını hiç bir zaman tam olarak bilemedim.İçinde dengesiz,patlamaya hazır,cinsiyetle ilgili konulardan çok daha gizli,hortlaklardan ve hayaletlerden çok daha tehlikeli şeylerin bulunduğunu biliyordum.

Helen Epstein

Children Of The Holocaust,1979

"Yoruldun" diye başlayan bi Mor ve Ötesi şarkısıyla giriş yapmak istedim.Öyle çok bi şey anlatmayı planlamıyorum hayata dair.Sorarsan umudum yanımda değil.Hayatım da hep zorda.Ya da birileri bana böyle olduğunu ispatlamak için yarışıyor.Önemsenmek ya da önemsenmemek ? Her ikisi de hüzün getirebiliyor.Ağlama.İzlediğim,Yahudi katliamını anlatan "Son Tren" adlı film değil ya da Emir Kusturica beni cezbedemiyor yaptığı "Yeraltı" adlı filmi ile,beni bir tek dramlar paklıyor.Komedi ise bana göre sinema türü bile değil.Gerçek dışı,kayıt dışıdır benim hayatım için.

Sarman gerekiyor vücudumu,doymalıyım senin sıcaklığına.Öyle yaşayabiliyorum ancak.Sana karşıdan bakmakla olmuyor.Benim olman gerekiyor,senin olmam gerekiyor.Bak ne diyor bir mısra.

Seni yitirdiğimde,ikimiz de yitirdik,sen ve ben :

ben,çünkü sendin,en çok sevdiğim

ve sen,çünkü bendim,seni en çok seven.

Ama sen daha çok şey yitiriyorsun benden,

çünkü başkalarını sevebilirim seni sevdiğim kadar,

ama kimse seni beni sevdi

ğim gibi sevmeyecek.

Thomas Borge

Dizginsiz Bir Sabırla

Yolda yürürken ya da herhangi bi zaman diliminde,burnumun ucuna dilimi değdirmek yerine,minik gözlerimi sema üzerinde seyretmeye bayılıyorum.Biliyorum,anlayacak biri bakışlarımı ve "sen" diyecek sen bi başkasın genç.Ne bu diyardan ne öte alemden.Sen sema için dört dönen güzel bi ezgisin flütümün notalarından damlayan.Sen sarışın bi sevdasın,sen esmer güzeli bi leylaksın cennet bahçelerin

de açan.Şaşırıcam o an.Kimsin bile demiycem.Hoş geldin deyip gidicem .Yeter ki bu dünyadan ayrılayım.Gideyim artık bu garip yerden.Fazla burası bana çok hem de.

Susanna Tamaro severim ben.

Kitaplığımda bi kitabını görüp indirdim.Kapağını açınca aklıma küçük anılarım geldi.17.11.2008 tarihinde İstanbul / Kadıköy'den almışım kitabı.Yanımda ise Gülsinem Hocam,Hazal,Seda,Pınar ve Gizem varmış alırken.

Anılarım anılarım.

2011-04-29T16:30:00.000-07:00

"Cennet de cehennem de senin içinde"

Ömer Hayyam

Ne kadar dokunabilirsin bana ? Bir müzikle ya da bir şiirle mi ? Hayatının küçük bir parçasını neden veremezsin bana ? Neden bu kadar değerlisin kendince ? Hissediyorum ama duyamıyorum seni.Uzaklardan gelen bi müziği dinliyorum şu anda.Gökyüzüne bakıyorum ve gökyüzü kendini beğenmiyor inan.Sen de beğenme.Göklerde değiliz hepimiz yerlerdeyiz.Bunu neden göremiyorsun ? Oysa kalbinle konuşmayı biliyorsun.Hayal edebiliyorsun.

Çiçek aldık bugün pazardan.Mutfak camının önüne koyduk.Menekşe iki adet.Biri pembe,biri eflatun ve beyaz karışımı.Sonra bahçede bir demlik çay tüketmece.Semaya uzun ve kendinden emin bir bakış fırlatmaca.

Seviyorum hayat seni.

Dinliyorum hala şuan.Hatırlar mısınız bilmem.2009 Eurovision Şarkı yarışmasında bir şarkı vardı.Hırvatistan adına Igor Cukrov seslendiriyordu.Yanlış hatırlamıyorsam kendisi bi din adamıydı.Şarkının adı Lijepa Tena.Yani güzel Tena.Hala dinlerim o şarkıyı usanmadan.

Ajandamı karıştırırken dikkatimi çekti.Sinema Tarihi ile ilgili bi kitap okumuştum.Daha çok belli başlı artist ve aktrislere ithaf edilmiş bi kitap.İsmi "Yeşilçam Hatırası".Yazarın adı Mesut Kara.Cahide Sonku varmış mesela eskiden.Çok ilginç hayat öyküleri var içlerinde.Tavsiye ederim.Özellikle 1934 yapımı "Bataklı Damın Kızı Ayşe"yi merak ediyorum.

Lijepa Ahi Devran !'

Fısıltı Şerbetim

2011-04-28T04:13:00.000-07:00

Ömür soluğumuz nereden geliyor diye soruyorsun.

Uzun bir öyküyü özetlemek gerekirse

Derim ki Okyanus’un dibinden,

Her şeyi yeniden yutan Okyanus’tan

Ömer Hayam

Gözlerim kereme ermeden daha tozlu daha cilalı yaşamak istiyorum şu dünyayı.Artık gelecek için aklımın istiareye yatmasını bekleyemiyorum.Fasıllar gibi uzun sürmeyecek bu hayat biliyorum.Tek seferde içime çeksem ya tüm dünyayı ? Mırıldanılmamış bi ezgi olsam kalbimin kemanında.Hatıralar hayal olsa son cellat kahve falıma bakarken uzak ve beyaz diyarlarda.Gün ışığına çıktığımda güneşler açsa dört bir yanımda,bi gündöndü gibi dönsem sevdiğimin etrafında.Galiba iş garip kelimeler sarf etmekte değil.Ya da bu hayatın siyah matemine bürünüp allanmak ve pullanmak değil sahteden.Satenden bi gecelik ile etrafı dolaşmak sabahın seher vaktinde.İkindiye bir poğaça sürmek fırına sıcak sıcak.Birbirini izlemek.Herhangi birini.Belki de yaşamak istediğim hayat herkesin istemediği,hanesinden başka yerde soluklanmak istemeyenlerin tadabileceği bi hayat değil.Hayattan ne istiyorum şu on dokuz yılda kim için neler yaptım hiç bilmiyorum.

Neden yaşıyoruz bi bilen var mı acaba ? Felsefeden uzak durdum hayatım boyunca.Yanlış biliyorum.Felsefe eleştiri gücü veriyor insana.Fazilete çıkan ayyuka geminin baş bekçisi belki de felsefe.Psikoloji ya da sosyoloji hepsi dümenden bilimler.

Nitekim zaman geçiyor.Hem gönlümün zamanı hem de reel zaman hızla ilerliyor herkesin kollarındaki saatler kadar pratik ve Trt’ye ayarlı ilerlemese de.Yazıyorum çünkü yazdığım kelimelerin her birinde bir gönderme yapıyorum.İnan her kelimemi birini düşünerek yazıyorum.Gönlümden birini,bi kalp ehlini düşünerek yazıyorum.Fuzuli olmayan bi şeyler,sufi ya da dervişi bi şeyler yazıyorum kendimce.Sonra yazdıklarımı tekrar okumaya kalktığımda bu yazıyı kim için yazdım acaba diyorum.Önemli olan da bu değil midir ? Ciğere bi bomba düşmüş,alev almış aylak gezen gönül.Umutlarım pare pare.

Kişisel mutluluğumu toplumun mutluluğundan önde tutma derdindeyim şuan.Nasıl Orta Çağ’da devleti Tanrı’nın yarattığına inanılırken Yeni Çağ ile birlikte devleti insan aklının yarattığı görüşü ön plana çıkmaya başlıyor;benim başıbozuk mahmurluğum,fısıltı şerbetim de bu.Ben bi gencim.Her şeyden öte bir bireyim.Artık toplum mutlu olsun diye yaşamaktan vaz geçiyorum.Yoluma sevdiğim ve sevdiklerimle devam etmeye karar veriyorum.

Kalbe giden yol her zaman kalbe gitmeyebilir.

İçsel düşüntülerime bi ad verdim aynı zamanda.”Fısıltı Şerbetim” kaynadıkça fokur fokur,topluma değil kendime ve sevdiklerime ait olduğumu,onların masalarında şeker şerbet olduğumu,ağdalanıp huzura kavuştuğumu biliyorum artık.

Ne kadar ateş o kadar koyu şerbet.Ne kadar dinginlik,rahatlık ve huzur,bi o kadar mutluluk !

Ne demeli hayat ben koyu bi şerbet sense kocaman bi hezimet !

Not : Bu yazı İncesaz’dan “ Muhallebicinin Oğlu “ dinlenirken yazıldı.